Om precies 13:11 uur vertrok de optocht en een twintig minuten later kwam het begin in zicht. Met hele grote stappen vlieg ik door of langs de optocht. In het filmpje en de fotoslideshow onderaan deze blog komen alle beelden en ruim tweehonderd foto's langs.

De optocht gaf een duidelijke blik op Noordwijkerhout.

Het was weer een heftig mooie optocht waar zo nu en dan letterlijk de stoom vanaf kwam.

Ik heb het niet geteld, maar ik ben benieuwd hoeveel prinsen en prinsessen er in de Bollenstreek rondlopen.

 Ik snap er geen reet van waar het hondje Valentijn gebleven kan zijn.

De heilige boontjes ontvingen de boodschappen van boven.

Wilde dieren mogen niet meer in het circus, maar hoe zit dat met langs de kant van een optocht?

De hele winter vrijwel nog geen sneeuw gezien, dat was zaterdagmiddag wel even anders in een mum van tijd waren de straten wit gekleurd.

Liefde maakt blind.

Zo nu en dan probeerde de zon er even doorheen te komen.

From Russia with love, maar ook From Noordwijkerhout wit lof.

Kussssssssje

Pfff en dan maakt hij net een foto als ik die stok moet draaien.

Keten met de majoreete.

Het lijkt ook wel of de praalwagens in Noordwijkerhout elk jaar groter worden.

We zijn nergens bang voor, kicken juist zo'n foto.

Geen Selfies, maar elfies.

Niet alleen heel Holland bakt, ook Noordwijkerhout bakt ze bruin.

Het kan in de kuststreek behoorlijk waaien en dan krijg je al snel een beeldenstorm.

En probeer dan maar eens overeind te blijven.

Pffffff die kar bracht mij toch wel op een idee.

Met deze temperaturen voelde je je bijna in Venetië.

En daar kwamen de zoveelste prins en prinses langs.

Zelfs een carnavalsoptocht kent zijn schilderachtige momenten.

Je zou dus kunnen zeggen een optocht waarin iedereen altijd prijs heeft.

Dacht ik toch even in het Westlands groente en fruitcorso terecht te zijn gekomen.

Hartjes en liefde hadden toch wel de overhand in de optocht.

Van kleine hartjes tot heel grote harten aan toe.

Ik zal het wel verkeerd begrepen hebben, maar ik dacht ....................nou ja laat maar.

Zo zit je in het wild zo zit je met de Heidi-achtige types.

Even terug gezet op de wereld met dit Stopbord, maar dan wel in the name of love.

Ik begreep het niet helemaal, maar gaat het Oostduinsemeer verdwijnen of zo. Er werd in elk geval even teruggegaan naar de jaren van het Paalzitten met destijds nog presentator Hans Versnel. Toch jammer dat het niet meer bestaat, was echt een mooi evenement.

En het bleef maar doorgaan de optocht.

Hier kon je echt een blik werpen op Noordwijkerhout.

Behalve de bollen moet de streek het ook van de toeristen hebben, of misschien wel juist van de toeristen.

Niet alleen de toeristen voor de bollenvelden, maar ook de badgasten.

Kijk daar komt nog meer.

Dit was trouwens wel een mega praalwagen.

Met dit geweldige weer had natuurlijk iedereen het naar zijn zin, zowel op de wagens als langs de kant.

Er zat veel kleur in de optocht en de groepen.

Ik zei het al eerder, deze optocht doet echt niet meer onder voor de grote optochten in Limburg en Brabant.

De praalwagens worden elk jaar groter en mooier.

Het kon natuurlijk niet uitblijven op deze Valentijnsdag, een wagen met All you need is love en flowerpower.

Sommigen kunnen het niet laten.

Heb ik het over groot, groter, grootst, komt er gelijk een wagen met kabouters.

Natuurlijk was er een knipoog naar de crisis.

Ik wil niet lullig zijn, maar ik was toch wel blij dat de laatste wagen in zicht kwam. Nou ja, niet zozeer ik zelf, maar mijn blaas was er blij om.

En heel toepasselijk zat op deze afsluitende wagen Prins Valentijn met Prinses Baccara.

Geen vijftig tinten grijs langs de kant, wel veel tinten rood en rose.

Gezien het grote aantal foto's, heb ik de fotoslideshow en het filmpje maar even gescheiden. Hier eerst het filmpje waarin vrijwel de hele optocht langskomt.

En dan hier de fotoslideshow met in een noodvaart ruim tweehonderd foto's. Wil je de foto's op je gemak bekijken of misschien iets downloaden kijk dan even op mijn aparte fotosite onder deze link.