
Ik ben geen kunstkenner dus verwacht van mij geen ingewikkelde toelichtingen of commentaren, maar ik ben wel een liefhebber en die kunnen soms ook nog wel eens iets zinnigs zeggen. Zo denk ik bijvoorbeeld dat in mijn ogen museum de Lakenhal, zo nu en dan best gewaagde of risicovolle tentoonstellingen organiseert. Tentoonstellingen waarvan je denkt daar komt het grote publiek toch niet op af. Zo is er nu de tentoonstelling "Een Deftige Parade". Zeventwintig schilderijen met uitsluitend portretten. In eerste instantie denk je daar zit ik niet echt op te wachten, anders wordt het als de schilderijen uitgezocht zijn door Rudy Fuchs. Even het geheugen opfrissen, Rudy Fuchs was ondermeer directeur van het van Abbe Museum, bestuurder van het Gemeentemuseum in Den Haag en directeur van het Stedelijk Museum in Amsterdam. Rudy Fuchs schrijft momenteel nog steeds voor onder andere de Groene Amsterdammer. Zijn roots liggen in Leiden waar hij studeerde en door de Leidse professor kunstgeschiedenis Henri de Waal leerde kijken naar kunst. Rudi Fuchs is dan ook nog regelmatig als bezoeker in de Lakenhal te vinden.

Directrice Meta Knol vroeg hem of hij eens een tijdelijke thematentoonstelling met stukken van het museum wilde samenstellen. Rudi stemde toe en kreeg de vrije hand in de samenstelling en het thema van de tentoonstelling. Het werd Een Deftige Parade van portretten. Tijdens de perspresentatie gaf hij een korte uitleg van zijn keuze en daarmee ging voor mij een wereld open. Zonder een schilderij te laten zien, leerde hij toch zijn gehoor vanaf nu anders naar portretschilderijen te kijken.

Portretschilderijen zijn totaal niet interessant, je zal dan ook vrijwel nooit een aparte tentoonstelling met portretten zien. Ze worden meestal tussen andere collecties in gehangen waar ze bij passen. Juist daarom vond hij het zo leuk en een uitdaging om een aparte tentoonstelling van portetten samen te stellen.

Eigenlijk waren portretten vroeger, de foto's van nu.

De portretten moesten iets uitstralen of vertellen. Ik doe een poging het te laten zien. Als je bijvoorbeeld kijkt naar de gezichtsuitdrukking en de handen op het linkerschilderij kijkt, lijkt het alsof de man je iets aan het vertellen is.

Er werd natuurlijk gezegd kijk even zus of zo, of houd je hand op die of die manier. En dit bedoel ik nu met kijken. Normaal gesproken zou ik langs de schilderijen gelopen zijn en gedacht hebben leuk. Maar door echt te kijken viel mij onder andere de hand op het middelste schilderij op.

Want kijk, even daarvoor zag ik dit schilderij waar de hand precies in de zelfde stand staat als op het vorige schilderij.

Volgens mij was het een favoriete houding bij veel schilders, ook hier zie je weer vrijwel dezelfde houding. Of het allemaal klopt wat ik zeg weet ik niet. Maar waar het om gaat is dat ik door de uitleg vooraf, beter en langer naar de schilderijen heb gekeken dan ik normaal gesproken gedaan zou hebben. Hierdoor vallen ook de details beter op en wordt zo'n tentoonstelling opeens heel boeiend zelfs voor een leek.

Volgens Rudi Fuchs is het een tentoonstelling van kijken en bekeken worden door alle priemende blikken vanaf de wanden. Leuk effect zijn de spiegels tussen de schilderijen waarop je opeens oog in oog met je zelf staat.

Als extra portret is een schilderij toegevoegd dat Karel Appel in 2005 van Rudi Fuchs maakte en normaal in het Van Abbe Museum in Eindhoven hangt.

Voor wie de komende tijd museum de Lakenhal bezoekt kan ik deze extra tentoonstelling zeker aanraden en blijf eens iets langer staan of ga er even bij zitten om het op je in te laten werken.

In de korte fotoslideshow nog een aantal foto's van de presentatie en de tentoonstelling.
Reacties
Deftig is het zeker...
Ik denk dat je alle foto's al hier heb laten zien ;-) En die uitleg van jou is heel verhelderend.
Love As Always
Di Mario
Als ik me goed herinnen heeft Fuchs Den Haag héél veel geld gekost! Maar ik kan me vergissen, het is wel een metier waar een directuer "iets mag kosten";-)
IK ben ook geen kunstkemmer ,aar vindt het knap die schilderijen maken. Er gaat zo veel tijd in zitten en dat heb je tegenwoordig toch niet meer!
De details maken het dan misschien leuk om naar een portrettententoonstellng te gaan. Ik zie toch liever wat spannender doeken.
Rudy Fuchs bejubeld en verguisd. Dat heb je in die "branche".
knap verslag, ik heb altijd bewondering voor dit soort schilderijen. Liefs ga ik er dicht op staan om alle detalis te zien. Maar juist de afstand verteld meer... Mooi hoor!