
Muziekhuis de Qbus staat bekend om zijn vaak verrassende buitenlandse bands. Programmeur Hans van Polanen heeft er een neus voor om op het juiste moment de juiste bands te boeken. Veel van de concerten zijn op de maandag en dinsdag. Dan programmeren de grote zalen vaak niet en hebben de bands niets te doen en zijn blij als ze op zijn minst kunnen spelen en misschien nog wat dvd's kunnen verkopen. Veel van die bands komen graag terug in de Qbus nadat ze er eenmaal gespeeld hebben. Dat heeft denk ik te maken met de opvang van de bands en het publiek. De Qbus behoort tot de kleinere zalen, maar het publiek is zeer geïnteresseerd en enthousiast. Hierdoor krijg je vaak een goed contact tussen de band en het publiek. Maar misschien is er nog wel een reden waarom die buitenlandse bands graag terugkomen naar Leiden. Gepensioneerd gemeentevoorlichter Fons Delemarre laat regelmatig de bands de stad zien. We zien Fons dan ook regelmatig rondlopen of varen met buitenlandse artiesten of bandjes. Maandag belde Fons of ik zin had om woensdagmorgen mee te gaan varen met Tommy Castro en de andere bandleden. Het kwam goed uit, ik was al van plan naar het concert te gaan en de weersvoorspellingen voor woensdag waren perfect om te gaan varen. Dinsdagavond genoten van heerlijke onvervalste recht toe recht aan bluesrock.

Na het concert spraken we af dat ik ze de volgende morgen zou ophalen bij het hotel, terwijl Fons de boot in orde maakte. Om half elf voeren we weg richting het Leidse centrum. Je ziet en beseft dan opeens weer dat je eigenlijk geen band maar toeristen aan boord hebt.
En dan maken we natuurlijk op een van de mooiste plekjes van Leiden een fotootje voor de familie in Amerika, met uiteraard schipper Fons erbij.

Of je nu Nederlander of buitenlander bent, iedereen blijft het leuk vinden als je op de tekeningen van de ratjes onder de bruggen wijst en zegt, "kijk ze doen wat ze eigenlijk het liefste doen".

Als je bijna het hele jaar aan het touren bent dan ben je die hotelontbijtjes al snel zat. Ze genoten er dan ook van dat we ontbeten op de terrasboot van Vooraf en Toe.

Het is natuurlijk ook wel uniek om op 17 september in het zonnetje zonder jas te zitten ontbijten.
Het was leuk om te zien hoe enthousiast en geïnteresseerd ze waren. De toetsenist heeft in het verleden een paar maanden in Amsterdam gewoond dus wist wel iets van Nederland, maar had veel over Leiden gegoogled. De drummer wilde alles weten en alle drie bleven ze bezig met fotograferen en filmen als wij weer iets aanwezen of uitleg over gaven.

Helaas viel ook nu weer op dat wij toch iets verkeerd doen in Leiden. Rembrandt kenden ze uiteraard, maar dat hij in Leiden geboren was en gewoond en gewerkt heeft dat wisten ze niet. Ze waren helemaal enthousiast dat ze langs zijn geboortestraat en een replica van de molen van Rembrandt zijn vader voeren. Het valt mij steeds vaker op hoe weinig mensen weten dat Rembrandt hier geboren is, dat blijft toch jammer.

Door het varen en de gezellige gesprekken zou ik bijna vergeten waar deze blog eigenlijk over gaat. Over het concert van dinsdagavond uiteraard. Wie van mooie onvervalste rock en blues houdt kan hier even genieten van een mooi optreden met een lekkere drumsolo erin.
Reacties
De maandag en dinsdag zijn normaal ook niet de drukste uitgaansdagen.Toeristen zijn het helemaal, zeker weten.De ratjes zoeken hun schatjes.Het was een unieke warme dag om op het water te vertoeven. Hans
captcha code is een beetje van slag.
En zo zie je maar dat zij ook niet te oud zijn om nog iets te leren. Leuk zo'n tochtje. Dan had je woensdag het wel druk gehad met varen als ik je nog had bericht dat we in Leiden waren. ;-)
Love As Always
Di mari o
Heerlijk als je dit soort dingen allemaal kan doen. Haha, en het lijkt ook niet op werken...
Moet heel leuk zijn om je prachtige stad aan buitenstaanders te kunnen laten zien.