De toegang was gratis, er was slechts één verplichting. Alle bezoekers moesten verplicht een gedicht over het bos en het evenement aanhoren. Voordeel was, dat het een mooi gedicht was wat je nog nieuwsgieriger maakte om verder te lopen.

De kunstenaars zaten verspreid over het bos en niet alleen op of langs de wandelpaden, ook in de struiken kwam je kunstenaars tegen. Dit was trouwens heel apart. De schilderes had takken op een doek geplakt en ging dit verder inschilderen. Het was voor haar de eerste keer dat ze dit deed. Zo te zien heb ik het idee dat ze deze techniek vaker gaat gebruiken, was echt origineel.

Het waren niet alleen grote doeken en schildersezels wat je tegenkwam. Met een heel simpel verfdoosje op schoot , kan je van kleine bloemetjes een groots kunstwerk maken.

Op een open plek in het bos zaten meerdere schilders. Vanaf een afstandje had je even het idee dat er kaboutertjes onder de bomen zaten te schilderen.

's Morgens was de paraplu goed tegen de regen, 's middags hield hij het zonlicht van je werk.

Overal waar je liep kwam je op onverwachte plakken kunstenaars tegen op de mooiste plekjes.

Bootjes en water blijven altijd een mooi onderwerp.

En als het bootje gezonken is, wordt het een nog mooier en triester beeld.

Niet vreemd dat er meerdere schilderijen van het gezonken bootje werden gemaakt.

Bomen blijven natuurlijk ook altijd inspireren.

Eerlijk is eerlijk, ergens liep ik natuurlijk wel met twee petten op door het bos. Allereerst om te genieten van het bos en de kunst, maar mede als bestuurslid van de Leidsche Mondialen hoop ik ook ooit zoiets bij ons in Leiden op te zetten. Alleen weet ik nog geen geschikte locatie. Maar als optimist in hart en nieren, weet ik dat we daar wel uit gaan komen.

Dit lijkt er op of er iemand met hout in de weer is geweest.

Inderdaad er werd niet alleen geschilderd. Met een gewei, een oude boomstronk en een schedel kan je hele mooie kunstwerken maken.

Erg leuk gesprek gehad met een meneer die schilderwerk combineerde met glas en dat geeft hele mooie effecten.

Ik las op de site van 't Overbosch dat er vorig jaar bij de eerste editie vijfhonderd bezoekers waren geweest. Dan denk je zonde dat horen er veel meer te zijn. Dat is natuurlijk ook wel zo, alleen was ik ook wel erg blij dat er geen drommen mensen langs de kunstenaars liepen en de stilte van het bos overheerste.

In het filmpje nog wat foto's en beelden van dit mooie kunstevenement.