Gelukkig was er op koffiedrinkers gerekend.

En die koffie werd weer door vrijwilligers/stagiares geserveerd.

Bij een seniorenochtend hoort een bingo, alleen hoe werkt dat ook alweer. Gelukkig kon Roelle het snel aan presentator Rudo uitleggen.

De eerste ronde ging om een horizontale lijn. Vol enthousiasme begon Roelle met de eerste balletjes, alleen daarna duurde en duurde en duurde het.

En het bleef spannend.

Ondanks dat er nog steeds geen winnaar was houden we de moed er in.

Eindelijk een half uur en 3487 balletjes later, tenminste zo voelde het, was er iemand met een horizontaal rijtje. Ik dacht altijd dat bingo een gokspelletje was, het is dus gewoon een geduldspelletje.

Mevrouw ging dolgelukkig met twee prijzen van Appie Happie en de Etos naar huis.

Na deze lange eerste ronde werd het tijd voor het tweede optreden van het seniorenkoor.

Het was ondertussen behoorlijk druk geworden op het plein.

We gingen verder met het tweede deel van de bingo en volgens mij dacht Rudo waarom heb ik geen vak geleerd. Vorige week stond ik als Zangeres zonder Naam op de boot bij de Peurbakkentocht, nu speel ik bingo, wat verzinnen ze volgende week voor me.

Omdat in de eerste ronde bijna alle balletjes er al uit waren gegaan ging het nu een stuk sneller.

En alweer een winnares, je zal maar het geluk hebben twee keer achter elkaar te winnen.

Gelukkig op de valreep nog een valse bingo en dan moet je een liedje zingen. Laat het nu net iemand van het koor zijn, die al de hele ochtend had gezongen. Dan maar met zijn allen het Wilhelmus zingen als oefening voor zaterdagavond.

De laatste prijzen gingen eruit. Ik wist opeens weer waarom ik vroeger in het buurthuis altijd iets anders te doen had op de bingo-avonden.

In het filmpje onderaan deze blog meer foto's en uiteraard een stukje film van het Wilhelmus. 's Middags was de kindermiddag waar bleek dat Roelle dol is op machines. 's Morgens helemaal naar haar zin achter het bingo-apparaat nu had ze een Popcornmachine geregeld.

De kinderen hadden de grootse lol met de speleltjes , zoals het oud hollands klompenvangen.

Of vier op een rij.

Alhoewel vijf op een rij ook zijn charme heeft.

Grote drukte bij het schminken.

Maar het resultaat mocht er dan ook zijn.

Als iedereen lekker druk bezig is, dan kan ik even kijken wat er in het zakje zit.

En laat mij maar lekker tekenen.

Het is te hopen dat de uitvinder van het springkussen destijds patent heeft aangevraagd, dan is hij er mooi uitgesprongen.

In het filmpje nog wat foto's en sfeerbeelden van een geslaagde ochtend en middag.