Honderden bezoekers waren weer naar de Hortus gekomen om te genieten van deze mooie midzomernacht (avond). Dat Leiden een echte fietsstad is bleek ook vanavond wel weer.

Voor ik de tuin in ging, nam ik rustig de tijd om eerst door een paar kassen te lopen. De bananen hingen er mooi bij. Tenminste daar lijken ze op. Het bordje met de naam stond beneden en ik stond boven en om daar nu even voor naar beneden te lopen ging mij ook weer net iets te ver.

Dit zullen ook vast geen hangende orchideeën zijn, maar mooi zijn ze wel.

Ik liep natuurlijk niet zomaar even door de kassen, nee ik was op weg naar de Victoria kas. Deze reuze waterlelie met bladeren van doorsnee ongeveer een meter wordt jaarlijks gebruikt om babyfoto's te nemen. Dit jaar zijn de bladeren echter nog niet zo heel groot en sterk waardoor er maar vijfentwintig baby's en jonger dan een half jaar op gefotografeerd mochten worden. Helaas kwam ik net op het  moment dat de laatste baby op de foto was gegaan.

De laatste jaren werden er steeds minder babyfoto's genomen. Op deze archieffoto een idee hoe het eruit ziet.

De kas is vernieuwd en de huidige planten hebben weer grotere bladeren waardoor in de toekomst waarschijnlijk weer meer babyfoto's genomen kunnen worden. Of al die baby's daar zo blij mee zijn is natuurlijk de vraag zoals op deze archieffoto te zien is.

Toneel, diverse koren en operazangers, alles was er te vinden in het park.

We hebben het druk druk druk tegenwoordig in dit korte theaterstuk werd nog eens heel duidelijk gemaakt, dat we bijna geen tijd meer voor elkaar hebben en de wereld van mobieltjes en likes op facebook aan elkaar hangt.

Daar tegenover namen vanavond gelukkig de mensen wel de tijd om even gezellig met elkaar te kletsen en wat te drinken in het park.

Of om even te genieten van de schoonheid van de Leidse Hortus Botanicus.

Al Dente speelde een gedeelte uit hun nieuwe voorstelling met hun eigen interpretatie Mariken van Nieumeghen.

Vanaf december is het stuk in Leiden te zien.

Het werd langzaamaan donker wat de sfeer alleen maar mooier maakte.

Het leek wel of de koren uit de grond schoten, overal waar ik liep zag ik opeens koren opduiken.

Of ik maakte snellere rondjes, dat kan ook natuurlijk.

Tegen twaalven verliet ik de Hortus met een iets meer zomergevoel dan toen ik aankwam. Wonder boven wonder was de wind gaan liggen en kreeg je even het idee van een zwoele zomeravond.

In het filmpje nog wat foto's en beelden van de Midzomernacht in de Hortus.