Ik vind de Gouden Pet eigenlijk een van de sfeervolste festivals die wij in Leiden hebben. Vijfendertig verschillende straatartiesten dat geeft toch een heerlijk sfeertje in het centrum.

Twee jaar geleden zat ze alleen nog maar in opperste vervoering naar haar vader te kijken bij zijn optreden, nu deed ze vrolijk mee. Nog een paar jaar en ze staat met een eigen act terwijl haar vader in opperste vervoering toekijkt.

Met zoveel muziek in het centrum en het mooie weer zaten de terrassen natuurlijk goed vol. Iedereen was natuurlijk toch al in de ban van de wedstrijd die een paar uur later ging beginnen.

Je kwam de meest uiteenlopende muziek tegen in het centrum en juist dat maakt de Gouden Pet zo leuk.

Ze hebben al vaker opgetreden op de Gouden Pet met diverse namen zoals ik dacht  onder andere "de Limonella's". Gisteren stonden ze er weer, dit keer als Disco Inferno.

De verschillen zijn groot. Kleine tip voor deze band, zorg dat je beter verstaanbaar bent zowel zang als muziek. Jullie waren echt niet te verstaan en dan loopt het publiek al snel door terwijl jullie nummers heel mooi en knap gepeeld waren.

Wel te verstaan en een grote publiekestrekker was deze band met lekkere blues en rock en roll.

Hoe Leids kan je naam zijn, de band en koortje "Rot op juh"hadden veek bekijks en kwamen dan ook in de finale terecht.

Natuurlijk wordt er in zo'n weekend ook aan de kinderen gedacht, onder andere op Leiden Culinair en het Stadhuisplein werden kinderen bezig gehouden en geschminkt.

Stond er niet ergens in de bijbel, pak uw bed op en wandel. Gold dat ook voor muziekstandaards.

Sinds een jaar of twee regelmatig te zien en te horen in Leiden, maar hij blijft leuk deze mobiele pianist.

Dizzy Fingers, de latere winnaars, wisten overal waar zij optraden het publiek aan zich te binden.

Dit soort sfeerfoto's kom je eigenlijk in reisgidsen tegen en besluit dan om zo'n stad eens te bezoeken.

Al die artiesten in de smalle straatjes rondom de markt maakt het juist zo gezellig.

Hier hoef je niets meer over te zeggen, dit is toch gewoon goud waard.

Wat komt daar nu weer aan.

Singer songwriter Ed Citroen heeft deze Karrewiets overgenomen van een straatartiest die met pensioen ging. Ik vind hem helemaal geweldig. Helaas heb ik Ed zondag er niet mee zien optreden, maar dat komt eerdaags wel.

Ondertussen zat Aad van der Luit te puzzelen hoe hij als presentator van de finale, het ging redden om voor zes uur als de wedstrijd begon het programma afgerond te hebben.

De finalisten komen uiteraard verderop in de fotoslideshow en het filmpje nog uitgebreid langs. Ook voor Dirk Kuyt was het haasten om nog op tijd voor de wedstrijd te zijn.

Het leuke van de Gouden Pet blijft het feit dat het publiek de uiteindelijke winnaar bepaalt.

Het was al kwart voor zes toen Dizzy Fingers als uiteindelijke winnaar op het podium stond. Een toegift zat er niet meer in omdat iedereen snel richting voetbal wilde.

In de fotoslideshow foto's van de diverse optredens in het centrum. Wil je alle foto´s op je gemak terugkijken of eventueel iets downloaden, op mijn speciale fotosite staan alle foto´s van Leiden Culinair en de Lakenfeesten.

En ook nog een filmpje met flitsen van diverse optredens.

Hollen, nou ja met het brommertje, naar de Garenmarkt voor de wedstrijd, waar ik een unieke ervaring meemaakte. Nog nooit heb ik duizenden mensen het volkslied horen zingen, terwijl ik in de toiletwagen stond. Ik dacht nog even is dit niet wat overdreven, maar het bleek dat de voetbalwedstrijd begon.

De stemming zat er goed in, duidelijk had iedereen zin in een feestje.

Of gewoon lekker in het zonnetje zitten genieten van,......de wedstrijd uiteraard.

Shit, sta ik hier toch verkeerd, ik sta precies op de lijn van de parasols.

Al voor de wedstrijd was er flink gescoord. toen de wedstrijd eenmaal begon was er geen tafeltje meer te scoren.

Of je moest achteraf aan de andere kant van het plein zitten, waar je ook nog wel iets van de wedstrijd kon zien.

Vanaf die plek kon je wel in de rust het optreden volgen van dit heel kleine grote zangertje.

Bij een foto van Ernst Barthen kon je natuurlijk tijdens de wedstrijd allerlei flauwe grapjes maken zoals, houden we het droog, wordt het pompen of verzuipen, kan jij de boel daar op het veld niet een beetje ontstoppen zodat we er doorheen kunnen.

Een kwartiertje voor het eind werd de stemming toch iets stiller en bedrukter. Zoveel kansen die er net niet ingingen terwijl de klok doortikte.

Zelfs Meli kon van deze wedstrijd geen worst meer maken, en dat zegt wat.

En dan ja hoor, één - één en vlak daarna twee - één, we gaan door naar de kwartfinale.

De vlaggetjes kunnen blijven hangen en zaterdag mogen we allemaal weer ons oranje of rood wit blauw aan.

In het filmpje onder andere de reacties van het publiek op onze twee doelpunten.