Als eerste werden zaterdagmorgen de twee vlonders waar de Peurbak op drijft te water gelaten.

Daarna worden ze aan elkaar gemonteerd.

Ondertussen reed de vorkheftruc af en aan om alles op te halen wat op de Peurbak moet komen.

Ondanks dat op de foto's al het een ander te zien is, breng ik niet alles honderd procent in beeld. Er moet een stukje verrassing overblijven voor het ohhhhh en ahhhhhhh effect als ze vrijdag aan komen varen. Het logo is natuurlijk geen probleem.

Ik kan gerust zeggen dat ik dit jaar met gevaar voor eigen leven dit verslag heb gemaakt. Schrok me rot toen ik opeens allemaal fietsers langs hoorde suizen toen ik een speciaal filmshot van de heftruck in de verte wilde maken.

Er werd ondertussen door iedereen af en aan gereden en je zag de spanning op de gezichten komen. Het is altijd weer een belangrijk moment als alles op de vlonders wordt geplaatst. Er gaat toch een hoop spaargeld en vrije tijd in zitten en dan hoop je wel dat het ook werkt en vaart.

De motor werd in de Peurbak gehangen, de twee losse onderdelen zaten ondertussen aan elkaar en het bier lag koud te worden in het warme water van de sloot. Met andere woorden voor dat moment alles onder controle.

Tijdens de Peurbakkentocht drinken de Stamgasten blikjes bier. Voor de overtocht vanuit Zoeterwoude maken ze elk jaar gebruik van een tap. Het zijn allemaal van die kleine tradities die er de afgelopen achttien jaar bij ze ingeslopen zijn.

Wel erg leuk. Wendy, een meid met een Leids Hart, wilde het een keertje meemaken en keek haar ogen uit. Haar reactie was dan ook duidelijk. Ik wist dat het veel werk is, maar als ik dit zie dan kijk ik toch wel met heel andere ogen naar de Peurbakkentocht. Ik snap nu nog beter dat al die groepen die er echt hun best voor gedaan hebben met een beetje afschuw kijken naar boten met tien ballonnen en tweehonderd decibel herrie. Hier zie je dat mensen maanden met elkaar bezig zijn om er iets moois van te maken.

Bijna alles stond op de Peurbak, de laatste delen konden vlakbij de bouwloods aan boord gebracht worden.

Bij de bouwloods stapten ook de andere Stamgasten aan boord of moeten we het hier hebben over de blote Stambasten.

Na ( ook weer zo'n traditioneel moment) geproost te hebben op een goede vaart en een waanzinnig leuke Peurbakkentocht, draaiden ze Zoeterwoude de rug toe en gingen op weg naar Leiden.

Bye bye zwaai zwaai, we gaan op weg naar Leiden.

Dat naar Leiden varen gaat aardig wat tijd in zitten. Allereerst vaart de boot niet zo snel, daarnaast is het een behoorlijke lengte wat je overal veilig doorheen moet sturen.

In Leiden aangekomen werd er gestopt bij het huis van Aad van der Luit. Ondanks dat Aad alweer een paar jaren gestopt is met de Lakenfeesten en de Peurbakkentocht, vergeten veel oude deelnemers hem niet.

Vandaar dat Aad dan ook als eerste mocht zien en horen wat het onderwerp van de Stamgasten dit jaar is. Voordat er doorgevaren werd moest er uiteraard geproost worden op een goede afloop.

In het centrum waren er vanaf de kant en de terrassen veel reacties, die uiteen liepen van applaus, succes jongens en ohhh ja vrijdag is de Peurbakkentocht.

Ook de schippers van onder andere de Leidse Rederij zwaaiden vrolijk naar de Stamgasten en wensten hen alle succes.

Vrijdag is pas de peurbakkentocht, maar ook dit vaartje was voor de Stamgasten al een feest op zich met al die leuke reacties onderweg.

Het is dat het (nu nog) onmogelijk is om in de route op te nemen, maar alle Peurbakken langs molen de Valk zou toch een leuk toeristisch plaatje opleveren.

Na een lange zaterdag kwamen de Stamgasten even na zessen aan op hun tijdelijke ligplaats, waar de familie al stond te wachten om te zien hoe de Peurbak er dit jaar uitziet.

De Peurbak ligt op zijn plaats en wordt de komende week in de avonduren afgebouwd. Nu is het grote afwachten of publiek en jury hem net zo mooi vinden als de Stamgasten zelf.

De boot zelf zien varen, kom dan vrijdagavond 27 juni naar het centrum van Leiden.

In het filmpje nog wat beelden van het omvaren naar Leiden.