Een stil vlaggesaluut maakt toch indruk.

Veel veteranen onder de aanwezigen.

In een van de toespraken kwam naar voren dat de gevallen strijders hele jonge dienstplichtigen waren. Zij waren daar niet om wat voor reden dan ook, nee ze deden uitsluitend hun vaderlandse plicht wat zij met de dood moesten bekopen. Het was alsof ik mijn opa hoorde praten. Hij kon vol vuur en trots praten over de rekruten die hij bij zich had en op dat moment topmilitairen waren. De beste en heldhaftigste rekruten volgens hem. De slag om het Haagsche Schouw en vliegveld Valkenburg zijn natuurlijk wel van groot belang geweest, de Duitserts wilden richting Den Haag om de Koninklijke familie gevangen te nemen voor zij konden uitwijken naar Engeland.

De eerste krans werd door burgemeester Henri Lenferink gelegd.

Hierna gevolgd door vele anderen.

Van deze herdenking heb ik eigenlijk meer film dan foto's gemaakt, maar tijdens de hele plechtigheid bleef het door mijn hoofd spelen waarom ik hier niet eerder geweest ben als nazaat van een van de direct betrokkenen.

's Avonds uiteraard naar de herdenking bij molen de Valk geweest, waar ik al ruim 40 jaar naar toe ga. Na de dienst in de Marekerk liep de stoet via de Oude Singel richting het monument bij molen de Valk.

Op de Beestenmarkt stonden diverse bloemisten klaar om de kransen aan te geven.

Zo nu en dan moet er flink doorgestapt worden vanaf de kerk naar het monument, dit jaar had men alle tijd om rustig richting monument te lopen.

De wieken van de molen stonden keurig in de rouwstand. ( vijf voor half acht stand) 

Ook hier stond (dit jaar voor het eerst) de Band of Liberation te spelen.

Ook hier werd uiteraard weer de eerste krans gelegd door Henri Lenferink.

Het blijven toch indrukwekkende momenten.

Nadat burgemeester Henri Lenferink de krans had gelegd werd het Wilhelmus gespeeld.

Hierna hing als eerste de burgemeester van onze zusterstad Oxford een krans op bij het monument.

Een lange rij instanties, verenigingen, en burgers volgden, zoals bijvoorbeeld de Universiteit.

De Leidse politie.

Ik vraag mij af wat jullie er van vinden, moet de herdenking echt alleen voor de gevallenen van 40-45 zijn of voor alle oorlogsslachtoffers.

Persoonlijk denk ik dat de nadruk moet liggen op 1940-1945.

Maar daarnaast ook voor de slachtoffers van vandaag de dag. Het geeft aan dat de wereld helaas te weinig heeft geleerd van 40-45 en dit soort herdenkingen juist daarom zo belangrijk zijn.

Een lange stoet individuele Leidenaren trok langs en zo goed om te zien, erg veel kinderen.

Er liepen dit jaar meer mensen dan ooit langs het monument, het duurde tot bijna kwart voor negen voordat de laatsten voorbij waren.

Hierna werd de vlag gestreken.

Om negen uur stond het monument er weer stil en verlaten bij en herinnerden alleen de kransen en bloemen aan deze 69 ste dodenherdenking.

Een ding vind ik raar en eigenlijk ook wel erg slecht. De tendens is dat er gelukkig meer aandacht en animo voor de dodenherdenking is. Waarom zie ik dan bij thuiskomst maar één vlag halfstok hangen op zo'n groot appartementencomplex.

Hieronder een aantal foto's van de herdenking bij molen de Valk en een stukje film en foto's van de herdenking bij de Haagsche Schouw.