Het was een mooie lange Leiden Marathondag, waarbij ik een aantal verschillende petten droeg. Coördinator opvang en begeleiding buitenlandse toplopers en fotograaf voor zowel mijn website, de marathon en media. Ik zou zeggen spring virtueel even bij mij in de auto en rijd en loop deze dag met mij mee. Onderaan staan een filmpje en een fotoslideshow met daarin het volledige beeldverslag. De ochtend begon voor mij al om acht uur met het regelen van het vervoer van de toplopers richting Stadsgehoorzaal.

Hier legden de broertjes Verboon de laatste hand aan de honderden broodjes die zij voor de business-teams gesmeerd hadden.

Willy van BSG media kreeg hulp van een loper om de laatste geluidsboxen nog snel op de Breestraat te plaatsen.

Bij de garderobe op de Garenmarkt werd het ook steeds drukker.

Ik mocht ook dit jaar weer in een hoogwerker omhoog, we stegen boven de hoogwerker  met de officials uit en ik zag Tjeerd op zijn horloge kijken zodat om klokslag half elf na het zingen van het Wilhelmus gestart kon worden.

Na het startschot gingen de eerste duizenden lopers op de hele en halve marathon op weg voor hun vaak lange en warme tocht.

Ook dit jaar liepen er veel lopers die zich lieten sponseren voor goede doelen.

Deze dames hadden duidelijk rekening gehouden met warm weer.

Als voortvluchtige val je toch wel op tussen al die marathonlopers.

We stonden lekker hoog in het bakje en ik overwon (ten dele) mijn hoogtevrees. Alleen het spandoek hing in een beetje de weg. Misschien toch maar wat hoger om er overheen te fotograferen. Hierdoor kwam alleen wel mijn hoogtevrees in alle hevigheid terug.

Pfffff, we hingen nu toch wel heel erg hoog boven de weg. Op het moment dat je neerkijkt op de lantaarnpalen kan je echt van "hoogwerken" spreken.

Terug op de grond kon ik nog net de start van kinderloop fotograferen.

Zouden Huub en Nienke broer en zus zijn of vriendje en vriendinnetje vraag je je dan af als je ze zo ziet lopen.

De Kinderloop is niet alleen een sportieve uitdaging voor de kinderen, ook moeders moeten er aan geloven.

Met zo'n Super Power mamma moet dat natuurlijk geen probleem zijn.

Samen met fotograaf Taco van der Eb doorkruiste ik snel nog even de regio om foto's te maken en te kijken hoe het met de toppers ging. In Hoogmade stonden ze bij de waterposten al startklaar om de lopers te ontvangen.

Ook de plaatselijke drumfanfare was opgetrommeld.

De afzettingen en verzorgingsposten in de regio Hoogmade werd in goede banen geleid door Maus, of moeten we zeggen Motormaus.

Ter hoogte van Rijpwetering even gewacht op de eerste loper die voorafgegaan werd door de steppers van Ton van Bemmelen.

Op dit punt waren er nog vier koplopers.

We wilden richting Oud Ade, alleen had even het idee dat we verkeerd gereden waren en in Griekenland terecht gekomen waren.

Blijft een mooi en smaakvol land dat Griekenland.

Met altijd vrolijke inwoners.

In Oude Ade was er een gat geslagen in de kopgroep en kwamen de lopers apart door.

Snel terug naar Leiden in de hoop hem nog net te zien finishen. Bij de finish kwamen op dat moment honderden halve marathonlopers over de finish. Je kon merken dat er behalve duizend vrijwilligers ook veel politie was ingezet bij de marathon. De voortvluchtige Krijn Z was nog steeds niet opgepakt.

We waren precies op tijd om de Keniaan David Rutoh in een tijd van 2.13.22 te zien finishen waarmee hij ook het Leidse parcoursrecord brak.

Er stonden nog meer sportieve hoogtepunten op het programma. De waterpolo dames van ZVL zijn vorige week landskampioen geworden en werden zondagmiddag op het Stadhuisplein gehuldigd. Een verslag daarover morgen. De huldiging was bijna letterlijk en figuurlijk in het water gevallen omdat een ondertussen overbekende rederij wederom probeerde een feestje te verknallen en de boot met daarop de dames van ZVL klem voer en een andere boot bijna ramde. Ze zouden hun naam moeten veranderen in RemRamt in plaats van Rembrandt.

In het VIPgedeelte bij de Leiden Marathon veel politici, waarvan enkelen vonden dat dit gedrag nu eens afgelopen moest zijn. Voordat er verkeerde conclusies getrokken worden, het applaus op deze foto is niet voor bovenstaande tekst maar zou ook niet misstaan hebben.

Gelukkig zijn er nog mensen die wel weten samen te werken, zoals deze dames die hand in hand over de finish van de halve marathon kwamen.

Moe maar voldaan, zo te zien.

De medailles dit jaar waren wel heel erg mooi, echt een collectorsitem.

Bij de Leiden Marathon is nog steeds iedereen winnaar, zo ook deze mevrouw die als laatste op de halve marathon over de streep kwam. Tijden maken niet uit, de prestatie door de halve marathon te lopen des te meer.

Met zoveel verschillende afstanden wordt er regelmatig door winnaars gefinshed, zoals hier op de vijf kilometer.

Op die afstand ligt het verschil tussen de dames en de heren natuurlijk niet zo gek veel uit elkaar.

Zoals ik al eerder schreef bij de Leiden Marathon is iedereen op welke afstand dan ook zijn eigen winnaar. Dus ook Jeskioni op de vijf kilometer.

En deze dolgelukkige Spanjaard op de hele marathon.

Of de jeugd die een aantal ouderen er op de vijf kilometer uitloopt.

Twee winnaars in een familie nadat vader en zoon over de finish kwamen.

Bijna alleen maar lachende gezichten op de finishlijn.

Gert, Albert en Gerdien sleepten elkaar er doorheen.

Nog nooit gelopen, maar door plotselinge afwezigheid van een familielid liep Willy de vijf kilometer.

De hele dag in de weer met het geluid op en langs het parcours en dan voor het eerst in je leven even tussendoor de vijf kilometer lopen om daarna weer achter de knoppen te duiken. Een arm en een dikke knuffel van Mok doen in dat geval wonderen.

Maar wat dacht je van Doortje, onlangs een long verloren en toch de vijf kilometer gelopen.

Doortje is niet de enige met deze wilskracht. Ik hoorde dat er ook een man meeliep die twee nieuwe longen heeft en waarvan men destijds dacht dat hij niet lang meer te leven had. Wat mij nog het meest aangreep zondag was de groep rondom Isa. Bij Isa is in 2013 leukemie geconstateerd. Momenteel krijgt zij thuis elke dag chemo en elke donderdag moet zij naar het ziekenhuis voor divers behandelingen en medicatie. Voor elk ziekenhuisbezoek, medicatie, maar ook leuke dingen krijgt zij een kraal waardoor ze een ketting krijgt die het verhaal van haar leven verteld. Om haar te steunen en bekendheid te geven aan de Kanjerketting liepen vijftig vrienden en bekenden met haar mee mee.

Nu snap ik waarom bedrijven bepaalde afstanden sponsoren, dan mag je na afloop tussen de winnaressen staan.

Hoezo was het heet zondag.

Ik ging nog even op het laatste gedeelte van het parcours kijken. Het is natuurlijk een mooi toeristisch plaatje al die lopers over de Rembrandtbrug.

Toeristisch wel, maar ook gingen er veel mensen met deze warmte redelijk kapot op dit hoge bruggetje een kilometer voor de finish.

Ed Kraan steunt zijn zwager op de laatste paar honderd meter en zo te zien steunt official Nico Massaar Ed weer.

Wat ik zelf elk jaar weer een van de leukste dingen vind is het begeleiden van de allerlaatste loper naart de finish. Met loeiende politiesirenes en toeterende marathonauto's peppen we de laatste deelnemer op richting finish.

We hebben het met onze duizend vrijwilligers weer geflikt om iedereen een mooie dag te geven. Het was ook dit jaar weer de mooiste marathon ooit.

In het filmpje een kort verslag van de hele dag.

In deze fotoslideshow komen alle foto's voorbij die ik genomen heb. Wil je ze op je gemak bekijken of iets downloaden kijk dan op mijn aparte fotopagina onder deze link.