Er werd hoe dan ook hard gewerkt in het havenkantoor, de gasten aan boord moeten toch iets te eten krijgen.

En te drinken natuurlijk.

Ja dank je, maar wat moet ik hier mee, ik heb net gegeten. Ivo het is voor de mensen achter je.

Ik kan de route dromen, maar het blijft toch elke keer weer mooi en zeker tijdens zo'n eerste vaartje van het seizoen.

En ook vallen je elke keer weer nieuwe dingen op. Zo wist ik nooit dat Leiden aan inpoldering doet. Leiden heeft heel veel water en te kort aan grond. Dan is inpoldering op kleine schaal natuurlijk de oplossing. We houden het kleinschalig, maar wel net groot genoeg om een berkenboompje op te laten groeien.

Wie zo gelukkig is ongeveer dezelfde fantasie of verbeeldingsvermogen als ik te hebben snapt helemaal wat ik dacht bij deze foto. Stel je het vuurwerk voor met bijvoorbeeld 3 oktober. Je kijkt naar het midden en dan opeens knalt er vanuit de zijkant zo'n sterrenregen in. Zoiets had ik met de witte bloesem van de boom. Nou ja laat maar, is niet uit te leggen moet je voelen, verder schijn ik redelijk normaal te zijn hoor.

Over normaal gesproken, wie ook niet normaal is maar dan uiteraard wel in de goede zin van het woord, is schipper Ruud van As. Ik leg veel vast, maar Ruud nog veel meer. Het enige wat niet vast te leggen is, is Ruud zelf. Vanmiddag racete hij ook weer door het centrum om de boten op de foto vast te leggen

Ik blijf de Korte Vliet een van de mooiste stukjes Leiden vinden. Zo'n straatje waar boten, fietsers, oorspronkelijke bewoners, studenten en een minister het beeld bepalen.

Groeten uit Leiden.

Dit is ook zo'n aangezichtskaart zou Wim Sonneveld gezegd hebben.

En dit is dus weer geen gezicht, zoals Leidse Glibber nu zegt. Sorry hoor, ik begrijp dat op zonnige dagen de standaard prullenbakken te klein zijn, maar dit ziet er toch niet uit. Het is niet alleen in het Plantsoen, ik zag deze bakken ook in het van der Werfpark staan. Hier moet een mooiere oplossing voor te vinden zijn of hebben we gewoon vijfhonderd evenementen prullenbakken over die we dan maar op deze manier gaan inzetten.

Bij deze pleit ik voor een groen, schoon, maar rode prullenbakvrij Plantsoen.

In het voorbij varen viel mij dit hokje op. Dat moet ik eerdaags nog eens van dichtbij gaan bekijken.

Dit elektriciteitshuisje is niet alleen bekend in Leiden, hier kan je er meer over lezen.

Na ongeveer anderhalf uur varen kwamen we terug op de Apothekersdijk.

Hier stond het Leidse Rederij Côr al klaar voor hun eerste echte optreden.

Voor de gein hebben ze al vaker een beetje gezongen, maar vanaf nu gaan we ze als echt koor bij steeds meer gelegenheden zien en vooral horen.

Op een schip kan er maar één kapitein zijn en bij een koor maar één dirigent, dus.........naar beneden dat vingertje Rein.

In het filmpje varen we met de Leidse Rederij een stukje door Leiden en eindigen we met het eerste echte optreden van het Leidse Rederij Côr.