Terug naar de ochtend. Na het zingen van het Wilhelmus komt de eerste uitdaging, het drinken van een Oranje Bittertje.

We waren niet de enige die vroeg op pad waren, ook Peter Lab was al in de stad te vinden.

We liepen over de Breestraat richting de boot die ons naar de wijk Vreewijk zou varen. Een gedeelte van de rest van de dag werd gelijk al duidelijk. Henri Lenferink nam de tijd om met zoveel mogelijk mensen een kort praatje te maken.

En wees ook even de weg als iemand vroeg waar hij de vrijmarkten kon vinden.

Schippers Daaf en Désirée gaven voor de zekerheid nog even aan dat veel Leidse bruggen laag zijn.

De eerste stop was op de Witte Singel ter hoogte van de Witte Rozenstraat om een bezoek te brengen aan het feest in Vreewijk.

Het feest vindt daar al jaren plaats rondom verzorgingshuis Groenhoven. Geweldig om die mix van kinderen en ouderen te zien. De leeftijden liggen vaak wel 70 jaar uit elkaar maar ze genieten allebei.

De kinderen stonden klaar om met hun versierde fietsen achter het draaiorgel een rondje door de wijk te maken. (in het filmpje en de foto-slideshow onderaan uiteraard veel meer beelden)

Deze oudere jongere wist precies waar de gaten in de hoed voor dienden. Ik stel voor om advocaatjes met slagroom voortaan in grotere glazen te schenken dan heeft ze tenminste nog iets aan de hoed.

Een burgemeester moet lintjes kunnen doorknippen. In Vreewijk bewees Henri dat hij dit onderdeel van zijn functie goed beheerst.

We voeren verder richting Professoren en Burgemeesterswijk en zagen dat Leiden steeds verder oranje begon te kleuren.

Tatatada, tatta da ......op tv had je het A Team. Leiden heeft zijn O Team onder leiding van Barbara Zippro-Pouw.

Een waanzinnige drukte op het plein bij de Cobetstraat waar jong K&G net klaar was met een rondgang door de wijk en nog een kort concert gaf.

Thomas van Duin, de scheidende voorzitter van het buurtcomité werd verrast met een Koninklijke onderscheiding.

De kinderen stonden vol spanning te wachten op de prijsuitreiking van de optocht.

Alweer een burgemeesterstaak goed vervuld, het uitreiken van de prijzen aan de winnaars.

Als kind ben ik opgegroeid in deze wijk en voelde mij daarom weer even helemaal thuis toen ik zag dat er aan het feest eigenlijk niets veranderd is in alle jaren.

Alleen de sjoelbak is door ouderdom een beetje kromgetrokken.

Verschil tussen leden van het Koninklijk huis en een burgemeester is dat burgemeesters zelf hun gekochte vrijmarkt spullen moeten dragen. Je ziet Bianca denken, jij hebt het gekocht zal je het zelf dragen ook. 

Het zou mij niet verbazen als over een jaar of twintig de helft van het Residentie Orkest bestaat uit inwoners van deze wijk. Tientallen muzikantjes lieten horen dat er muziek in deze wijk zit.

Het werd tijd om te lunchen. De lunch werd aangeboden door studentenvereniging Minerva. Onderweg richting Minerva zagen we overal langs de grachten zelfs op de stilste plekjes stukjes vrijmarkt.

Het is streng verboden te fotograferen in Minerva dat weet elke fotograaf. Het is dan op zich best wel een eer dat ik vrij mocht fotograferen en filmen in de bibliotheek waar de lunch werd gebruikt.

Ik wist niet er zo'n mooie bibliotheek gevestigd is in de soöciteit.

Na de lunch was het tijd om de prijsuitreiking te doen van Het Gouden Petje. Onderweg naar de prijsuitreiking kwamen we twee agenten tegen die volgens hun zeggen een heerlijk rustig dienstje draaiden met vooral gezelligheid in de stad.

Kickke oranje schoenen Mootje.

Er werd heel wat geschminkt in de stad.

Of je nu naar links kijkt of naar rechts er is altijd wel iets te zien in Leiden.

Een voor een werden de winnaars van het muziekconcours Het Gouden Petje naar voren geroepen.

Wie weet zien we later een van deze winnaars nog wel eens terug in een van de shows zoals The Voice of Holland got Talent.

Het volgende programmapunt was een stukje lopen door de stad op weg naar de busjes die ons naar Zuid West zouden vervoeren. Weer nam Henri alle tijd om iedereen gedag te zeggen, vragen te beantwoorden of een handje te geven.

In Zuid-West vieren bewoners van de Paganinistraat en omgeving al jaren hun eigen feestje. De bewoners waren blij met het bezoek van de burgemeester.

De kinderen waren druk bezig met straattekeningen.

Terwijl de ouders bezig waren met het straathandbaltoernooi.

Ook hier werd weer alle tijd genomen om alles te bekijken en rustig met de bewoners te kunnen praten.

En voor we weer verder gaan natuurlijk nog even een fotootje voor het digitale plakboek.

Aangekomen bij het busje werden de eerste hakken door een van de bestuursleden verruild voor platte schoenen.

We reden terug naar het centrum waar we de Vrijmarkt op de Garenmarkt gingen bekijken. Deze handelaarsters waren net begonnen hun geld te tellen en niet ontevreden met de omzet.

Diabolo is leuk maar nog knap lastig. Dit meisje wist in elk geval haar diabolo erg hoog te gooien.Hoe de truc afliep blijft ons geheimpje.

We liepen door richting Pieterskerkplein. Denk ik toch alles te weten, nou mooi niet hoor. Er zit opeens een barretje aan de zijkant van de Pieterskerk. De bar is tevens overdag de nieuwe ingang van de kerk. Dat ik het niet wist is niet zo heel gek, ze zijn pas vier dagen open en hebben er bewust nog even geen ruchtbaarheid aan gegeven.

Op het Pieterskerkplein poseerden kunstenaars en speelden leerlingen van de Popschool Leiden.

Er werd veel gevlagd in Leiden, probleempje is natuurlijk wel dat je dan je Leidse vlag van je vlaggenstok moet halen. En ja, waar laat je die dan weer.

Op het Gerecht was het druk met vooral veel hele kleine kinderen. De leden van Augustinus organiseren hier al tientallen jaren een feest voor de kinderen.

Voorgelezen  worden uit het sprookjesboek van de gebroeders Grim blijft mooi voor kinderen.

En soms zakken volwassenen even door de knieën om ook weer kind te zijn en zich lekker te laten voorlezen.

Je wordt moe van zo'n Koningsdag, dan is er maar één veilige plek om in slaap te vallen, de stoel van de sprookjesverteller.

Dit is geen sprookje maar gewoon de nuchtere waarheid zonder onder andere deze sprookjes prinsessen zouden er geen kinderspelen op het Gerecht zijn geweest.

We kennen allemaal het geintje even twee vingers boven iemands hoofd te houden als je een foto neemt. Hier zag ik al fotograferend een andere variant ontstaan.

Het begon met een fotootje boven het hoofd van Henri.

En ik maar zeggen, momentje nog eentje voor de zekerheid, ondertussen zag ik steeds meer foto's achter hun hoofd verschijnen zonder dat ze iets door hadden.

Het liep ondertussen alweer tegen etenstijd. We waren door studenten vereniging Augustinus uitgenodigd bij hun in het restaurant te eten. Ik maakte natuurlijk gelijk een geweldige entree door te zeggen goh wat leuk dat jullie nog steeds een Mensa hebben. Oeps foutje, niks geen Mensa meer, maar een volwaardig restaurant en dat tegen studentenprijzen. Er stond een piano en als Hein van Woerden, chef kabinet van de gemeente Leiden, een piano ziet staan wil hij altijd even spelen. Het werd uiteraard het Leids volkslied wat we uit volle borst meezongen.

Als de leden van het koor uitgezongen zijn dan kunnen we eten hoor.

Iedereen was blij dat we even konden zitten en had ook wel trek na zo'n lange dag.

Er kon natuurlijk maar op twee dingen geproost worden, de Koning en de geslaagde eerste Koningsdag in Leiden.

Na het diner zat voor ons het officiële gedeelte er op. Een gedeelte ging redelijk afgedraaid naar huis en sommigen gingen nog door naar Armin van Buuren. Ik ben ook nog naar Armin gegaan, een verslag daarover met foto's en filmpje komt dinsdag omdat er morgen eerst nog even de verjaardag van schipper Peter Labrujere tussendoor komt. Voor we uit elkaar gingen maakten we nog een groepsfoto.

Zo'n lange, gezellige en vermoeiende dag doet ook afbreuk aan je geestelijke vermogens. In de hectiek van de gezelligheid gaf ik de regie over mijn blog uit handen en liet mij op de foto zetten met de belofte dat hij echt geplaatst zou worden.

Deze eerste Koningsdag werd voor mij een totaal nieuwe ervaring met een heel gezellige groep mensen. Of je nu monarchist of republikein bent, we mogen blij zijn dat er vrijwilligers zijn die hun tijd en energie er in steken om iedereen een geweldige dag te bezorgen. In de fotoslideshow hieronder de foto's van onze bezoeken aan het centrum en de buitenwijken. Alle foto's van Koningsdag 2014 zijn te vinden en te downloaden op mijn speciale fotosite.

Hieronder een filmpje, nou ja zeg maar film over onze bezoeken aan de buitenwijken en verschillende programma-onderdelen in het centrum.