Er zijn van die woonboten en panden die je elke keer weer opvallen. Ze zouden ander bier moeten drinken, maar verder ziet dit er toch klasse uit.

Iedereen bereidt zich voor op een warme lente, de stoelen staan vast klaar.

Het zal vast en zeker door de klok komen, maar toch doet dit huis mij elke keer aan een soort stationsgebouwtje denken. En ook weet nog steeds niet wat de functie is of was van het oude marineschip voor het terras.

Het was niet het mooiste weer, even twijfelen linksaf richting huis of toch maar rechtsaf voor en rondje stad.

Natuurlijk ging ik rechtsaf, moet toch even genieten van mijn bootje op zo'n eerste vaartje. Dit soort varende terrasvlotten ga je steeds meer in de stad zien.

En toch en toch en toch, hoop ik dat Walter van Peijpe zijn zin krijgt met zijn plannen voor een Singelstrand langs de Witte Singel.

Zou toch mooi zijn als er in afwachting van de nieuwbouw hier deze zomer een gezellig stadsstrand komt.

Heel wat dukdalven zijn de laatste jaren versleten of beschadigd.

Vandaar dat her en der zowel binnen als buiten het centrum regelmatig dukdalven vervangen worden.

Ik zeg het elke keer, maar het is toch zo, op de Korte Vliet lijkt het of de tijd heeft stilgestaan.

Drie plaatjes in een, de Korte Vliet, het Rapenburg en op de achtergrond de Pieterskerk.

Nam de foto eigenlijk vanwege de dode vis, maar die spiegeling van de kademuur is eigenlijk wel heel mooi. Beetje jammer dat er dan weer precies een dode vis tussendoor drijft.

De onderdoorgang bij het Gangetje is niet mijn meest favoriete plek.

In het hoogseizoen kan het hier nog wel eens een ellende zijn met tegenliggers die niet kunnen varen of beroepsschippers die denken dat heel Leiden van hun is.

Ik heb al heel wat ruzies gezien of gehoord in de smalle tunnel.

De fontein op de Vismarkt is ook weer uit winterbekisting.

Volgens mij komt er normaal gesproken ook water uit de kop aan de achterkant van de fontein. Nu kwam er niets uit, toch eens in de gaten houden.

De schippers van de Leidse Rederij zijn dagelijks bezig met de eerste vaartjes maar ook het laatste onderhoud aan de boten.

Her en der blijkt wel een plankje of iets anders los te zitten of te ontbreken. Van die kleine klusjes die je heerlijk in de buitenlucht kan doen.

Ik had mijn rondje Leiden gehad en ging weer op weg naar huis.

De bloesem bij het museum van Volkenkunde was helaas net weer uitgebloeid, ach er komt mooi groen voor terug.

In Parijs slapen clochards onder de bruggen, in Leiden hebben we duiven onder de bruggen.

Vanwege onze verhuizing zou ik het liefst mijn boot een paar honderd meter verplaatsen, zodat hij voor het huis ligt. Ik heb het aangevraagd, eerdaags worden de nieuwe ligplaatsvergunningen uitgegeven en nu maar hopen dat er plaats is.

Ergens hier zou de meest ideale plaats zijn, dan heb ik er vanaf het balkon zicht op.

De kop is er af, mijn eerste vaartje gehad en de eerste foto's gemaakt.

Er zullen nog vele kiekjes volgen. Heeft iemand trouwens al eens door deze camera gekeken in het parkje bij Molen de Valk. Moet je doen dan zie je kiekjes van fotograaf kiek en zo zijn we ook aan het woord kiekjes gekomen. Ik maakte er in 2008 een artikel over dat je hier kan lezen.