Het bezoek begon bij de Universiteits bibliotheek, hierna wandelde het gezelschap naar de Hortus Botanicus waar een korte rondleiding volgde. Het bezoek eindigde met een lezing in het Academiegebouw en de onthulling van een standbeeldje in de beeldentuin van het Academiegebouw.

In afwachting daarvan liet ik mij eerst vertellen dat deze Mercedes die voor de NSS Top is ingezet aan huur € 2500,00 per dag kost. Ik besloot daarom maar om morgen gewoon met mijn auto boodschappen te gaan doen.

Keek ik even naar de kleurrijke hapjes die gemaakt waren door Nelly Susanna van het Leidse restaurant Sumatra House.

Ze was al erg trots dat ze de hapjes had mogen verzorgen, maar toen ze een half uurtje later ook de vice president nog persoonlijk sprak kon haar dag helemaal niet meer kapot.

Uiteraard was er voldoende beveiliging, maar het bezoek kenmerkte zich toch door een ontspannen sfeer en volop ruimte om foto's te nemen.

In de Beeldentuin van het Academiegebouw werd een standbeeldje onthuld.

Even kijken, ja hij zit er onder.

Het beeldje stelt Hoesein Djajadiningrat voor die als eerste Indonesische student in 1913 aan de Leidse universiteit promoveerde.

Onder toeziend oog van tientallen voornamelijk Indonesische cameramensen werd het gastenboek van de universiteit getekend.

Ja leuk he, dat is een speciale Leidse universiteitspen.

Inderdaad hij past in dit doosje en dit doosje past weer in de binnenzak.

Naast mij hoorde ik iemand zeggen tegen Henri Lenferink zeggen, "mooie promotie voor Leiden". Ik dacht ik herken die stem, klopte het was ex Minister van Economische Zaken Maxime Verhagen.

Vice president Boediono nam nog ven de tijd wat te drinken en korte gesprekjes te voeren met de genodigden.

Vooral veel jonge Indonesiërs namen de kans waar om met Bangbam Boediono op de foto te gaan.

In de andere zaal werd er druk gebruik gemaakt van de hapjes die Sumatra House verzorgd had. Ik greep dus mooi mis toen ik een stukje spekkoek wilde pakken. Nou ja, niet mooi natuurlijk.

En dan mag het gezellig zijn, het vervoer, de beveiliging en de escorte houden zich toch aan hun schema.

Voorafgegaan door de Pedel van de Leidse universiteit vertrok het gezelschap richting het Rapenburg.

Een vriendelijk bedankje en afscheid van rector magnificus Carel Stolker.

Voor Henri Lenferink was dit ook weer een gedenkwaardig bezoek die bijgeschreven kan worden op de lijst van grote namen die Leiden bezocht hebben.

Met een bye bye, zwaai zwaai werd er nogmaals afscheid genomen en verliet de stoet het Rapenburg.

In de fotoslideshow nog een aantal foto's van dit bezoek terwijl als achtergrondmuziek "Tante Lien" mijmert over het oude Indonesië.