Uiteraard tijdens de voorstelling geen foto's genomen. Er waren drie finalisten, als eerste trad Bart Melief op. Bart weet het publiek te boeien met zijn conferences om dan gelijk weer over te springen naar een sprookje. Ik kreeg een idee , hier zou weleens een winnaar kunnen staan. Als tweede trad Maud Vanhauwert op. Zij verbindt poëzie met cabaret en komt uit op mooie verhalen. Ik vond het mooi en knap, maar het was niet helemaal mijn ding. Als derde kwam Tim Fransen, na vijf minuten was ik al volledig overtuigd, dit was  het cabaret waar ik voor kom. Mooi, beschouwend, soms keihard en een hele mooie timing. Helemaal mijn humor met teksten als, "ik ben opgegroeid in de Bijlmer en behoorde tot een etnische minderheid" Het verhaal over het bestellen van een simpel glas kraanwater en de opmerking van "met een donkere huid krijg je minder snel huidkanker,............ en ook geen baan". Het zijn slechts een paar grepen uit vijfentwintig minuten topcabaret. In de pauze werd al snel duidelijk dat ik niet als enige van Tim Fransen genoten had.

In de gangen en de foyer liepen medewerkers van de Leidse Schouwburg met boxen waar het publiek haar stembiljet in kon deponeren. Nu ik het zo neerzet vind ik het eigenlijk maar een raar woord dat deponeren. Maar goed daar gaat het niet om.

Tegen een kennis zei ik, hij is een soort Theo Maassen maar dan uit de randstad. Daar zat ik dus helemaal niet verkeerd mee. Tim Fransen schijnt de tekstschrijver van Theo Maassen te zijn. Ik hoop dat er eerdaags gedeeltes van het Leids Cabaret Festival bij de Vara worden uitgezonden. Ze liepen in elk geval van Vara's Humor TV wel te filmen.

Ik heb tot nog toe alleen maar voordelen gemerkt van het niet meer roken, zaterdagavond ik opeens achter een nadeel van het niet roken. Als roker ging ik in de pauze altijd even buiten staan om een sigaret te roken. Nu dat niet meer hoeft bleef ik binnen en kwam er achter dat de foyer eigenlijk gewoon veel te klein is voor al die niet rokers. Noodgedwongen staan de gangen propvol en is er geen doorkomen aan.

Ik ben natuurlijk ook niet gek en dacht ik loop gewoon even naar boven daar is wellicht meer ruimte. Nou vergeet het maar, want door de drukte is ook de trap een bijna onneembare barrière.

Na de pauze traden in afwachting van het juryberaad André Manuel en Geert Houtekiet op met Het Lied. Een groot en erg lang lied. Het Lied: Opus1in G groot voor Opel Kadett en twee zangers. Met deze voorstelling toeren zij momenteel door de Nederlandse theaters. Na hun optreden kwam juryvoorzitter Kim Muller met het juryrapport en de uitslag.

Tim Fransen was volgens de jury de onbetwiste winnaar van het Leids Cabaret Festival 2014. In een regen van confetti kreeg Tim Fransen de beker uitgereikt.

Ik weet niet welke firma dit confetti kanon geleverd heeft, maar de Schouwburg had wel waar voor zijn geld.

Tim bedankte op geheel en eigenlijk niet onverwachte wijze de jury voor haar wijze besluit.

Presentator Marc-Marie Huijbregs maakte vervolgens de winnaar van de publieksprijs bekend.

En weer mocht Tim Fransen naar voren komen, nu als winnaar van de publieksprijs.

Het confettikanon deed zijn wederom zijn werk zorgvuldig waardoor de toch al niet al te grote Marc-Marie Huijbregs bijna ondergesneeuwd werd.

Toch wel fijn om twee prijzen op een avond te winnen dan hoef je maar een speech in te studeren. Alleen wel aangevuld met de dank dat er nu ook eens naar het klootjesvolk is geluisterd bij het bepalen van de winnaar. Geloof mij, houd het gezicht en de naam van Tim Fransen in de gaten want we gaan in de toekomst nog heel veel van hem horen en zien.

Met een winnaar als Tim Fransen blijft de kwaliteit van dit festival hoog en kan met dit soort deelnemers nog jaren lang doorgaan.