
Dat het programma van de Leidse Jazzweek heel divers is bleek zaterdagmiddag wel. Had ik de hele week swingende muziek en feestjes bezocht, zaterdagmiddag werd het tijd voor iets meer ingetogener muziek. Een van de muzikale hoogtepunten tijdens deze week was het optreden van onze Leidse Vivienne Aerts met de Duitse pianist Florian Weber en de speciaal overgekomen 84 jarige Amerikaanse saxofonist Lee Konitz die ooit nog met Miles Davis speelde. De eerste set was voor Vivienne en Florian.

Ze wisten een bijna uitverkochte Hooglandsekerk muisstil te krijgen met hun bijna akoestische optreden.

Het is voor Vivienne haar laatste weekend in Leiden voor ze weer vertrekt naar Boston om haar studie aan de Berklee College of Music in mei af te ronden. Ze genoot zichtbaar van dit optreden waarbij ze kon laten zien dat een paar jaar studie in Amerika haar vruchten heeft afgeworpen.

Ze zong voornamelijk eigen geschreven nummers die muzikaal geweldig werden uitgebouwd door Florian Weber.

Je ziet haar denken, dit is wat ik wil. Vivienne klinkt uiteraard heel leuk en gezellig in de jazzkroegen, maar dit is inderdaad het podium waar ze echt tot haar recht komt.

Naarmate de set vorderde haalde ze alles uit de kast en genoot het publiek van dit geweldige soms kippenvel concert.

In het filmpje het optreden van Vivienne met Florian
Na de pauze het optreden van Florian Weber met Lee Konitz die in het verleden regelmatig met elkaar opgetreden hebben.

Hij bracht mooie ingetogen saxofoonpartijen en is ook een gezellige prater bleek tijdens het optreden.

Lee heeft wat last van zijn ogen en zodoende last van de podiumlampen, op een vrijwel donker podium ging het concert verder. Wel mooi maar vervelend fotograferen en filmen.

In het filmpje het optreden van Floris en Lee met aan het eind ook Vivienne nog op het podium. Ik noem dit jazz voor gevorderden, oftewel de jazz waarom sommige mensen denken dat jazz niets voor hun is. Als je er even voor gaat zitten dan zie je hoe mooi en knap dit in feite is. Maar eerlijk is eerlijk, bijna twee uur stil zitten is voor Glibber best wel een opgave. Daarom 's avonds maar even uit mijn dak gegaan bij een optreden van Club des Belugas, daarover morgen of vanavond meer.
Reacties
Knap gezongen en gespeeld, ze komt alleen nog wat onzeker over.. of heb ik dan net te weinig gezien?
Dat heb je hélemaal goed Glibbertje, met deze jazz jaag je me de deur uit... ik denk dan steevast "de melodie is er niet niets en als je daar omgeen wil gaan staan mummelen doe dan lekker thuis in de badkamer, heb ik er geen last van" maar ik wéét dat dát heiligschennis is dus ik zeg het niét hardop;-)
Deze jazz is mijn muziekstijl niet. Daar zou ik zeker geen twee uur naar willen luisteren. Maar gelukkig is mijn smaak niet zaligmakend en ik geloof graag dat er veel mensen zijn die er wel van houden.
Heerlijk op de achtergrond mee laten spelen.
Een gouden keeltje uit een gouden dame. Wat mooi om te luisteren.
Love As Always
Di Mario