De vier paarden die de koets trokken stonden geduldig te wachten.

In de stoet liepen tal van bekende Leidenaren mee. Onder hen ook de grootste lachebek van Nederland "Jochem Myjer" die heel toepasselijk de rol van "huilebalk" vervulde.

Iedereen zat strak in zijn of haar rol en het verdriet was van de gezichten af te lezen.

Ook Har Meijer en Jochem Myjer hadden duidelijk verdriet bij het afscheid van Diederik van Leyden Gael.

Even tussendoor, is het je wel eens opgevallen dat je vroeger veel jongetjes had met flaporen. Ik denk dat ik de oorzaak weet. Bij officiële gelegenheden moesten ze een hoge hoed op die de oortjes naar voren drukte, als je genoeg van die gelegenheden had kreeg je vanzelf flaporen.

Deze man lijkt op onze burgemeester Henri Lenferink, maar is burgemeester Du Rieu uit 1846.

Buiten de Hooglandsekerk waarvan de stoet vertrok stonden de belangstellenden rijen dik te wachten.

Het is maar goed dat ze ook in 1846 al politie te paard hadden om de stoet te begeleiden.

De stoet ging niet rechtstreeks naar de begraafplaats Groenesteeg, maar maakte eerst een rondgang door het centrum als eerbetoon aan Diederik van Leyden Gael.

De trommels vooraan de stoet waren indrukkend, net zoals alle kerkklokken inclusief de stadhuisklok die luidden.

Je ziet niet vaak meer een rouwkoets door het centrum rijden.

Argeloze voorbijgangers en toeristen keken hun ogen uit en begrepen niet wat er aan de hand was.

Het was jammer dat er net op het moment dat de stoet door de Breestraat liep een ambulance doorheen moest. En nu maar hopen dat degene naar wie hij onderweg was niet zelf volgende week door de Breestraat rijdt.

En toch lijkt die Du Rieu op Henri Lenferink.

Als laatste deel van de stoet liep een aantal afstammelingen anno 2013 mee.

De bereden politie sloot de stoet af.

Het was in het centrum overal druk langs de kant. Ik dacht nu snel naar de buurt van de begraafplaats daar kan ik op mijn gemak zonder dat iedereen in de weg staat de stoet nog een keer fotograferen en filmen. Dat plan hadden meer mensen.

De laatste meters naar de begraafplaats werd de kist weer gedragen. Met moeite konden de dragers door de mensenmassa heen komen.

Na een uur door het centrum gelopen te hebben kwam de stoet bij de begraafplaats aan.

Doodse stilte toen de kist de begraafplaats werd opgedragen.

De begraafplaats wordt niet meer gebruikt en is nu een monument, welke elke dag bezocht kan worden. Ik loop er regelmatig een rondje en snap eigenlijk niet dat ik er vrijwel altijd bijna alleen loop. Als je dit ziet, is het toch een plaatje.

Familie, vrienden en bekenden schaarden zich rondom het graf.

De dominee las een afscheidsgedicht voor wat diepe indruk maakte op de weduwe en de broer van Diederik van Leyden Gael.

Burgemeester Du Rieu onthulde een geheim. Door de fraude die gemeentesecretaris Pierre Du Pui had gepleegd was Leiden 150.000 gulden, bijna de helft van de gemeentebegroting, kwijt. Een anonieme schenker had de gemeente 100.000 gulden geschonken om de stad te redden. Iedereen dacht dat dit Koning Willem 1was. Burgemeester Du Rieu had de schenker beloofd tot na diens dood nooit bekend te maken wie het was. Vandaag kon hij melden dat Diederik van Leyden Gael de gulle schenker was geweest en dus eigenlijk de "redder van Leiden".

Na alle mooie woorden liepen famile, vrienden en bekenden langs de baar om voor een laatste maal afscheid te nemen van de "Redder van Leiden".

Diederik van Leyden Gael stond in hoog aanzien, vandaar dat ook de rector magnificus van de Leidse Universiteit aanwezig was.

Ook vanuit de burgerij was de belangstelling groot.

Na afloop van de historische herbegrafenis mocht ook het publiek de begraafplaats op.

Honderden mensen liepen langs de kist om foto's te maken van deze toch wel heel speciale herbegrafenis.

In het filmpje een verslag vanaf de Hooglandsekerk via de Breestraat naar de begraafplaats Groenesteeg.

Op de fotoslideshow een aantal foto's van de herbegrafenis. Wil je alle foto's terugzien of eventueel downloaden kijk dan op mijn speciale fotopagina.