Jeugddorp is destijds opgezet om kinderen wiens ouders geen vakantie konden betalen, tegen een heel gering bedrag twee geweldige weken vakantie in hun eigen stad te geven. Ik vertel geen nieuws als ik zeg dat steeds meer Nederlanders het financieel zwaar hebben, voedselbanken de vraag niet meer aan kunnen en er gewoon in veel gezinnen geen geld meer is voor vakanties. Ik denk dat je op zo'n moment juist niet moet gaan bezuinigen op een activiteit als Jeugddorp maar eigenlijk zou moeten uitbreiden.

De gemeente hoopt dat na het stopzetten van de subsidie het bedrijfsleven Jeugddorp gaat sponsoren. Heeeee effffe wakker worden mensen. Heel veel bedrijven hebben het moeilijk en proberen op alle mogelijke manieren te overleven. Het eerste wat dan af valt is sponsorring, ik zie dus niet het bedrijfsleven dit overnemen.

Ik denk dat ik ook wel een beetje snap hoe zo'n bezuiniging tot stand komt. Er moet een bedrag bezuinigd worden en dan kijk je eerst naar de grote lijnen zonder problemen. Zwemles voor ongeboren kinderen niet echt nodig, vijf dagen per week halal-asbakjes kleien is wat veel en fietslessen voor mensen zonder benen en fiets is ook niet echt een prioriteit. Fase twee en veel moeilijker is de bezuiniging op clubs en instanties waar je een band mee hebt of die het je politiek lastig kunnen maken. Na veel gelobby is alles gelukt en dan blijft er nog maar een klein bedrag over en dan zegt iemand kan dat Jeugddorp er niet af. Dan blijkt hoe jammer het is dat veel raadsleden niet oorspronkelijk uit Leiden komen. Had dat wel zo geweest dan hadden ze Jeugddorp wel gekend als deelnemer of vrijwilliger en nooit zo'n beslissing durven nemen.

Als we nu praten over tonnen subsidie kan ik mij er iets bij indenken, maar we hebben het over twintig of dertigduizend euro. Laten we voor dat bedrag enkele honderden kinderen in Leiden in de kou staan tijdens de vakantie, terwijl hun vriendjes en vriendinnetjes terugkomen met de grootste vakantieverhalen. Ik ben blij dat ik niet in de politiek zit, want ik zou dit niet aan mijn achterban kunnen verkopen.

Ik hoop dat de raad en college alsnog terug willen komen op deze bezuiniging. Ik denk dat je hem tien jaar geleden zonder problemen had kunnen doorvoeren, maar juist in deze tijd is het niet te verkopen om te bezuinigen op dit kleine beetje vakantieplezier van honderden Leidse kinderen. Ik heb mij er nog niet in verdiept hoe het besluit tot stand is gekomen en wie er voor of tegen waren of kritische vragen hebben gesteld, maar het zijn voor mij wel puntjes die meetellen bij de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar.