Je staat soms raar te kijken, ik dacht dat Daaf helemaal niet rookte.

Natuurlijk waren er verschillen, hippies met strakke draaiboeken voor de geluidsmensen is meer iets van deze tijd.

Ik weet mij nog heel veel uit de hippietijd te herinneren en weet dat we hooguit met een transistorradiootje in een gammel roeibootje zaten. Toch wel leuk om de hippietijd even een weekend te laten herleven in de sloepen van de Leidse Rederij met volledige bands aan boord.

Alle groepen en muzikanten hadden er zin in. Je hebt van die evenementen waarbij je nog voor ze echt begonnen zijn al weet dat het gaat slagen.

Ook het personeel op de terrassen langs de grachten was in stijl gekleed met festivalshirtjes.

De echte hippies maakten zich nooit zo druk en zochten vaak de makkelijkste weg of de relaxmodem zolang zij en hun omgeving het maar naar hun zin hadden en genoten van het leven. Elke morgen weer realiseer ik mij dat ik geen John Lennon heet en Yoko niet naast mij ligt dus er gewoon uit zal moeten en geen zeven dagen in bed kan blijven liggen. Ik had de keuze om op mijn brommertje langs alle terrassen en grachten te crossen of om mee te varen op diverse boten. Nog een mooier plan was om mee te varen op één boot die langs alle terrassen en boten voer. Dan ontwaakt de oude hippie in je en die zegt lekker meevaren is het meest relaxed  Het is net als met fietsen, je verleert het nooit :-)

De sfeer zowel op het water als langs de kant was superleuk. Iedereen scheen te weten om welk het evenement het ging en bracht elkaar het peace-teken.

Het was genieten op en langs de Leidse grachten.

En dat Leids Woodstock op het Water leefde bleek bijvoorbeeld wel bij café L'Esperance op de Kaiserstraat.

Ook de politie genoot van haar dienst, alhoewel een van hun collega's zat als drummer op een van de boten en daar hadden ze best mee willen ruilen.

Overal kwam je boten van de Leidse Rederij tegen met bandjes aan boord.

Auwww ik heb op mijn vinger geslagen.

Als je misschien niet van muziek houdt en wel op het water zit, "vluchten kan niet meer".

Ik neem aan dat ze gewoon even wilden aanleggen om te genieten van alle muziek en kleurrijke muzikanten.

Diverse lezers van buiten Leiden vroegen zich af of de onredelijkerijen dit keer geen bezwaar hadden gemaakt toen ik van de week dit festival aankondigde. Nee gelukkig niet dacht ik toen nog. Ik denk dat de andere rederijen met gemengde gevoelens hebben gekeken naar dit evenement en misschien volgend jaar best mee willen doen.

Eigenlijk wil ik het er niet over hebben maar verzwijgen kan ook niet, alhoewel ik het de grootste antireclame voor Leiden vind die je maar kan hebben als een reder zijn eigen frustraties boven de veiligheid van inwoners en toeristen stelt. Eigenaar Paul Groenen van rederij Rembrandt vond het nodig om op zaterdagmiddag terwijl er honderden particuliere bootjes in de Nieuwe Rijn voeren er met een slepertje en een ponton luid toeterend doorheen te varen. Dit gaf levensgevaarlijke situaties omdat hij voor niets of niemand uit de weg ging. Meerdere  boten moesten in paniek achteruit of opzij met alle gevaren van dien als het zo druk is op het water. Op de foto van Marco Flanderhijn is duidelijk te zien om wat voor transport het ging. Dit doe je niet op zaterdag en al helemaal niet op de manier hoe hij het deed. Ik hoop dat iedereen die hier foto's of filmpjes van heeft deze publiceert en of bij de politie aangifte doet van levensgevaarlijk gedrag op het water.

Gelukkig kon deze waanzinnige actie verder de pret niet bederven  en bleef muziek de boventoon voeren.

Wat is er mooier dan grachten vol met muziek.

Uhhhm misschien de foto's van grachten vol muziek?

En toch kreeg ze het voor elkaar dat je aan Janis Joplin dacht, ze bracht haar nummers echt met passie.

De muzikanten hadden ondertussen wel behoefte aan een biertje dus werden wij het bier bevoorradingschip.

En dat bier werd in dank afgenomen door de bands.

En na een middag spelen in het zonnetje smaakte het best.

Er was gewoon een heerlijk sfeertje in de stad en zo leuk dat waar je ook voer het vredesteken werd gemaakt. En ja, dit zijn inderdaad Sissie en Marina van het helaas gesloten café "Ons Cafeetje".

Ook de Belgische band genoot van al het enthousiasme langs de kant en op het water.

Wie weet zit hij volgend jaar wel aan boord bij een van de bandjes.

Ook op terrassen waar het doorgaans niet echt erg druk is was het nu opeens heel druk.

De laatst binnenkomende band kon er geen genoeg van krijgen en bleef spelen.

Ach er is zoveel leuks te vertellen over het eerste Leids Woodstock op het water festival, misschien is het beter om gewoon naar het filmpje te kijken.

In de slideshow nog een aantal foto's met daaronder uiteraard herkenbare muziek van Woodstock. Alle foto's op je gemak terugzien of downloaden kijk dan op mijn fotosite.