
Laat ik beginnen met een huishoudelijke mededeling. Ik kan mij indenken dat er lezers zijn die denken, nee he weer die Jazzweek, of lekker ga zo door. Ik doe verslag van de leuke dingen in Leiden en de Leidse Jazzweek is daar een groot onderdeel van. 3 Oktober duurt over het algemeen 2 dagen, de Lakenfeesten vier dagen en ja de Leidse Jazzweek ruim een week.Maar er is licht aan de horizon, zondag is de laatste dag dus na maandag kan ik mij weer bezig gaan houden met de dooi, de nationale voorleesdagen en noem maar op. De komende dagen blijf ik jullie dus bestoken met de Leidse Jazzweek en neem nu eens de moeite om als niet jazzliefhebber de filmpjes te bekijken. Ik weet zeker dat er een wereld voor je open gaat en dat je denkt, goh eigenlijk anders dan ik verwacht had. Zo'n avond was het voor mij vrijdag ook. Bart Wirtz trad op in de Waag en die zat (inderdaad zat ipv zit) bij mij in de categorie beetje zware muziek, en dan blijkt het opeens zo gigantisch mooi te zijn waar hij nu mee optrad.

Excuus voor de kwaliteit van de foto's maar zoals ik eerder deze week schreef ik ben aan het experimenteren met foto's te nemen zonder flits. Het is nog niet zoals ik wil maar gaat per dag beter, tegen het einde van de jazzweek heb ik het hoop ik onder controle.

Een verrassend optreden met een hele mooie bezetting waarbij het publiek regelmatig stil viel en geconcentreerd luisterde naar de mooie composities.

Opvallend was (laat ik eerlijk zijn hoorde het pas later) de drummer. Bleek de zoon te zijn van de grootste Nederlandse boogie woogie pianist ooit. Dan hebben we het natuurlijk over Rob Hoeke, maar hoe komt zijn zoon dan achter een drumstel terecht vroeg ik mij naderhand af. Ik heb begrepen dat hij regelmatig met Bart Wirtz in Leiden optreedt dus ga het hem eerdaags eens vragen. En mocht hij dit toevallig zelf lezen dan hoop ik het antwoord al eerder te hebben.

In het filmpje een sfeerimpressie van dit geweldige optreden. Voor de Leidenaren een tip wil je ze zien spelen, alleen zonder Ruben Hein dan moet je vanavond (zaterdag) naar de Twee Spieghels gaan. Daar staan ze vanaf negen uur.
Hierna een band die je normaal in andere zalen ziet met een toegangsprijs van een tientje of vier. Nueva Manteca maakte de avond echt compleet.

Een optreden met een ode aan Carlos Santana.
Helemaal met een eigen inbreng, maar zo waanzinnig mooi.

Uiteraard met indrukwekkende gitaarsolo's.

Ondanks dat Santana niet zoveel gebruik heeft gemaakt van blazers bleek dat ze helemaal in zijn nummers passen.

Een geweldige band die je zeker moet gaan zien als ze ooit bij je in buurt komen spelen.

Als je het filmpje bekijkt, begrijp je exact wat ik bedoel.
Ik ben vanavond Peter de Visser niet tegen gekomen, dat houdt in dat er op zijn site Muziekgezien weer heel andere verslagen staan van optredens in Leiden deze vrijdagavond. In de slideshow nog een aantal foto's. Al mijn foto's niet alleen van de Leidse Jazzweek zijn te zien op mijn speciale fotosite.
Reacties
Je komt goed aan je trekken deze week met goede muziek!
Ik snap alleen niet dat je je afvraagt hoe de zoon van Rob Hoeke achter een drumstel terecht komt. Moeten kinderen precies hetzelfde instrument spelen als hun ouders? Lijkt me wat saai. Laat ze zelf maar kiezen wat ze willen doen.
Ik was een paar jaar terug op de haarlemse jazz weken en hoewel het niet mijn muziek soort is moet ik wel zeggen dat het lekker luister baar is dus je blijf maar komen met die jazz weekend updates!
Dan lezen ze toch lekker niet. ;-)Jouw blog is nu eenmaal uitgegroeid tot evenementenblog van Leiden!
Vooral in de laatste film komt kwaliteit toch echt tot zijn recht. Ik heb er met plezier naar zitten luisteren. Ik kan me voorstellen dat dit life een stuk beter klinkt.
Ha LG,
De kwalitieit van de foto's is best goed te noemen, een vriedelijke manier van foto's nemen zonder flitser. oma
Ik had in het vorige logje even snel door het filmpje gefietst en er zat natuurlijk hier en daar wel iets bij dat prettig klinkt!
Maar toch niéts voor mij,omdat ik liever lekker lui thuis zit om muziek te luisten, cafebezoek is niet zo mijn ding en al helemaal niet als je je gespekspartner niet kunt verstaan.
Maar ik denk dat héél veel mensen dir vreselijk leuk vinden!
Je moet schrijven wat jij wilt en je niets aantrekken van commentaar van 'alweer?'. Het is jouw blog en als het ze niet aanstaat, dan gaan ze maar naar elders. ;)
De foto's zijn goed gelukt.
Fijne dag.
Groetjes van Ann