Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Pageviews
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Statistieken
|
|
Dag Ruud, we gaan je missen, maar je blijft bij ons.
Zondagavond overleed een van de meest bekende en markante kroegeigenaren van Leiden.
Ruud Lorrier heeft zondag de strijd op moeten geven, tot op het laatste moment zat hij nog vol plannen en wilde graag nog zoveel.
Ruud werkte niet in de horeca, Ruud was horeca.
Leven en laten leven was zijn motto en zolang hij zag dat zijn klanten het naar hun zin hadden had ook Ruud het naar zijn zin.
Altijd voor alles in en groots uitpakken voor zijn klanten.
Hij heeft ongeveer zesendertig 3 oktobers georganiseerd hoorde ik vandaag.
Zelfs dit jaar moesten medewerkers van het Praethuys nog in de dagen voor 3 oktober komen vertellen of alles goed geregeld was.
Ook in kleinere feesten was Ruud groots.
Zo kregen jarenlang de Russische marathonlopers een barbecue van hem aangeboden, gewoon omdat hij dat leuk vond.
Iedereen heeft zijn eigen verhalen over Ruud.
Wat mij het meest bij blijft is de nuchtere simpelheid die hij had en waarmee hij elk probleem oploste.
De fabrikanten van ducktape en T-rips zijn hem volgens mij nog steeds dankbaar.
Jaren geleden zat er een stel achterin het Praethuys.
De vrouw kwam naar voren en vroeg Ruud of de muziek achterin iets zachter kon want ze konden elkaar moeilijk verstaan en het is toch een Praethuys he voegde zij er lachend aan toe.
Ruud keek mij aan en zei hoe krijg ik nu die muziek achterin zachter.
Hij pakte een schaar en knipte de draadjes van de speakerbox boven het stel door en liep met een grote grijns terug naar de bar.
Zo ook weer opgelost.
Ik heb weinig mensen gekend, nee eigenlijk niet één die zo gedreven met hun vak bezig waren als Ruud.
Van jongs af aan zeven dagen per week in de weer.
Als het niet zo triest was zou het bijna lachwekkend zijn maar ik vergeet nooit een paar jaar geleden tijdens de Lakenfeesten lag hij in het ziekenhuis.
Ik zie hem opeens 's middags rondlopen en zeg, goh ben je uit het ziekenhuis fijn joh net op tijd.
Daarna zag ik zijn opnamebandje om zijn pols.
Hij was gewoon even weggelopen uit het ziekenhuis en heeft zich 's avonds weer gemeld.
Tijdens zijn laatste chemo behandelingen kwam hij rechtstreeks vanuit het ziekenhuis op de fiets naar het Praethuys en ging achter de bar staan.
Daar was zijn leven tussen zijn vrienden, nee niet tussen zijn klanten.
Ruud had geen klanten Ruud had vrienden.
Leiden is klein en de tam tam gaat snel.
Ik vond het persoonlijk erg fijn om te zien dat maandagmiddag veel mensen naar het Praethuys kwamen om medeleven te betuigen en elkaar te steunen.
Ruud wilde nooit in de belangstelling staan en wordt daarom dan ook op zijn uitdrukkelijke verzoek woensdag in stilte gecremeerd.
Wel heeft hij nog een afscheidsfeestje georganiseerd woensdagmiddag.
Dan staat hij wel in het middelpunt maar is er zelf niet bij.
Als er iets hierboven is zal Ruud nooit vanaf een wolk toe gaan kijken.
Nee, ik weet nu al waar hij zit om toe te zien dat alles goed gaat met zijn Praethuys.
Prachtige, krachtige kerel,
wat jij voor Leiden hebt gedaan.
zal verder blijven gaan
in veler bestaan.
(Pink Meltzer 8-10-2012)
Dat Ruud nooit in de belangstelling wilde staan blijkt wel uit het feit dat ik bijna geen foto's van hem in mijn archief heb kunnen vinden.
Maar ach, wat is een foto.
Ik heb een levende herinnering aan Ruud in mijn hoofd en dat is eigenlijker veel mooier dan welke foto ook.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl
Reacties
Bedankt lieve Emile!
Bedankt lieve Emile!
Ruud wellicht is er in de hemel bier, Ik ken je vooral van de goede gespreken bij je. Het is wel een tijdje geleden maar ik dacht met regelmaat aan je. Rust zacht.
Weer een markante Leienaar heengegaan......
Ruud bedankt voor het onderdak dat je mij bod toen je de funk nog had, onze herinneringen aan jou zijn legio, de organisatie om naar concerten te gaan , maar ook je goedheid als mensen niet de bar rekening konden betalen, ik en Rob die op 3 oktober nog jaren ff een praatje kwamen maken, hè zei je dan... Ben je dan nog met de zelfde, ja Ruud van uit de funk ... Al 33jaar, bedankt Ruud. Er zal geen jaar voorbij gaan dat we niet even bij je stil staan zoals we dat altijd hebben gedaan. Veel liefs van Rob en
Hanneke Wansink