Kunst ligt op straat en we lopen gewoon door.
Drie dagen kunst, nee niet gelijk schrikken zijn drie heel verschillende en leuke onderwerpen.
Vandaag een verslag van een wandeling met Dick Bakhuizen vd Brink, morgen de opening van een expositie in Galerie de Rode Cirkel en woensdag een verslag van Kunst in de Stal.
De laatste is een jaarlijks feest in en rondom de kinderboerderij in de Merenwijk met optredens, workshops, markt en natuurlijk veel beesten.
Het is crisis zeggen ze en misschien dat daardoor mensen gaan bezuinigen op het aankopen van kunst.
Vijf jaar geleden legde hij al eens wat kunst op straat en dat was weg voor hij er erg in had, zou dat nu nog zo wezen vroeg hij zich af.
We gingen met een tas vol kleine schilderijtjes op pad om te kijken hoe men zou reageren als kunst voor het oprapen ligt.
Glibber heeft geprobeerd zo onopvallend mogelijk het resultaat te fotograferen en te filmen.
We begonnen op de trappen in het station.
Weinig nut het bleef stil op de trappen en als er een trein vertrok of aankwam was men alleen bezig de trein te halen of zo snel mogelijk thuis te komen.
Ook op de OV poortjes vielen ze niet op, dan maar eentje achteloos op tafel neerleggen.
Ook dat werkte niet, dan maar midden in het gangpad en ja hoor zowaar er werd er eentje opgepakt.
Je leert een hoop als je een half uurtje in het station staat.
Mocht je wat verliezen in het station en NS medewerkers vinden het, dan brengen ze het keurig naar het informatieloket.
Maar eens kijken of het op het plein voor het station beter werkt, eigenlijk best wel rustig op zaterdagmiddag.
Zelfs de eenzame fietser draaide zijn rug naar de kunst toe.
Een laatste poging op het station, we leggen er twee recht voor de ingang.
Hee vervelend het wieltje van mijn koffer blijft ergens achter steken.
Het was overduidelijk en eigenlijk schrokken wij er een beetje van, op het station is iedereen totaal in zichzelf gekeerd en waarschijnlijk met de blik op oneindig alleen op zijn reis gefocust.
Op naar het centrum en eens kijken hoe het in de Breestraat zou gaan.
Binnen een minuut was het raak en werd er eentje opgeraapt en meegenomen.
Daarna was het weer net zo als op het station, we stappen er gewoon overheen of bovenop.
Grappige is dat de mensen niet weten waar ze overheen lopen.
Het werk van Dick is heel bekend en kom je niet alleen in Nederland maar ook in tal van andere landen tegen.
Tijd voor het grotere werk, we gingen de markt op.
Vanaf het terras van bij "Haar Gangetje" had ik een mooie plek om te fotograferen en te filmen.
Benieuwd hoe het op de markt zou gaan.
De dochter was helemaal trots op wat ze gevonden had maar zo te zien vertrouwd pa het nog niet helemaal en kijkt waar het vandaan komt of waar hij genept wordt.
Nederlanders blijven toch een heel eerlijk volkje.
Regelmatig werden er schilderijtjes opgepakt en wat denk je,..................
Ze werden keurig bij de kaasboer neergezet.
We gingen nog grover te werk en legden twee schilderijtjes neer, daar kan je toch niet overheen stappen, of...................
Ja hoor we stapten er weer massaal overheen.
Alhoewel niet allemaal.
En zeg maar nee dan heb je er twee.
Deze mevrouw snapte er niets van en vroeg of iemand op het terras wist van wie de schilderijtjes waren.
Toen ze hoorde dat ze nu van haar waren snapte ze er niets meer van, maar ze heeft nu wel twee kleine Bakhuizen vd Brinks in huis.
Weer iemand die het opraapt.
Maar nee ze nam hem niet mee, ze hing het schilderijtje keurig op de punt van het terras.
En dat gebeurde nog vele malen.
Een aantal gasten op het terras die door hadden waar we mee bezig waren hebben zich in elk geval enorm vermaakt.
En gingen uiteraard ook met een schilderijtje naar huis.
Ook eigenaresse van Haar Gangetje, Ellen Blok had genoten van de stunt.
In het filmpje wordt nog duidelijker hoe raar en leuk wij reageren op gratis kunst op straat.
Het was toch een soort voer voor psychologen deze middag.
Op het station schrokken wij eerlijk gezegd dat de meeste mensen als een soort autisten volledig in zichzelf zaten en zonder op of om te kijken gehaast hun eigen weg gingen.
In het centrum viel het op dat voornamelijk ouderen de moeite namen om te bukken.
Daarnaast was het verbazingwekkend hoeveel mensen moeite deden het kunstwerkje ergens terug te leggen of op te hangen zodat de verliezer hem terug kon vinden.
Voor iedereen die nu een klein schilderijtje thuis heeft hangen of liggen het is jullie gegund en geniet er van.
Qua verkoopwaarde lag er zaterdag in totaal een paar duizend euro aan kunst op straat.
Jammer dat ik onderdeel van de stunt was anders had ik er achteraan gelopen en alles opgeraapt, had ik nu toch een mooie collectie in huis :-)
Reacties