Als engelen komen bedelen is het echt crisis.
Iedereen maakt elkaar gek met de crisis.
Tot nog toe deed ik er niet aan mee en bleef rustig uitgeven, naar mijn idee de enige manier om de crisis te bestrijden.
Zaterdag kreeg ik even het idee dat het echt menens is.
Als engelen al staan te bedelen op straat dan moet er toch iets goed mis zijn.
Ik ben niet gelovig maar ook niet van steen dus wilde gelijk een diepte-interview met de engel.
Stoppen en brommer op slot zetten, blijkt (slaakt fikse krachtterm) die engel wel van steen te zijn.
Er stond nog zo'n zooitje ongeregeld in de etalage en die hadden de grootste lol dat ik erin getrapt was.
Ik dacht ga even binnen mijn gram halen omdat ik zo op het verkeerde been gezet was.
Schrok me kapot werd opeens een paar eeuwen teruggeknald en kwam terecht in de baroktijd met Betty Boop als verkoopster.
Het was echt mijn middag niet, de bedelaar was van steen en Betty Boop van plastic.
Volgens mij zag eigenaresse Francine de bui al hangen en had zich verstopt ergens tussen de barokmeubelen.
Francine is slank maar verstoppen in de schelpen van Monique gaat niet lukken, maar ja zekerheid voor alles ze toch maar even goed bekeken.
Kreeg even de neiging mijn eigen visitekaartjes erbij te leggen.
Toch nog wel educatief de winkel.
Ik ben ondertussen door alle negatieve reclames bekend geworden met het begrip plofkippen en Dombo het vliegende olifantje ken ik ook uit mijn jeugd.
Maar vliegende varkentjes was zelfs voor mij iets totaal nieuws.
Tussen alle barokmeubelen, stenen bedelaars en de Betty Boops vond ik op het laatst toch Francine nog.
Waarom moest ik opeens denken aan het nummer "Spiegelbeeld" van Willeke Alberti.
Nee zonder dollen, het is gewoon een van de meest gekke winkels van Leiden waar je je ogen uitkijkt.
Ik zeg het heel eerlijk, ik zou mijn huis er niet mee vol zetten, maar de meubelen van Francine zijn regelmatig te zien in televisieshows, op beurzen en andere speciale gelegenheden.
En de Betty Boops wijzen je graag de weg in de winkel.
Ik liep weer naar buiten de Hooigracht op, groette de stenen engel en dacht waar zit ik fout dat ik gestopt ben.
Opeens wist ik het, in de vorige eeuw zong Ron Brandtsteder het al "maar engelen bestaan niet...."
Reacties
Nee, ook niet echt mijn smaak maar wel heerlijk om eens tussen te snuffelen! Leuk logje Glibbertje :D.
OT: Als het goed is heb je een uitdaging te pakken (SongPop) ;-)