Spoedeisende hulp en protocollen.
Vandaag een blog zonder eigen foto's, maar toch het lezen waard want het kan ons allemaal overkomen.
De meesten van ons zullen het herkennen, we zitten in ons werk steeds meer vast aan protocollen, vaste werkomschrijvingen, regeltjes en noem maar op.
Regelmatig ben je uren per week bezig met zaken te omschrijven die je vroeger in twee minuten door had gepraat met je collega's.
Op zich in sommige gevallen niets mis mee.
De enige ellende is dat we vaak te vast zitten in die regeltjes en er niet vanaf kunnen of willen wijken en de realiteit uit het oog verliezen.
Vorige week vrijdagavond werd ik geconfronteerd met iemand die zo vast in haar protocollen zat dat ik de neiging kreeg na bijna tien minuten de telefoon erop te gooien en gewoon 112 te bellen.

Niets ten nadele van de mevrouw die mij te woord stond, zij deed haar werk, alleen heb ik mijn twijfels over het systeem waar ze aan vast zit.
Vrijdagavond even na zessen mevrouw Glibber is in de keuken bezig met het eten.
Ik hoor de kat een schreeuw geven en vervolgens nog wat herrie en een plof.
Glibber kom even ik ben gevallen en kom niet meer overeind hoor ik uit de keuken.
Ik kom de keuken in en zie mevrouw Glibber op de grond liggen, ik zie bloed aan haar pols en voet en een teen die overdwars staat.
Gelukkig raak ik in dat soort situaties nooit in paniek dus vraag rustig kan je overeind komen moet ik helpen.
Staan ging niet lukken dus help haar richting trap en help haar op de onderste tree te gaan zitten.
Hoe is het met je knie is mijn eerste vraag omdat ze vorig jaar een nieuwe knie heeft gekregen.
Ja pijn, maar geloof dat het wel gaat, alleen mijn teen is denk ik gebroken kijk maar hij staat overdwars en begint vervolgens te huilen.
Nou rustig maar we gaan even langs het ziekenhuis, zal even uitzoeken wie er dienst heeft.
Ik weet dat 112 en ambulance geen optie zijn, die zijn voor echt levensbedreigende situaties.

Ik besluit de huisartsenpost te bellen om even te vragen wie er dienst heeft.
En daar ging ik dus de fout in, dankzij een overijverige mevrouw die de protocollen moest volgen.
Ik had gewoon in mijn auto moeten stappen en naar het LUMC moeten rijden.
Een weergave hoe het gesprek ongeveer gegaan is.
Goedenavond u spreekt met Glibber in Leiden, mijn vrouw is zojuist gevallen in de keuken en ze bloed behoorlijk en haar teen staat overdwars dus wil ik even weten welk ziekenhuis dienst heeft om snel langs te gaan.
Oh wat vervelend, wat is uw postcode en wat is het huisnummer.
Ja dank u, u bent Leidse Glibber in de glibberstraat nummer zoveel?
Inderdaad dat ben ik.
Wat is de naam en geboortedatum van uw vrouw.
Oh ze is jarig vandaag dat is extra vervelend.
Ja dat is vervelend maar ik wil alleen even weten welk ziekenhuis dienst heeft.
Dat begrijp ik alleen moeten we even kijken of ze er naartoe mag, dat moet ik even bepalen aan de hand van een paar vragen.
Wat is haar burgerservicenummer.
Mevrouw dat weet ik nu even niet, ik wil allen weten waar ik naartoe kan.
Ja dat snap ik, maar u moet wel haar ID kaart meenemen hoor.
Hoe is ze gevallen, ze struikelde over de kat in keuken.
Wat is de aard van de verwondingen.
Ik zei u net al, haar teen staat dwars en ik zie een hoop bloed.
Ziet u het botje en zo ja van welke teen.
Nee volgens mij zag ik geen botje tussen het bloed.
Gebruikt ze bloedverdunners of andere medicijnen.
Welke medicijnen gebruikt ze en hoe vaak.
Mevrouw dat weet ik niet en dat boeit mij nu ook even niet, ik wil alleen even weten waar ik naartoe kan.
Ja meneer dat snap ik maar ik moet toch aan de hand van een aantal vragen bepalen waar u naartoe moet.
Mevrouw ik denk dat het heel duidelijk is, ik zit hier met iemand die gevallen is en behoorlijk bloedt, een teen die overdwars staat en onlangs een nieuwe knie gekregen heeft.
Dan lijkt mij een ziekenhuis de beste plek om naar toe te gaan.
Ja ja ja dat snap ik maar u belt de huisartsenpost en dan moet ik toch volgens het protocol u deze vragen stellen voor ik een afspraak voor u mag maken en dat duurt nu eenmaal een paar minuten.
Ja dat snap ik maar we zijn al bijna tien minuten bezig en ik zit hier met iemand die pijn heeft en bloed verliest, ik wil alleen maar weten welk ziekenhuis dienst heeft.
Ik ga even voor u kijken.
Bij welk ziekenhuis woont u het dichts in de buurt.
Maakt mij niet uit, we zitten bij de Groenoordhallen dus alles is even dichtbij.
Oh dus u kunt ook naar het Rijnland, wanneer kunt u er naartoe.
Wat dacht u van nu gelijk.
Dan wordt het, het LUMC, ik zal u aanmelden voor half zeven.
Ik keek op de klok en zag dat het al tien over half zeven was.
Ja met een gezellig gesprek gaat de tijd snel he.
Dit verhaal is niet om de bewuste telefoniste te pesten, maar om aan te geven dat je soms bepaalde protocollen moet laten vallen en gewoon een snel en duidelijk antwoord moet kunnen geven op een simpele vraag.
Het viel in dit geval gelukkig allemaal mee.
De teen was niet gebroken maar waarschijnlijk even uit de kom geschoten en door mevrouw Glibber er zelf weer ingedrukt.
Twee hechtingen tussen de tenen zorgden ervoor dat de wond dicht ging.
De nieuwe knie doet behoorlijk pijn maar is nog wel intact.
Reacties
ik zou een klacht neerleggen hierover enne als tip LUMC heeft altijd dienst dus gewoon daarheen gaan enne nog een tip als je iemand brengt die slecht l;oopt rij met de auto even naar boven patient afleveren en je auto zsm beneden op de normale ingang van de eerste hulp zetten ;-)