Allereerst mijn condoleances aan de familie en vrienden van de 41 jarige loper die na het behalen van de 21 km onwel werd en later die middag in het ziekenhuis overleed.
De klap kwam ook bij de organisatie en vrijwilligers als een mokerklap aan en was een domper op een heel mooie 22 ste Leiden Marathon.
Dit zijn berichten waar je als organisatie en vrijwilligers eigenlijk elk jaar wel rekening mee houdt, want het kan gebeuren in de sport.
Elke organisatie heeft draaiboeken die elk jaar worden herzien en zonodig aanpast, er zijn pagina's die nooit gebruikt worden.
Dit trieste hoofdstuk is tot gisteren nooit intensief gebruikt.
Wel werd duidelijk hoe belangrijk het is ongebruikte hoofdstukken elk jaar te blijven trainen.
Hierdoor liep de hulpverlening perfect, binnen enkele seconden was de EHBO aanwezig, de loper afgeschermd van nieuwsgierig publiek en het vervoer naar het ziekenhuis binnen enkele minuten geregeld.
Het is wat dubbel om dit verslag te schrijven.
Elk jaar proberen we een nog mooiere marathon neer te zetten, die een feest moet zijn voor loper en publiek en dat lukt ook elk jaar.
Toch blijft bij elke regel deze trieste gebeurtenis in je gedachten.
's Morgens omstreeks zes uur was het noodweer boven Leiden.
In de stromende regen waren de opbouwers bezig alles in orde te brengen.
Toen tegen negen uur de eerste lopers zich verzamelden was daar niets meer van te merken en kon iedereen zich in het zonnetje voorbereiden.
De garderobe op de Garenmarkt begon langzaam vol te stromen.
De Breestraat begon vol te stromen met lopers.
Ik zag fotograaf Taco van der Eb zich klaar maken om in een hoogwerker te stappen om foto's te nemen.
Taco mag ik met je mee, ja hoor geen probleem alleen even kijken of het qua gewicht lukt.
Alhoewel met jou gewicht moet dan geen probleem zijn.
Daar hingen we dan, twee fotografen met een gigantische hoogtevrees hoog boven de Breestraat.
Maar wel een geweldig uitzicht op de start van de hele en halve marathon.
Geweldig gezicht zo'n lang lint van lopers.
We kunnen nu wel weer naar beneden zeiden we tegen de machinist van de hoogwerker.
En nu komt het meest ongelooflijke, het bakje was te zwaar en wilde niet meer naar beneden.
Nooit gedacht dat ik nog eens als zwaargewicht gezien zou worden.
Uit pure noodzaak dus ook maar even de Kidsrun gefotografeerd terwijl ik eigenlijk langs het parcours moest zijn.
De kids waren voorbij en wij hingen nog steeds boven de Breestraat, wachtend op een collega die van beneden af kon proberen het bakje te laten zakken.
Na een half uurtje boven de Breestraat gehangen te hebben stonden we weer op de grond en zagen we alles weer in normaal formaat.
Snel de auto in richting Vlietlanden om nog iets te fotograferen.
Verspilde moeite, de auto van Deborah met daarin de lopersmakelaar Rachid kwam al terug.
Even improviseren om wat mooie foto's te maken.
Voordeel van een marathonauto is dat je een dag even overal mag komen, of dat in elk geval denkt.
Daarom was de busbrug bij Voorschoten een mooi punt om even overheen te gaan met mooi uitzicht op de lopers langs de Korte Vliet.
Iedereen keek naar de lopers, maar er was er eentje die mij constant in de gaten hield en het heel interessant vond wat ik allemaal deed.
Taco moest waarschijnlijk nog even afkicken van ons hoogteavontuur en zocht het wel heel dicht bij de grond om foto's te maken.
Door naar de Jacob Catslaan, de leukste laan van leiden waar Claas Griffioen voor de laatste keer de lopers welkom heette.
Ik kom hier later van de week nog op terug.
De Jacob Catslaan is altijd voor lopers en publiek een feestje.
Snel richting finishgebied waar ik nog een paar halve marathonlopers tegenkwam die via Rachid gekomen waren.
Veel lopers en loopsters die in de bloemetjes waren gezet na hun prestatie op de halve marathon.
Uitgeblust maar tevreden en nog even de tijd nakijken.
De prijsuitreiking van de halve marathon bij de dames, toch prettig idee dat twee van de dames behoorden tot de groep die ik dit weekend begeleid heb.
Hetzelfde gold voor de heren bij de halve marathon.
Ze blijven apart de speciale Leiden Marathonsponsjes.
De winnaar op de hele marathon kwam binnen en misschien overbodig om te zeggen, maar gelukkig ook uit mijn groep lopers.
Hij had een parcourrecord willen lopen, maar de laatste kilometers zaten erg tegen.
De VIPgasten ontbrak het aan niets, ze werden keurig door de organisatie met hapjes en drankjes verzorgd.
De eerste vrouw op de hele marathon en inderdaad weer eentje die ik heb mogen begeleiden dit weekend.
Eerlijk is eerlijk, altijd leuk om voor de winnaars te zorgen.
Ze was behoorlijk op en kon even geen commentaar geven aan de verslaggever van Sleutelstad FM.
In het filmpje wat beelden van de hele en halve marathon en de Kidsrun.
Het werd tijd voor de 5 kilometer met onder andere cabaretier Jochem Myjer die liet zien weer helemaal terug te zijn na zijn ziekte van vorig jaar.
Voor de start zei hij lachend tot over anderhalf uur.
Na ruim 23 minuten kon hij Sleutelstad FM vertellen hoe lekker het lopen was gegaan en dat hij hoopt volgend jaar de 10 kilometer te lopen.
Hij was niet de enige die dolgelukkig over de streep kwam.
Ook Bettina van Klaveren de PR vrouw van de 3 October Vereeniging was blij en opgelucht toen ze over de finish kwam.
Iedereen zet zo zijn eigen prestatie neer en ook mijn overbuurvrouw was heel tevreden met haar tijd.
En weer twee blije winnaressen, dit keer eentje uit Amsterdam en de winnares uiteraard weer uit het kamp van Rachid.
Joop Riethoven, een bekende Leidenaar op sportgebied wordt dinsdag 90 jaar.
Joop is de onder andere de man die in de zeventiger jaren de Tour de France liet starten in Leiden.
Redenen genoeg om hem een ereronde over het parcours te laten rijden.
Vanaf de Breestraat startte hij een ereronde door Leiden, weggeschoten door oud wielrenvrienden Jo de Roo en Gerben Karstens.
Gaan we zo of gaan we zo.
Grappig ze wijzen allebei de andere kant uit.
Na de start van de de laatste afstand de 10 kilometer nog even terug naar de Jacob Catslaan.
Vorige week was het eerste optreden van Shoes zanger Theo van Es samen met
K&G 3.
Dit was zo'n succes dat het zondagmiddag nog eens overgedaan werd.
Het was ondertussen behoorlijk druk geworden op de Jacob Catslaan en het publiek genoot in het zonnetje van de duizenden lopers en de muziek.
Na de laan moesten de lopers nog twee kilometer tot de finish en dat zijn voor de lopers nog twee lange maar ook mooie kilometers.
Meid loop jij maar lekker door, ik zit gewoon heerlijk op mijn bankje te genieten van de zon.
Er leek geen einde te komen aan de massa lopers op de tien kilometer.
Dit verdient respect, elk jaar weer zie ik hem lopen bij zowel de Singelloop als de Leiden Marathon.
In het filmpje nog wat sfeerbeelden van de vijf en de tien kilometer, rondrit Joop Riethoven en Jochem Myjer.
Uit de bijna vierhonderd foto's heb ik een willekeurige selectie gemaakt.
Reacties
Dank voor het mooie, warme verslag.
Ondanks het trieste gebeuren, heb je een mooi verslag geschreven.