Valentijn, ik heb er niets mee.
Als ik eerlijk moet zijn, Glibber heeft niet zoveel met Valentijnsdag.
Gelukkig zegt mevrouw Glibber ook dat ze er helemaal niets mee heeft.
Dat zijn die momenten dat je je vrouw klakkeloos en zonder tegenspraak gelijk geeft.
Als ik het goed begrepen heb is het ook eigenlijk helemaal niet voor getrouwde of samenwonende mensen.
Het is toch de bedoeling dat je anoniem een kaartje stuurt aan iemand die je lief hebt.
Daar kan je toch een aardige echtelijke ruzie van krijgen.
Wie zijn al die wijven die jou een kaartje sturen, op dat moment worden vrouwen die jou een kaartje sturen in de ogen van je vrouw opeens wijven.
Of, schat heb je een postzegel voor mij, ik moet even een valentijnskaartje versturen.
En aan wie moet jij een valentijnskaartje sturen en wat is er mis met mij, ik wist het wel je gaat vreemd.
Daar kan je een heel gedenkwaardige 14 februari aan overhouden.
Ik heb er echt niets mee.
Begreep laatst dat er desperate mannen zijn die "anoniem" een kaartje aan ex vriendin of maitresse sturen onder het motto je weet maar nooit .
Wel leuk dat die vrouwen nog precies weten wie je bent.
Sommigen zullen zich afvragen is Glibber dan helemaal niet emotioneel of romantisch.
Tuurlijk ben ik emotioneel en romantisch.
Stel dat Sven Kramer dit weekend wereldkampioen all-roundschaatsen wordt, dan zit ik met tranen in mijn ogen.
En vraag mijn vrouw, wil je een biertje voor me pakken.
Op het moment dat dan mijn biertje en hapjes voor me staan denk ik, meid wat houd ik van je want ik heb niets hoeven missen van de huldiging en de ereronde.
Nee, zonder dollen mevrouw Glibber wordt best vaak in de bloemetjes gezet.
Dat is het voordeel als je een zoon hebt die in de bloemen zit.
Maar toen wij elkaar hebben leren kennen heb ik besloten elk jaar met haar verjaardag een bos rozen te geven met het aantal van haar leeftijd en een witte voor het komende jaar.
Dat was nog in de tijd dat een gemiddeld huwlijk of partnerschap een jaar of vijftien mee ging.
Ik besef dan ook elk jaar weer dat we elkaar op oudere leeftijd hebben leren kennen en we ondertussen al ruim 25 jaar samen zijn.
En voor degene die gaat tellen dit is al een oude foto.

Toch wilde ik dit jaar iets doen en heb me rot zitten te piekeren wat ik voor origineels kon verzinnen.
Na lang nadenken had ik het gevonden.
Vrouwen houden van schoenen en het vroor afgelopen week.
Ik dacht het ideale cadeau gevonden te hebben, gaat het verdorrie dooien.
Nee, ik weet het nu zeker Valentijnsdag zal nooit iets voor mij worden, daar leg ik mij maar bij neer en geef het op.

Ik ben blij dat het morgen weer voor een jaartje over is.
Reacties
Fijne dag.