Gek eigenlijk, ik kan gerust zeggen dat ik de meest grote groepen van de wereld gezien heb in het verleden.
Pink Floyd, Santana, U2, Metallica, Queen, Soft Machine, Stones, Greatfull Dead, Bruce, Kinks, The Who en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Mooie tijden en heerlijk om allemaal gezien en gehoord te hebben.
Zo nu en dan zijn er van die momenten dat je opeens even stilstaat bij het verleden en er een oud filmpje door je hoofd speelt.
Dat is inderdaad voor mij puur jeugdsentiment en nostalgie en ik vind het ook nog eens heel mooie muziek.
En wat doe je dan, je besluit dit concert niet te willen missen en gaat eens denken waar en wanneer je ze destijds gezien hebt.
Het was hippieband nummer één van Nederland dus heb ik ze gezien in het Vondelpark, Paradiso en op de zomeravonden van de VPRO.
Maar, .........natuurlijk ook op Kralingen, dus dook ik weer even in het Kralingen fotoboek.
Wat eigenlijk heel weinig Leidenaren nog weten is dat er ook een Leidse band heeft opgetreden op Kralingen.
Oké eerlijk is eerlijk, het was 's nachts en niet op het hoofdpodium maar in een van de tenten.
Maar toch heeft Chris Koenen met destijds zijn band White Rabbit op Kralingen gestaan.
Ergens zit nu na ruim 40 jaar zijn optreden me nog een beetje dwars.
De band White Rabbit was vernoemd naar een van de grootste hits van de band Jefferson Airplane.
Glibber moest en zou als toen al trotse Leidenaar de bus van White Rabbit opwachten.
Je raadt het al, op dat moment trad net een van de topacts Jefferson Airplane op waar ik dus niets van gezien heb.
Verder was Kralingen uniek en het eerste echte grote festival in Nederland.
Eerlijk gezegd was Glibber met zijn 16 jaar voor de begrippen van destijds best wel een beetje jong om drie dagen naar Kralingen te gaan.
Maar ja wij verhuisden naar een nieuwe wijk toen ik dertien was en had de keuze uit vrienden van 16 of 10 jaar , dan is de keuze snel gemaakt en liep dus (als mascotte) met de oudere club mee.
Kralingen maakte uiteraard veel los in Nederland, het was onder andere de eerste keer dat er massaal openlijk drugs werd gebruikt en gedealt.
Kralingen was ook het domein voor dagjesmensen om hippies te bekijken.
We hadden plezier en maakten ons eigen feestje en ook onze eigen muziek ondanks alle topgroepen uit de hele wereld.
Als kind had ik al een bloedhekel aan mijn verplichte blokfluitlessen, maar je hebt wel kans dat hier mijn liefde voor de saxofoon geboren is.
Zou ze later ooit een groot dirigente geworden zijn, je weet maar nooit.
De passie zit er in elk geval wel in.
Wat was die Kingcorn generatie toch mooi eigenlijk he.
Hippies waren trouwens hoe dan ook toch erg mooi.
En vooral lief voor elkaar en vrolijk zelfs in de regen.
Misschien leuk om te zien voor de organisatoren van de festivals van tegenwoordig.
Dit had men nodig voor 80.000 mensen, los van de 220.000 blikjes cola van de hoofdsponsor.
Morgenavond ga ik dus een nostalgisch avondje tegemoet.
Ik ben gelukkig niet het type wat is blijven hangen in de tijd, maar heb de goede dingen eruit gepikt en draag die mijn leven lang mee en ben daar trots op en blij mee.
Deze foto was een van de eerste foto's die CCC inc liet maken in 1967.
Daarna zagen ze er iets anders uit tijdens concerten bij hun op de boerderij.
En nu anno 2011 is dit de huidige CCC inc. Ernst Jansz heeft destijds een uitstapje gemaakt naar "Doe Maar" maar is de band tot vandaag aan toe altijd trouw gebleven.
Je zal je afvragen klinkt dat dan nog wel een stel van die oude rotten.
Soms is het met muziek net zoals met wijn.
De goede soorten worden hoe ouder ze zijn steeds lekkerder en wat betreft muziek steeds mooier.
Kijk maar naar het filmpje.
Heerlijk zo nu en dan eens even terug te vallen in oude herinneringen.
Blijkt dat sommige gebeurtenissen schijnbaar in je geheugen gegrift staan.
Uiteraard eerdaags een verslag van het optreden.
Reacties