Jacqueline Borg, een veelzijdig kunstenares.
Soms vallen bepaalde zaken zo mooi samen, dat kan je gewoon niet plannen.
Momenteel is er een overzichtstentoonstelling van Jacqueline Borg in de hal van het Katwijks gemeentehuis.
Ik heb ondertussen aardig wat werk van Jacqueline gezien maar meestal in tentoonstellingen met meerdere kunstenaars.
Leuk en terecht dat er nu eens een aparte tentoonstelling is met alleen maar haar werk.
Grof gezegd kan je Jacquelines werk onderverdelen in twee onderdelen.
Ze schildert graag portretten maar is ook vaak te vinden aan het strand waar ze alles wat aanspoelt schildert.
De laatste tijd is ze voornamelijk bezig met schilderen van portretten dat eigenlijk haar grootste passie is en op dit moment de meeste voldoening geeft.
Ik ken Jacqueline al een aantal jaren.
Behalve schilderen schrijft ze ook artikelen voor verschillende media waaronder Sleutelstad waar ik ook voor fotografeer.
Meestal stuur ik mijn foto's naar haar door en zij schrijft het artikel erbij.
Een heel mooie samenwerking die eigenlijk voornamelijk via de e-mail verloopt want we zien elkaar weinig.
Twee weken geleden belde ze mij, ze wilde een interview voor het Leids Nieuwsblad waar ze ook voor schrijft.
Natuurlijk vond ik dat leuk en het allerleukste is, het werd een soort dubbel-interview.
Ik had vrijwel net zoveel vragen over haar artistieke achtergrond als zij over mijn log.
Het artikel is ondertussen gepubliceerd en het blijkt dat ze behalve schilderen ook heel goed kan luisteren en alles wat verteld wordt in zich opneemt.
Andersom kreeg ik ook die avond veel informatie over de achtergrond van Jacqueline Borg.
Haar vader was portrettekenaar in Amsterdam en tekende in tien minuten tijd perfecte portretten van voorbijgangers.
Artistieke gaven gaan vaak over van de ouders op de kinderen.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat Jacqueline op veertienjarige leeftijd op de vrijmarkt met Koninginnedag haar eerste geld verdiende met het tekenen van portretten.
Ze ging naar de Rijks Academie Voor Beeldende Kunsten in Amsterdam en scharrelde in die tijd haar kostje bij elkaar met tekenen op straat en soms ruilhandel.
Zo mocht ze bijvoorbeeld maandenlang gratis boodschappen doen bij een winkelier omdat ze zijn vijf kinderen had geschilderd.
Ook kreeg ze gratis rijlessen omdat ze de aanhangwagen van de rijschoolhouder had geschilderd.
Ze heeft nog een uitstapje gemaakt in de modewereld, maar is nu gelukkig weer helemaal terug bij het schilderen.
En dan vooral het portretschilderen.
Dat blijft voor haar het meest dankbare werk.
Veel mensen zijn een beetje bang voor portretschilderen en hebben het idee dat ze urenlang stil moeten zitten.
Volgens Jacqueline een onterechte angst.
Ze wil altijd graag een gesprek met degene die zij moet gaan schilderen om zich in te leven in het persoon.
Daarna neemt ze een paar foto's en gaat thuis aan de slag.
Het werken van foto's heeft ook weleens zijn moeilijke en emotionele kanten.
Zo kreeg zij eens de vraag of ze vanaf een foto een overleden moeder kon schilderen.
Met angst en beven ging Jacqueline met het resultaat naar de opdrachtgevers en kreeg van de tienjarige dochter te horen "ohh Jacq je hebt mij mijn moeder teruggegeven".

De overzichtstentoonstelling van Jacqueline Borg is nog tot 31 augustus te zien in het gemeentehuis van Katwijk.
Leuke combinatie met een dagje strand in Katwijk.
Ja sorry, ik weet ook dat we al twee maanden geen strandweer hebben maar het schijnt beter te worden.
In de slideshow nog een paar foto's van het werk van Jacqueline Borg.
Reacties