Leiden wat ben je mooi, het Plantsoen aan de Zoeterwoudsesingel.
Laatst maakte ik een log met vrijwel dezelfde titel alleen ging het toen over de Burcht en het uitzicht.
Eigenlijk waren dat foto's die je bij vrijwel elke Leidenaar en toerist wel zal kunnen vinden.
Het valt mij op dat er eigenlijk nooit veel over het Plantsoen langs de Zoeterwoudsesingel wordt geschreven.
Terwijl bijna elke Leidenaar er wel eens geweest is en er herinneringen aan heeft.
Kan ook zijn dat ik fout zit en dat alleen maar denk omdat ik zelf in die omgeving opgegroeid ben en er gespeeld en geschaatst heb vroeger.
Eigenlijk kom ik er vrijwel nooit meer.
Zondagmiddag reed ik even na zessen in de buurt, zonnetje scheen nog volop (leve de zomertijd) en dacht toch eens even kijken.
Het Plantsoen is natuurlijk het hele jaar mooi, maar nu met alle voorjaarsbloemen natuurlijk helemaal.
Gek, terwijl ik er liep kwamen er talloze herinneringen naar boven vooral toen ik richting de volière liep.
De volière, wat heb ik daar als kind van genoten.
Het was de tijd dat je nog niet regelmatig naar Artis ging en kinderboerderijen bestonden ook nog niet.
Hooguit zo nu en dan naar de dierentuin in Wassenaar, eigenlijk was de volière onze eigen dierentuin.
Ook nu nog staan dagelijks ouders met kinderen naar de vogeltjes te kijken, net zoals mijn ouders deden en ik deed met mijn zoon destijds.
Wie weet komt er ooit een dag dat ik er weer sta, onder het mom van opa verteld.
Er kwamen meer herinneringen boven.
Ongeveer 25 jaar geleden gingen Glibber en mevrouw Glibber op het Plantsoen bij notaris Karstens hun samenlevingscontract tekenen.
We waren nog druk op zoek naar een huis, terwijl we bij Karstens uitstapten keek mevrouw Glibber door het Plantsoen naar de overkant en zei, "hmm daar wil ik wel wonen".
Even dacht ik, ga ik wel met de juiste een samenlevingscontract tekenen want financieel technisch ging het mij toen echt niet lukken daar een huis te kopen.
Heerlijk weer even door het ondertussen rustige Plantsoen te lopen.
Het volgende verhaal wat mij te binnenschoot moet destijds ergens rechts of links vlak naast het bruggetje gebeurd zijn.
Destijds, begin jaren zeventig woonden twee homofiele vrienden van mij vlakbij het Plantsoen.
Op een mooie zondagmiddag kregen ze hoogslaande ruzie.
De ruzie liep zo hoog op dat een van de twee in zijn onderbroek het huis uitvluchtte en richting Plantsoen rende.
Achternagezeten door zijn vriend die (ook in onderbroek) riep "ik maak je af, ik maak je af".
In pure paniek dook nummer één de Singel in, nummer twee schrok en riep "je kan niet zwemmen, je kan niet zwemmen" en dook er achteraan.
Tientallen Jan Jans en de kinderen gezinnen hadden de middag van hun leven.
Als de bomen in het Plantsoen konden praten zullen er nog veel verhalen te vertellen zijn over wat zich hier sinds de aanleg in de dertiger jaren heeft afgespeeld.
Een mooi rustpuntje aan de rand van het centrum, waar op zomerse dagen veel mensen lekker genieten van het Plantsoen en het uitzicht op het water en de bootjes.
En als ik dat zo zie, kan ik alleen maar weer denken, Leiden wat ben je mooi.
Reacties