Ik weet niet hoe het in de rest van Nederland was, maar hier in het westen was het vanmorgen schitterend weer.
Strak blauwe lucht en een heerlijk zonnetje.
Lente in aantocht zou je bijna denken.
Achter glas in de auto was het heerlijk, je moest alleen niet uitstappen.
Pas dan kwam je er achter dat het ijs niet voor niets op de sloten lag.
Als het qua tijd weinig tot niets uitmaakt wil ik nog weleens als afwisseling de ventwegen pakken.
Ook is het makkelijk om dan gelijk wat telefoontjes af te handelen, en nee niet piepen ik heb een goede carkit dus geen gevaar.
Nog een paar weken en de bomen zitten weer volop in in hun bladeren en groeien ook de struiken weer, maar zo kaal is het ook wel erg mooi en grillig.
Toch is dit een mooie tijd van het jaar, je voelt de strijd tussen de winter en de lente.
De zon krijgt meer kracht en laat zien dat hij aan kracht wint.
De spiegelingen van de zon geven een mooi effect op het dunne laagje ijs.
En ook de bomen spiegelen zich in het ijs.
Ze zeggen weleens de natuur is schilderachtig.
Bij deze foto zou je bijna kunnen twijfelen is het een schilderij of een foto.
Zo'n telefoonstop onderweg is nooit weg bleek maar weer.
En het leukste voor de hele serie heb ik hooguit vijf meter moeten lopen door de kou.
We blijven natuurlijk een koukleum die echt niet verder dan een paar meter naar buiten gaat met dit weer.
Woensdag gaat het mischien nog even sneeuwen en laten we hopen dat dit dan de laatste winterfoto's voor dit seizoen geweest zijn.
Reacties
Het was wederom een rustige winterse dag.