Lunch in Serre restaurant van Okura.
Glibber had afgelopen week een paar culinaire hoogtepuntjes.
Het eten thuis is niet slecht, maar als er voor je gezorgd wordt smaakt het toch net even anders.
Het begon natuurlijk al donderdagavond met de opening van Brasserie Bennies waar de gasten goed verwend werden met diverse culinaire hoogstandjes.
Nog maar net daarvan bekomen, had ik zaterdag alweer geluk.
Het afgelopen jaar is er veel verbouwd op de begane grond van het hotel.
Vandaar dat we eerst een kleine rondleiding kregen door het verbouwde gedeelte.
Glibber let vaak op details en meteen bij de incheckbalie viel mij al iets op.
De krukjes die er staan zijn om even je tas of attachékoffertje neer te zetten tijdens inchecken of informatie vragen.
Ik vond het wel handig geen gebuk meer om je spullen te pakken en goed in het zicht.
We liepen door naar de nieuwe kookstudio.
Aan de diverse werktafels kunnen groepen hun eigen diner bereiden.
Voor vanmiddag stond er een groep gepland die een sushi workshop kwam volgen.
Bij ons in de keuken is het altijd dringen geblazen, hier heeft elke werktafel zijn eigen ovens.
Na afloop van de workshop kunnen de deelnemers gezellig met zijn allen aan tafel.
Helaas zat er in de nieuwe wijnproefbar tegenover de kookstudio een groep en kon ik er daarom geen foto's maken.
Maar is een geweldig mooie ruimte waarin het licht in diverse kleuren kan worden aangepast.
Voor de echte wijnliefhebber kan de kleur van het licht van invloed zijn op de smaak van de wijn.
Zou ik dan toch van een kameleon afstammen, bij mij smaakt een goede wijn altijd goed ongeacht de kleur van het licht.
Ook heel mooi was de nieuwe bar naast de centrale hal.
Het is dat ik nog moest lunchen, maar de fauteuils die er stonden daar wil je echt niet meer uit als je er eenmaal zit.
Als de bar 's middags open is, gaan de zijdeuren open en heb je zicht op de centrale hal.
Gelokt door de lunch kwam ik toch maar overeind uit de fauteuil en gingen we richting het Serre restaurant waar de keukenbrigade al druk bezig was.
Ruim en licht opgezet met voor de zomermaanden een groot terras voor de deur, waar je ook met de boot aan kunt leggen.
Ik begin maar even met een complimentje voor de bediening.
Het zou op zich niet moeten uitmaken, maar ik kan mij indenken dat het bedienen van sommige groepen gasten een extra uitdaging is.
Nee, dat was niet omdat Leidse Glibber erbij was, alhoewel het er wel indirect mee te maken had.
De amuse was al direct raak, een gebakken oester met een, vraag mij niet meer wat voor sausje, maar lekker was het wel.
Weer een grappig detail, de kwartslag gedraaide messen waardoor het lijkt alsof ze rechtop staan.
Ik vond het wel mooi, maar het schijnt niet echt goed te werken en vallen er regelmatig messen van de borden.
Is mij gelukkig niet overkomen.
Toch eens aan Roderick vragen hoe dat zit, hij zal het mij vast uit kunnen leggen.
Het restaurant is geïnspireerd door het tweesterrenrestaurant Ciel Bleu dat ook in Okura gevestigd is.
Een aantal oude toppers van dit restaurant komen in een nieuw jasje terug in het Serre restaurant.
Erg leuk is de Bentobox.
Een box met daarin je volledige lunch tot en met je nagerecht aan toe, en elke dag weer een verrassing waarmee hij gevuld is.
Misschien een kleine suggestie van een commercieel denkend Leidenaartje.
We hebben in Leiden natuurlijk een hoop restaurants aan het water, zodoende is de gevulde picknickmand bij ons erg populair.
Misschien een idee de Bentobox in Amsterdam tegen een borgsom ook te verkopen aan passerende boten of aan te bieden aan rederijen.
De meesten van ons kozen in elk geval voor de verrassing van de Bentobox, waarna de keuken aan de slag kon.
De wijn was ook heerlijk en zo te zien was er voldoende op voorraad.
Terwijl wij genoten van die wijn, was wel iedereen benieuwd naar wat er in de boxen zou zitten.
Staat wel leuk zo'n tafel vol met Bentoboxen.
Maar wat erin zat was natuurlijk veel leuker en vooral lekkerder.
Ik ga op de gok en met de kans dat ik de hele keukenbrigade zwaar beledigd over mij heen krijg het toch proberen uit te leggen.
Een soepje met een torentje van zalm.
Een bakje salade, een bakje soort stoofvlees, nu ga ik twijfelen maar volgens mij een bakje met tonijntartaar, gefrituurde visjes en een schaaltje met diverse soorten vis.
Als nagerechtje crème cocosmelk met een soort cocosbavarois.
Het is dat ik alleen in Leiden en omgeving vaar, maar anders wist ik zeker waar ik van de zomer even aan zou leggen om gezellig te lunchen.
Reacties
Ik eet het liefste thuis.
Vooral nu ik dit zo zie.
Maar jij vind het vast reuze gezellig natuurlijk.