Leidse Jazzaward in de Twee Spieghels.
De ware liefhebbers raken steeds meer in de ban van de Leidse Jazzweek die volgende week weer losbarst.
Eigenlijk is de term jazzweek wat matig uitgedrukt.
Al voor de officiële jazzweek zijn er zoveel concerten in de aanloop naar het grote festival dat je bijna kan spreken van Leidse Jazzweken.
Glibber ging gisteravond even langs en kwam terecht in een van voor tot achter afgeladen Twee Spieghels.
De Leidse Jazzaward is een wedstrijd voor internationale beginnende musici.
De meeste van hen studeren aan diverse conservatoria.
Ze kunnen de Leidse Jazzaward winnen, een 20 kilo zware kristallen bokaal speciaal vervaardigd door de Koninklijke glasblazerij Leerdam.
Daarnaast krijgt de winnaar 1000,00 en een betaald optreden op een van de hoofdpodia bij het festival van volgend jaar.
Dat het een internationaal festival is wordt al snel duidelijk als je de namen van de solisten ziet.
Helaas had ik het eerste optreden van de avond gemist en kwam binnen tijdens het optreden van Melissa Oliviera de Sousa met haar Quartet.
Ze bracht jazz in haar puurste vorm met veel improvisaties.
Ik noem het altijd een beetje jazz voor gevorderden.
Als je nooit in aanraking met jazzmuziek bent geweest en hier opeens in valt kan ik mij indenken dat het een beetje moeilijk is.
Ruim 25 jaar geleden kwam ik eigenlijk voor het eerst echt met jazz in contact.
De in mijn ogen swingende gedeeltes vond ik natuurlijk prachtig maar met sommige stukken had ik echt wel moeite.
De eerste jaren stond standaard een goede vriend van mij naast me, die mij tot vervelens toe avonden en nachten uitlegde wat er gebeurde op het podium.
Nu moet je hier op letten, kijk hij geeft aan dat hij wil soleren, let op let op nu gaat die bas zometeen beginnen etc etc etc.
Ik ben hem er naderhand nog dankbaar voor want het heeft mijn kijk op muziek enorm verrijkt.
Vandaar dat ik ook enorm kon genieten van Lorena del Mar Hernández Escobar.
Ik zie mensen denken, pffff hoe onthoudt hij zo'n naam.
Dat is niet zo moeilijk hoor, als je maar op de juiste plek staat zijn daar hulpmiddeltjes voor.
Ik stond heel strategisch naast Fons Delemarre die alle voorrondes presenteerde.
De Leidse Jazzaward is een wedstrijd voor solisten uiteraard eventueel ondersteund door een begeleidingsband.
Om die reden begon Lorena del Mar dan ook met een solistisch eigen geschreven nummer.
En ja, ik zie het nu ook het is Hernández in plaats van Hernádez, kwestie van jammer.
Maar uiteraard gaf ze ook haar quartet alle kans zich voor het publiek te profileren met geweldige solo's.
Na afloop van de drie optredens van de avond had de jury de moeilijke taak een finalist aan te wijzen.
Elke avond kreeg ik via de mail rondom elf uur de uitslag, uitgerekend kwam de uitslag toen ik er was pas tegen twaalven.
Ach niet slecht voor de bar natuurlijk.
Tegenwoordig is het best verstandig om met alle strenge bepalingen zelf een decibellenmeter in huis te hebben.
Zoals ik al schreef, eindelijk tegen twaalven kwam Fons met de uitslag van deze voorronde.
Zo te zien was het duidelijk dat het publiek het eens was met de keuze van de jury.
Ik had het kunnen weten, dat geluk heb ik altijd.
Het optreden wat ik niet gezien had werd de winnaar.
Geen foto's van zijn optreden en ook geen filmpje.
Maar nog wel een groepsfoto van winnaar Julien Ménagé met zijn "International Dutch 4tet".
Na afloop kregen alle deelnemers nog uit handen van Ton van Noort een exemplaar van het boek De Leidse Jazzgeschiedenis.
Op donderdagavond 20 januari is in de Q-Bus de finale van de Leidse Jazzaward 2011.
Voor het volledige programma van alle concerten in en rondom de Leidse Jazzweek kan je het beste even op de site kijken.
Reacties
Elmar