Leiden sneeuwde ook vannacht weer dicht.
Nog even en we gaan sneeuw net zo normaal vinden als regen.
Jarenlang piepte ik dat het zo jammer was dat we geen winters met sneeuw meer hadden.
Vorig jaar kreeg ik al aardig mijn zin, maar deze winter zitten we eigenlijk al bijna drie weken in de sneeuw.
Vannacht was er een totaal dichtgesneeuwde Willem de Zwijgerlaan dat maak je ook niet veel mee.
Het verkeer ging er zaterdagnacht echt stapvoets overheen.
Maar dit was natuurlijk ook het weekend van stappen met collega's en onze jaarlijkse kerstborrel voor de familie.
Vrijdagavond tijdens het stapavondje met een paar collega's, hoe kan het ook anders, sneeuwde het ook al.
Sommige mensen voelen zich erg snel thuis in de kroeg.
En dan doe je ook alsof je thuis bent, dus lekker even je voeten warmen bij de kachel.
Ik ga niet teveel vertellen over het stappen met mijn collega's, dat heb ik gewoon al getwitterd.
Erg eigenlijk, altijd gezegd ik ben niet zo'n type die gaat twitteren ik zit nu hier of daar, en toch stuurde ik vrijdagavond twitterfotootjes vanuit de kroegen waar we waren.
(foto Paula Heemskerk)
We eindigden bij Marina in Ons Cafeetje en daar is altijd wel iemand die een foto wil maken van een gedeelte van het clubje met aanhang.
Zaterdag stond uiteraard helemaal in het teken van de jaarlijke kerstborrel voor de familie.
Al op het moment dat ik van de zomer mijn nieuwe tuinmeubels kocht zag ik het voor me.
De rokers (één keer per jaar verbannen naar de tuin in huize Glibber) konden genieten van luxe tuinmeubelen en een open haard.
Ondanks dat zaterdagmiddag even de zon scheen zag ik al dat de truc met de tuinmeubelen niet ging lukken en daarom toch maar de statafel neergezet.
Maar wel een geweldig creatief idee voor de kerstborrel van volgend jaar gekregen.
We maken er een tuinkerstborrel van met wat meer vuurkorven en statafels.
En ja sorry, de rokers zullen dan naar binnen moeten.
De kerstborrel was weer een succes.
Ik kan en wil natuurlijk niet tippen aan de verschillende horecaffers van hotels uit Noordwijk en Amsterdam die er rondliepen.
Voor mij gaat het erom dat jong en oud het naar hun zin hebben en dat lukte aardig.
Anne en Chico waren in elk geval de grootste maatjes terwijl Chico als hij gaat staan bijna over haar heen kijkt.
Nadat iedereen nog net voor de sneeuw weer vertrokken was, begon het grote opruimen.
Dat is een kwestie van verstand op nul en gaan, binnen een uur herinnerde niets meer aan de kerstborrel.
Ik zag dat het sneeuwde en dan kan ik het toch niet laten even naar buiten te gaan.
Het was echt totaal grijs buiten.
Toen ik naar buiten ging was het nog motsneeuw, maar gaf wel lekkere winterse plaatjes.
Doorgelopen naar de Willem de Zwijgerlaan en zoals al eerder gezegd, het komt niet vaak voor dat hij totaal wit is.
De enkele auto's die op de weg waren haaden het behoorlijk moeilijk.
Echt medelijden had ik niet met ze, wat dacht je hoe leuk het is om in een halve sneeuwstorm met je camera en statief rond te zeulen terwijl de automobilisten tenminste nog warm in hun auto zitten.
Ben ik nu de enige met dit idee, ik heb het gevoel dat alles veel ruimer lijkt als het gesneeuwd heeft.
De Floris Versterlaan lijkt wel de Floris Versterboulevard als er sneeuw ligt.
Hoe dan ook ik heb mijn drukke weekendje tot nog toe weer overleefd.
Zometeen glijden naar Jochem Myjer en Nico Dijkshoorn op het Leidse station, maar dat lezen jullie morgen wel.
Reacties