Sienneke en een beetje nostalgie.
Ik moest toch nog boodschappen doen en ergens heb ik ook wel iets met de Winkelhof.
Ze vierden het 30 jarig bestaan, opeens moest ik terugdenken dat ik nog bij de opening was.
Niet als bezoeker, nee het was nog de tijd dat ik verkoper herenmode was.
Overdag in de winkel en 's avonds naar de sociale academie (had ik mijn schooltijd maar beter moeten gebruiken).
Het waren drukke jaren, werken, studeren, actief in diverse actiegroepen, scheiden, uitgaan, en nog meer leuke dingen.
Vandaar dat ik het toch wel even leuk vond om naar de Winkelhof te gaan zaterdagmiddag.
En laten we eerlijk zijn, het is niet direct mijn smaak maar gezellig en hartelijk is ze wel onze Sienneke.
Voordat Sienneke optrad zag ik eerst een mevrouw helemaal gelukkig worden en er overdonderd bij zitten toen ze hoorde wat ze allemaal gewonnen had.
Ze had meegedaan aan een soort lopende bandspel zoals Mies Bouwman dat destijds presenteerde.
Van de dertig langs gekomen artikelen wist ze er 29 te herinneren en won ze dus ook.
Het een na het andere artikel werd op het podium gezet en ze ging op het laatst met voor
3100,00 aan artikelen naar huis.
Ook het dertigste niet geraden artikel werd er nog even bijgezet.
Wachten duurt lang en dan kan je er net zo goed bij gaan zitten.
Om half vier was het tijd voor Sienneke om een kort optreden te geven.
Ze was er om haar nieuwe cd te promoten dus even geen sha la la lie.
Ik moet toegeven, ik mag haar wel.
Terwijl het buiten regende en stormde kwam ze met een nummer waarbij je even dacht dat je weer midden in de zomer zat.
Het publiek vond het leuk en ik was niet de enige fotograaf die er op afgekomen was.
En ook met kleinere camera's en mobieltjes werd er heel wat gefotografeerd en getwitterd.
De jongen in het witte shirt nog heel erg bedankt dat je zo keurig naar achteren ging toen ik een stukje filmde.
Na het optreden en de gebruikelijke bloemen, waar laat je die eigenlijk met meerdere optredens per dag, werd het tijd voor de signeersessie.
Hier nam ze alle tijd voor en poseerde ook zonder problemen met haar fans.
Glibber moest nog boodschappen doen en liet het verder voor wat het was.
Maar,....... één ding is leuk, ze is nog echt spontaan en (nog) niet verpest door sterallures.
Leuke tegenstelling.
Terwijl ik dit zit te schrijven staat keihard de nacht van de Popmuziek op met de meest mooie live optredens ooit met nu een van de mooiste nummers ooit.
Jimmy Hendrix met "The wind cries Mary".
Ach, verschil zal er altijd blijven.
Reacties