Ondertussen kwam Chico zich ermee bemoeien en liep al blaffend rondjes om hem heen.
Hij schrok duidelijk van Chico, ik stelde hem gerust dat Chico niets deed voordat ik hem opdracht gaf.
En dat stelde mij uiteraard weer gerust, dat ik hoe dan ook de situatie in de hand had en niet bang hoefde te zijn voor een of andere overval of zoiets dergelijks.
Hij vervolgde zijn verhaal, dat nadat hij weg was gegaan van de kamer een tijdje weg was geweest en nu weer in Leiden was.
Alleen hij had wat tegenslag gehad en geen dak boven zijn hoofd vannacht en geen geld voor eten en het slaaphuis.
Zodoende was hij naar zijn oude straat gegaan in de hoop daar iemand te vinden die hem zou kunnen helpen.
Bij mij brandde licht en hij wist nog wie ik was en dat ik hem destijds ook geholpen had, vandaar dat hij op het raam geklopt had.
Tientallen gedachtes flitsen er dan door je heen.
Ja inderdaad ik herkende hem, ja inderdaad hij komt eerlijk en vertrouwd over, nee ik ga hem geen slaapplaats aanbieden, maar ik ga hem ook niet afschepen, afwachten maar wat de uiteindelijke vraag zal zijn.
Chico lag ondertussen met zijn kop op zijn voet aandachtig mee te luisteren.
De grote vraag kwam er uiteindelijk uit, hij had 1 euro en had 15 euro nodig om nog wat te kunnen eten en te kunnen slapen in het slaaphuis.
Volgens mij kan je na eenen niet meer terecht in het slaaphuis, maar iets in mij zei me, help hem even.
Ik zei momentje en liep naar binnen en haalde uit mijn piekenpijp tegenwoordig twee europijp 14 euro..
Dolblij was hij met de 14 euro en beloofde met de hand op zijn hart dat hij binnen twee weken of uiterlijk vier weken het geld terug komt brengen.
Ik ben geen junk he, ik heb hier gewoond, wij zijn vrienden he, en vrienden bedriegen elkaar niet.
Met een, ik geloof je en doe rustig aan beeindigde ik het gesprek en dacht geld weg maar ach hij is geholpen sloot ik de deur.
Ik liep de kamer in en hij tikte nog even op het raam en zwaaide met een big smile.
Ik ging achter de computer zitten en opeens wist ik het weer.
Ruim tien jaar geleden woonde er op de hoek van de straat een man die illegaal een kamer verhuurde aan een buitenlander.
Het was het laatste huurhuis in de straat.
Toen de man plotseling kwam te overlijden, stond dus ook de huurder a la minute op straat.
Ik herinnerde mij dat de bewoner dood gevonden werd in zijn huis en later op de avond de illegale huurder thuiskwam en het huis niet meer in mocht.
Zonder zijn bezittingen vertrok hij.
En nu ruim tien jaar later stond hij opeens voor mijn deur.
Iets in mij zegt dat ik toch een goede daad heb gedaan die avond.
We zijn ruim een maand verder en heb hem niet meer terug gezien.
Ach wie weet, stopt er over tien jaar een Rolls Royce voor de deur en komt hij met dikke rente terug betalen.
Reacties
Ow, o.t. Ik heb een aantal banners aangepast op mijn log omdat er een aantal links dood waren gegaan. Jij hebt er nu ook eentje...
Laat die rolls maar komen.....
Gelukkig dat je achteraf overtuigd bent dat hij is wie hij vertelde te zijn .En ja , je hebt al ingecalculeerd dat je niets terug krijgt , je kunt dus alléén nog maar een meevaller hebben als hij ooit tçh terugkomt !