Gisteren was de vijftiende Internationale Rhine Tattoo op het Pieterskerkplein.
De taptoe stond dit jaar in het teken van 65 jaar bevrijding.
Aan het eind van de middag ben ik eerst even gaan kijken naar de laatste repetities.
Soms kom je mensen in een heel andere hoedanigheid tegen dan hoe je ze in eerste instantie vroeger hebt leren kennen.
Deze militair staat bijvoorbeeld standaard elk jaar als ringtone in mijn telefoon in de maand september.
De Leidenaren van mijn leeftijd weten het gelijk en voor de jongeren die het elk jaar nog meezingen, dit is/was inderdaad de originele Rubbere Robbie.
Nadat vorig jaar de organisatie een beetje teleurgesteld was dat er geen officiële vertegenwoordiger van de gemeente aanwezig was, maakte burgemeester Henri Lenferink dat dit jaar ruimschoots goed door zelf aanwezig te zijn.
De show werd geopend door gastheer The Band of Liberation samen met de Koninklijke Antwerpse Politie Kapel.
Hierna was het de beurt aan The Band of Normandy met een Tribute to Bill Millin.
Het Leidse korps Amigo die dit jaar haar vijftienjarig bestaan viert bracht een show met nummers van Tom Jones.
Een korps wat in haar relatief korte bestaan al duidelijk heeft bewezen een topper van de toekomst te gaan worden, voor zover ze dat al niet zijn.
En dit vond ik gewoon een leuke spontane foto, de jeugd heeft de toekomst.
Het was duidelijk dat het publiek genoot.
Nu ik het toch over het publiek heb.
De Rhine Tattoo is gratis toegankelijk, alleen voor de zitribunes moet je betalen.
De hoofdtribune zat helemaal vol, op de gratis staanplaatsen stond het vier rijen dik.
Alleen een beetje jammer dat de tweede tribune helemaal leeg was.
Ik had al gehoord dat het spectaculair zou worden.
De demonstratie van het 101ste Airborn Division Triple A.
Ze gaven een demonstratie hoe de man tegen man vuurgevechten in de tweede wereldoorlog ongeveer hebben plaatsgevonden.
Het ging er behoorlijk hard aan toe, in het filmpje valt het nog mee, maar als je er tussen staat is het toch wel heftig.
Glibber wil altijd overal bovenop staan en had daarom een mooi plekje aan de zijkant uitgezocht, alleen een strijd kan zich verplaatsen.
Het wordt wel heel dichtbij als de Duitsers aan je voeten liggen.
En hij was nog niet eens echt dood.
Gelukkig werd dat snel opgelost en ik stond ik weer helemaal veilig in het oorlogsgeweld.
Terwijl her en der over het plein de doden en gewonden lagen bedacht ik mij, ik heb weleens vredelievendere zaterdagavonden meegemaakt.
Maar het is toch wel erg goed om zo nu en dan weer eens herinnerd te worden aan hoe zwaar zowel vriend als vijand het in die dagen hebben gehad.
Als laatste voor de pauze traden de Pipes and Drums of The Royal British Legion op.
Als semi oorlogsverslaggever krijg je best wel dorst, ik was dan ook blij dat ik gelijk een biertje aangeboden kreeg in de pauze.
Henri Lenferink (vertelde mij) dat hij genoot van de avond en gaf dit uiteraard ook door aan de vrouw van organisator Simon Dubbelaar.
Het Pieterskerkplein is een geweldige locatie voor dit soort evenementen, maar ook de drukte in de straatjes eromheen zijn prachtig.
Jong K&G maakt zich klaar voor hun optreden tegen de achtergrond van een van de mooiste stukjes Leiden.
Ik moest hem echt even in de pauze even op de foto nemen.
Bij elk korps wat het plein op kwam marcheren deed hij keurig de slagboom omhoog.
Oude legervoertuigen in vredestijd tegen de achtergrond van een historisch stukje Leiden, mooier kan een nazomerse avond toch niet zijn.
Ik weet het, ik ben als het om Leiden gaat een gigantische chauvinist.
Maar ja, kijk en luister dan eens naar jong K&G dan is het toch niet vreemd dat je trots bent zo'n korps in je stad te hebben.
Het seniorenkorps van K&G is al sinds de zestiger jaren elke vier jaar wereldkampioen op het WMC in Kerkrade.
Bij het juniorenkorps zie en hoor je gewoon dat het kampioenen in de dop zijn.
De droom van de meeste van deze jongens is dan ook ooit later in het seniorenkorps te mogen spelen.
Een extra applaus voor deze jongste deelnemers van de Rhine Tattoo was dan ook wel op zijn plaats.
Het was duidelijk dat ook Henri Lenferink vol trots van Jong K&G genoot.
Een leuk optreden, de Koninklijke Antwerpse Politie Kapel.
Muzikaal gezien perfect, maar ik als leek zie dan toch dat ze meer aandacht voor het muzikale dan voor het showelement hebben.
Er zat wel show in, maar je ziet het verschil, alhoewel het stokjes gevecht wel heel leuk bedacht was.
Dat de Kopergirls onlangs goud hebben gewonnen was duidelijk te zien.
Ze gaven een mooie flitsende show.
Ze bestaan pas tien jaar, maar zijn ondertussen een bekende gast in binnen en buitenland.
Vorig jaar mochten zij nog voor alle grote wereldleiders optreden in Normandië bij de herdenking van D-Day.
Tijdens hun optreden boden zij burgemeester Henri Lenferink een cd aan die vanwege hun tienjarig bestaan dit voorjaar opgenomen is.
Naast de mars krijgt ook het showelement steeds meer aandacht bij de band en je ziet ze bij wijze van spreken per optreden groeien.
Het nummer uit het onderstaande filmpje heb ik al eens gefilmd maar was toen binnen.
Nu in de buitenlucht komt het geluid van overvliegende vliegtuigen nog mooier over.
De show liep ten einde.
De studenten van Pro Patria vormden een erewacht voor de finale met alle deelnemende korpsen.
Alle korpsen marcheerden het plein weer op voor de grote finale.
Alle deelnemende korpsen kregen een herinneringschaal uitgereikt.
Er werd geëindigd met nummers als The Rose of Kelvingrove, Abide with me, Taptoe en The Lonely Piper.
Dit laatste nummer werd opgedragen aan de slachtoffers van de aanslag op 11 september 2001.
Hierna volgden de volksliederen van België en Nederland.
Het worden er uiteraard steeds minder, maar ik blijf het indrukwekkend vinden dat er tijdens de finale een aantal oudstrijders de erewacht vormen.
Op you tube zijn onder de titel Rhine Tattoo 2010 nog een aantal filmpjes te vinden.
In de slideshow nog een aantal willekeurige foto's.
Reacties
Druk leven heb je!