Doezastraat is 3 Octoberstraat.
De stad verandert steeds meer in een 3 Octoberstad.
Overal staan borden over wegafsluitingen, de kranten staan er bol van, de eerste generatorkastjes voor de kermis zijn al geplaatst, openliggende straten worden nog snel even dichtgemaakt en ga zo maar door.
Afgelopen week kwam ik achter een geweldig leuk initiatief op de Doezastraat.
Fotograaf en fotowinkel Nico van der Horst is zijn archief en dat van zijn vader ingedoken en heeft een mooie serie oude zwart/wit foto's boven tafel gehaald.
In vrijwel alle etalages op de Doezastraat hangen nu grote zwart/wit 3 Octoberfoto's uit de jaren vijftig.
Ik ben uiteraard even gaan kijken in de Doezastraat.
Geweldig om die grote foto's van 3 October in de jaren vijftig te zien.
Uiteraard hangen er ook een aantal in zijn eigen winkel.
Moeilijk fotograferen eigenlijk door glas.
Zag Nico toevallig net staan en maakte even een praatje.
Hij vertelde dat het wel veel werk was geweest maar ook zo geweldig dankbaar werk om de foto's uit te zoeken.
Ik kon het mij helemaal indenken, ik heb nu al problemen om foto's uit het verleden op mijn computer uit te zoeken.
Wat denk je hoeveel werk het is om duizenden negatieven na te kijken en te bewerken dat ze weer toonbaar zijn.
Ik liep langs de winkels en genoot van alle foto's.
3 October staat bol van de tradities en eigenlijk is in grote lijnen het feest altijd hetzelfde gebleven.
Neem bijvoorbeeld het Koraal van 3 oktober 1952 om acht uur 's morgens.
(Foto uit archief Nico van der Horst)
Ik zie op de kleur en kleding na weinig verschillen.
Haring en Wittebrood halen op 3 October 's morgens is ook iets wat niet weg te denken valt uit het feest.
Hier de rij uit 1956.
(Foto uit archief Nico van der Horst)
En ook hier is alleen maar de kleur het verschil, nog steeds staan elk jaar duizenden Leidenaren in de rij voor hun Haring en Wittebrood.
Bij deze foto heb ik echt even een tijdje stil gestaan en sentimentele meut die ik ben, werd ik er zelfs een beetje ontroerd door.
Ik kan mij zo goed herinneren dat we als kind al ruim voor de optocht stonden te wachten.
Er kwam dan van alles langs, fotografen die een foto van je maakte en je vier dagen later in de stad kon kopen.
Dit gebeurt trouwens nog steeds.
Daarna kwamen de wafelverkopers, en dan...... kwamen de Volendammertjes.
Als de Volendammertjes kwamen wist je dat de optocht er bijna aankwam, zij liepen als laatste voor de optocht uit.
Ergens halverwege de zestiger jaren (denk ik) waren ze plotseling verdwenen.
Het klinkt belachelijk, maar tot op de dag van vandaag moet ik elk jaar als de optocht er aan komt aan ze denken.
En als ik de foto zie, dan herken ik zelfs nog de gezichten.
Gek dat zoiets wat je als kind hebt meegemaakt, zo'n blijvende indruk bij je achterlaat
(De Volendammertjes 1959 Foto uit archief Nico van der Horst)
Vroeger kwam de optocht nog over de Doezastraat en was het groot feest in de straat zoals hier in 1953.
(Foto uit archief Nico van der Horst)
Maar ook zonder de optocht blijft de Doezastraat een 3 Octoberstraat in hart en nieren.
Het is echt voor elke rechtgeaarde Leidenaar een feest van herkenning als je nu door de Doezastraat loopt.
Een geweldig initiatief om de foto's in de etalages te zetten, nog veel meer zwart/wit foto's uit de jaren vijftig zijn te vinden op de site van Nico van der Horst.
De foto's in de slideshow zijn erg onduidelijk door de spiegelingen, maar hopelijk geven ze een idee hoe leuk dit is.
Reacties
Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
Het programma kun je straks beluisteren op onze weblog.
Of op de website waar de programmas staan: http://www.wir-3.com/ kies voor radio de BOM
Je zag een oploop. Spannend!
Wat zou daar nou weer zijn. Je wrong je door de rijen en dan wist je wat er te zien was. Die sfeer is er niet meer. Jammer!