A44 rustpuntje van de dag.
Veel op de weg zitten is best wel vermoeiend.
Behalve op het verkeer letten, moet je natuurlijk steeds vaker op camera's, trajectcontroles en flitsers langs de weg etc letten.
Kortom autorijden wordt steeds vermoeiender.
Je hebt van die vaste punten waar je weet dat je in de file terecht komt, ach daar raak je aan gewend.
Maar die plotselinge rare files kunnen nog wel eens grappige situaties opleveren.
Zo dacht ik vorige week even stil te staan voor de brug over de A44.
Op zich geen probleem, ik kon gelijk even een telefoontje plegen en mijn krantje lezen.
Na tien minuten vond ik het toch wel lang duren en zag in mijn spiegel de eerste mensen uit hun auto stappen.
Ook maar even uitgestapt en ook voor mij waren meerdere mensen uit de auto gekomen.
Na ruim twintig minuten stapten steeds meer mensen uit hun auto.
Ook achter mij werd het steeds drukker bij de vangrail.
Een verwachte file daar gebeurt eigenlijk niets in, iedereen wacht gelaten af en sukkelt langzaam door.
Maar als je onverwacht stilstaat en niet weet waarom dan wordt het opeens anders.
Er zijn mensen die een stukje naar voren gaan lopen in de hoop dat ze net om de bocht kunnen kijken waarom ze stilstaan.
Maar de meesten zijn bezig hun werk of klanten te bellen dat ze later komen.
Ik keek om mij heen en dacht, als er nu iemand een pakje kaarten bij zich heeft kunnen we de tijd tenminste goed besteden.
Een klaverjasje leggen op de A44 heeft toch ook wel iets bijzonders.
Na ruim een half uur, kwam de eerste auto ons tegemoet en konden ook wij weer verder rijden.
Waarom ik ruim een half uur stil heb gestaan weet ik nog steeds niet.
Eerdaags voor de zekerheid toch maar eens een pakje kaarten in de auto leggen.
Reacties
Moet alleen nog de email adressen aanmaken maar dat wil op een of andere rede niet, kom niet op de juiste pagina. oma
Geduld is een schone zaak.