Kind verloren en meer raars.
Glibber rijdt de afgelopen weken weer heel wat af voor zijn werk, en als je maar oplet blijf je leuke dingen tegenkomen onderweg.
Laatst reed ik in de buurt van Rijpwetering, mooie omgeving vlak bij Leiden.
Mijn oog viel op een uithangbordje van een huis.
Ik moest gelijk terugdenken aan het meest opvallende studentenprotest van de vorige eeuw, de bezetting van het Maagdenhuis in Amsterdam.
Het blijft zelfs nu nog een beladen naam, "Het Maagdenhuis".
Terwijl ik verder reed dacht ik, waarom noem je je huis nou het Maagdenhuis.
Zou de eigenaar erbij geweest zijn destijds, of heeft de eigenaar misschien 10 streng christelijke dochters.
Ach je weet het niet, maar zo alleen in de auto heb je wel iets om over na te denken.
Leiden heeft behalve zijn universiteit en musea natuurlijk ook de Leidse kaas.
Volgens mij staat er nergens in Leiden een standbeeld met Leidse kaas.
Waarom staat er dan in een dorpje in de polder een Leids kaasvrouwtje.
Het was nog koud en gelukkig hadden de dorpsbewoners haar een shawl omgedaan, dat is dan wel weer aardig.
Op de kaas onder arm stond Leidse kaas.
Wat doet ze hier dan vraag je je af.
Zou ze niet eerder thuis mogen komen voordat ze haar kaas verkocht heeft?
Kan ze misschien de weg niet meer terugvinden?
Verdwaald op weg naar de markt?
Ach, je hebt weer wat om over na te denken in de auto.
De omgeving van Rijpwetering is een geweldige plek om te fietsen.
En menigeen kwam juichend het dorp binnenrijden als hij na een lange tocht door de polders eindelijk een kroeg tegenkwam om wat te drinken.
Maar de man die hier juichend op zijn fiets zit, is natuurlijk Joop Zoetemelk die hier geboren is.
Aan de overkant van het water was vroeger een drogisterijtje van de familie Zoetemelk.
Een mooi oud nostalgisch winkeltje.
Nu is het een woonhuis geworden.
Vooral zomers komen er nog vele toeristen door het dorp om te kijken waar Joop Zoetemelk geboren is.
Als ik Rijpwetering was geweest had ik het winkeltje bewaard en er desnoods een klein museumpje van gemaakt.
Dat zijn van die dingen die je je in de auto dan bedenkt.
Maar wat ik echt triest vond, was het achtergebleven kindje.
Er is weer veel geschaatst van de winter in de polders.
Vaders en moeders moeten dan natuurlijk bewijzen dat ze nog steeds goed kunnen schaatsen en racen weg.
Maar dat peutertje met zijn krabbelschaatsjes en zijn stoeltje zijn ze glad vergeten.
En ja, de kinderbijslag valt tegenwoordig knap tegen en de benzine is duur, dus om hem nu naderhand te gaan zoeken is ook een beetje kostbaar natuurlijk.
Mocht iemand hem zoeken, vorige week krabbelde hij nog in de buurt van Rijpwetering.
Ik had hem natuurlijk naar zijn naam kunnen vragen bedacht ik mij later, maar ja had genoeg andere dingen om over na te denken zo alleen in de auto.
Reacties
je hebt het wel weer heel origineel vastgelegd Glibber!