Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Pageviews
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Statistieken
|
|
Kerst en goede doelen
Vanavond een log zonder eigen foto's maar wel met een leuk Kerstverhaal uit begin zeventiger jaren.
Kerstavond heeft Glibber zijn ouders, mini en import miniglibber uitgenodigd uit eten te gaan.
Elk jaar heel gezellig en lekker, maar er zijn ook heel andere kerstdiners geweest voor Glibber vroeger.
Ik vergeet nooit het jaar dat Glibber met de kerst water en brood at uit sympathie en om aandacht te vragen voor de hongersnood in Biafra.
Eind zestig, begin zeventiger jaren waren de jaren dat je nog vrijwel elke week wel voor een of andere actie de straat op ging, dus ook met Kerst.
Je stond voor je zaak en geloofde nog heilig dat het ooit allemaal wel goed zou komen in de wereld.
Zowel met mooi als slecht weer was je present.
Ik zie mij nog met Anneke bij min 10 graden voor het arbeidsbureau staan om te protesteren tegen de jeugdwerkloosheid.
We spraken af, als ooit de revolutie komt moet er wel gezorgd worden voor verwarmde barricades, koffie en broodjes kaas.
Kortom je had er nog iets voor over in die dagen om je doel te bereiken.
Ergens wel triest sta je als 19 jarige te demonsteren tegen de jeugdwerkloosheid, mag je op latere leeftijd doorwerken tot je 67 ste.
Maar goed, ik zou het over mijn kerstdiner hebben tegen de honger in Biafra.
Bij VJV centrum Troef hadden ze bedacht om met de kerst een diner te organiseren met uitsluitend water en brood.
Aansluitend zouden we in groepjes van twee gaan collecteren bij de restaurants in Leiden.
Dat liep toch even anders dan ik verwacht had.
Gigantisch veel geld opgehaald, maar zo dronken als die dag ben ik nooit meer geweest.
Ik was samen met André, we kregen een collectebus en een sandwichbord met een hongerend kind erop.
Eigenlijk was ik in die tijd nog smaller dan zo'n kind, maar had alleen niet zo'n hongerbuik.
Democratisch besloot ik dat André het sandwichbord met het hongerend kind maar moest dragen.
Ik hoopte terecht te komen bij de restaurants op de Steenstraat en al die rijke kapitalisten eens onder hun neus te wrijven hoe slecht het verdeeld was in de wereld.
Helaas, wij kregen de wijk achter de Haarlemmerstraat toegewezen.
Daar was geen enkel restaurant, maar alleen maar puur Leidse kroegen.
Laat ik het zo zeggen, daar waren alleen maar kroegen waar Tante Leen en Manke Nelis op het repertoire stonden en waar langharige hippies of linkse activisten in een Afghaanse jas nooit binnen kwamen.
En eerlijk gezegd ook eigenlijk niet naar binnen durfden.
De verwachting van veel geld binnenhalen werd daarom al behoorlijk bijgesteld.
De opdracht was voor de deur te gaan staan en de bezoekers aan te spreken of ze iets over hadden voor Biafra.
We begonnen bij café het Mandje.
Na een half uur voor de deur gestaan te hebben zonder dat er iemand in of uit gegaan was stelde ik dapper voor naar binnen te gaan.
Als ik vandaag de dag een kroeg binnenstap zijn er altijd wel mensen die op kijken en gedag zeggen.
Alleen toen keek in één keer de hele kroeg op en begon onbedaarlijk hard te lachen.
"Juhhh kehk nouh wat er binnenkomt een wandelende collectehhbus en een hippie met een dikke buihk op zen buihk"
Het collecteren verliep niet echt zoals ik verwacht had, of eigenlijk eerlijk gezegd wel zoals ik verwacht had.
We vingen geen dubbeltje.
Bij het raam zat een man die het schijnbaar zielig vond.
Hij riep mij en zei, "juh kleine as jij een biertjuh in één slok leegdrinkt, kregg juh een knaak van me".
Je staat voor je zaak, je weet wat je doel is en denkt aan die hongerige kindjes in Biafra, dus zei ik volmondig, geen probleem.
Hij bestelde voor allebei een biertje die we in één teug leegdronken en er verdween een knaak in de nog lege collectebus.
Aan de bar riep een man, als je het nog een keer doet gooi ik er ook een knaak in.
Het Mandje was maar een heel klein cafeetje, maar nadat de ongeveer 14 bezoekers allemaal keurig hun knaak in de collectebus hadden gegooid begon Glibber er de lol van in te zien.
Hij rook handel en stelde voor naar de Roxybar in de Jan Vossensteeg te gaan.
Hier weer hetzelfde effect toen we binnenkwamen, "juhh rot op met je collectiebus, we viere hier kers".
Ik vertelde hoe het in café het Mandje was gegaan en dat ik voor een knaak (ach ja na 14 bier werd ik wat brutaler) een biertje in één teug leedronk.
Ze vonden ons schijnbaar grappig en trapten erin.
Naast de Roxybar zat de (ik dacht) Atlasbar en ook daar hebben we ons kunstje vertoond.
Kruipend, nee echt kruipend zijn we terug gegaan om de collectebus in te leveren.
Onderweg nog even een korte stop gemaakt bij een leraar van André om bij te komen.
Die stak een joint op en zei, jullie hoeven zeker niet.
In koor zeiden we, nou ja lalden we, als jij een knaak in die bus gooit roken wij .................. en inderdaad dat deden we.
Als laatsten leverden wij onze bus in.
En wat bleek, we hadden het meeste opgehaald van iedereen.
Soms is het slechte perfect verenigbaar met het goede.
En mocht er deze kerst een collectant bij de deur van het restaurant staan, dan zeg ik gewoon, "als jij in één keer..................................
Prettige kerstdagen en denk een beetje aan collectanten voor welk doel dan ook, ze doen goed werk.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl
Reacties