Ik mag niets meer.
Groter groeien is helemaal niet leuk.
Als je groter groeit is het net alsof alles krimpt en hoe groter je groeit, hoe minder je mag.
Mag blij zijn dat ik hier nog zo nu en dan mag liggen.
Een jaar geleden om precies te zijn op 8 december kwam ik hier binnen als klein poesje.
Bij alles wat ik deed hoorde ik ohhh wat leuk en ahhhh wat lief.
Nu een jaar later hoor ik alleen maar, ehhhhhh, pas op, afblijven, niet doen.
Neem bijvoorbeeld nou die gekke glinsterboom die in de kamer staat.
Daar maakt die Glibber dan heel dichtbij een plaatje van.
Misschien wel een mooi plaatje, maar toch mis ik iets wat er vorig jaar wel op stond.
Dat gaf tenminste een beetje leven in die nepglinsterboom.
Nou daar mag ik dus nu niet meer in, lukt niet ook want ze hadden gewoon een grotere moeten nemen, ik pas er niet eens meer tussen.
Vorig jaar vonden ze het ook nog prachtig als ik eronder ging liggen.
Dat was pas een mooi zacht uitkijkplekje.
Ze hebben het nu zo klein gemaakt dat ik er echt niet meer bij pas.
Vorig jaar stonden er nog grote maar toch wel vriendelijke monsters onder die boom.
Uren kon ik er mee spelen en mij er dan achter verstoppen.
Ook dat is voorbij.
Ik ben groter gegroeid en ik denk die monsters gekrompen.
Hier is geen lol meer aan, kleine klo.. monstertjes.
Oudere mensen krimpen zeggen ze.
Nou dan moet die kerstman wel heel erg oud zijn en ook heel erg gekrompen.
Wat was dat een mooi plekje vorig jaar.
Het heeft twee dagen geduurd voordat ze door hadden waar ik elke keer lag als ze mij weer eens kwijt waren.
Zulk speelgoed heb je niet vaak als nog niet groter gegroeid poesje.
Het mannetje hing opeens weer aan de trap, en ik dacht ha de uitkijkpostkerstman is terug.
Ik ging gelijk kijken, maar jullie zien het ook al he.
Ook gekrompen, nee dat gaat hem ook al niet worden dit jaar.
En wie weet zich niet te herinneren dat Glibber het zo leuk vond als ik voor zijn scherm ging zitten.
Als ik het nu doe, zegt hij wegwezen kleine.
Pfffff kleine, hoe durft hij tegen een groter gegroeide poes.
Maar waar ik nu het meest naar uit kijk, is die gekke doos waar ze eerdaags allebei mee thuis komen.
Zou die ook gekrompen zijn, dan kan je pas echt lachen.
Maar, hoe groter je groeit, hoe kleiner je vrijheid wordt.
Ik heb wel eens horen mjouen dat bij jullie mensen dat ook zo is.
Een mjou en een krabbel van Spottie en pas op met groter groeien.
Reacties
maar hee je hebt het vast nog steeds gezellig en volgens mij krijg je denk ik ook wel genoeg aandacht toch? dat is toch het belangrijkste de liefde die je ontvangt uit de grote mensen wereld ?
nou dikke aai over je bol en je komt hier overheen hoor ;-) ff (aan) passen en meten en liggen maar