Maar zo nu en dan kan het ook wel eens erg vervelend zijn, als je op weg bent naar een artiest of speciale handeling of zoiets.
Je moet dan echt even (niet Glibberiaans) kortaf zijn en zeggen, nee sorry ik kom straks wel even terug en zonder verder te luisteren gewoon doorlopen.
Iemand die ook kon lachen was Femke.
Femke, Marius en hun medewerkers waren er weer in geslaagd alle mensen die in de buurt van de Tregter naar de optocht keken een geweldige middag te bezorgen.
Bij deze, ik blijf het geweldig vinden hoe jullie bezig zijn.
Ik heb dit jaar in de optocht meegelopen en gezien dat dit echt een van de drukste en gezelligste punten in de route is, en dat is uitsluitend te danken aan jullie jarenlange inzet.
Terwijl Glibber nog even stond te bieren, waren er mensen die snel alweer verder moesten.
Anton en Frank uit Tilburg, oftewel slechts één keer per jaar met 3 October "de Leidse Deurzakkers" moesten snel naar café Ons Cafeetje waar ze even later moesten optreden.
Een half uurtje later ging ook Glibber die kant uit en maakte onder andere dit filmpje.
Het was supergezellig bij Marina in het café, en ook de Leidse Deurzakers hadden er zin in.
Vader Abraham zong het ooit al eens dat de kleinste café's zoveel gezelligheid hebben, het bleek dat die stelling nog steeds opgaat.
Het publiek had het helemaal naar zijn zin.
En als haar gasten genieten, dan geniet Marina ook.
Als er trouwens ooit een wedstrijd komt voor het café wat het meest rood-wit heeft tijdens 3 October dan gaat Marina hoge ogen gooien.
Het zag er geweldig uit.
Oke, het is maar een heel kort nummertje, en de tekst is zo gemaakt dat zelfs Glibber hem kan onthouden, maar wel speciaal voor Leidse Glibber gemaakt.
We stonden even buiten en kwamen nog een BLN-er (bekende Leidse Nederlander) tegen, die het ook nog leuk vond even op de foto te gaan met de Leidse Deurzakkers.
Jochem Myjer genoot terecht nog steeds na van de Erepenning die hij een avond ervoor ontvangen had.
Glibber ging op weg naar het Artiestenplein op de Garenmarkt om even naar Gordon te kijken.
Mensen van buiten Leiden zullen denken wat een stel ballen met die zwarte pakken, helemaal fout gedacht.
Deze keihard werkende vrijwilligers zijn gewoon op deze manier gelijk herkenbaar voor de Leidenaren.
Vroeger sprak men over de Hooge Heren, tegenwoordig zijn er steeds meer dames aanwezig binnen het bestuur en de commissarissen.
En denk nou niet dat er afstand is, nee hoor een rasechte Leidenaar stapt gewoon op ze af en zegt bijvoorbeeld, "he juh figuurrr de harrrrring was heerrrrlijk en de optocht grrrrandioossshhh, bedankt he.
Ja, en wie nu denkt een aantal mooie foto's van Gordon te zien komt bedrogen uit.
Dat ligt niet aan Glibber, maar aan het management van Gordon.
Twee jaar geleden kon ik nog zonder problemen een gezellig praatje maken met Gordon tijdens het Hollands Artiestengala in de Groenoordhallen, nu lag dat even anders.
Ondanks dat Glibber een perskaart van de 3 October Vereeniging had, begon het al dat hij Gordon uitsluitend buiten de hekken op weg naar het podium mocht fotograferen.
Het klinkt misschien arrogant, maar Glibber heeft één stelregel, ik zal nooit smeken of soebatten voor een foto, als je niet wilt mij best dan geen aandacht.
Vandaar dat ik ook geen verdere pogingen heb ondernomen om bij het podium te komen en op afstand twee foto's heb gemaakt voor het archief.
Er waren nog genoeg groepen en artiesten in de stad die het wel leuk vinden om aandacht te krijgen.
Samen met onder andere Rob Baars speelde hij in Jantje van Leyden, en eerlijk gezegd qua muziekkeuze van Glibber kan zelfs Gordon daar niet tegenop.
Glibber bleef redelijk lang hangen in Jantje van Leyden, maar wilde nog wel eerst even over de kermis voor hij naar het vuurwerk ging.
Eigenlijk vind ik dat ze met 3 October gewoon een dag wat extra uren moeten geven, anders is het bijna niet te doen om alles mee te maken.
Maar Glibber was sterk, ging weg, sloeg bijna alle andere bands in de stad over en ging richting kermis.
Maar misschien kan ik dat beter morgen schrijven anders wordt deze log wel heel erg lang.
Reacties