Knetterstoned en toch mooi.
Vrijdagavond speelde de Californische band Diego's Umbrella in de Q-Bus.
Vorig jaar had Hans van Polanen ze al eens naar Leiden gehaald, toen vond ik het concert niet echt uit de verf komen.
Alsof ze elke keer op het moment dat ze op gang kwamen, weer op de rem trapten en een versnelling lager gingen schreef ik toen al.
Ik was daarom heel benieuwd of ze vanavond de rem met rust lieten en helemaal los zouden gaan.
En gelukkig bleek al snel dat ze niet van plan waren de rem op hun optreden te gebruiken.
Vanaf begin af aan gingen ze er lekker tegenaan.
En dat is best knap als je bedenkt dat er niet al teveel publiek was omdat in het LVC een groot festival was.
Glibber is persoonlijk bij live concerten iets meer van het hardere en ruigere werk.
Diego's Umbrella valt bij mij dan ook in de categorie gezellige feestmuziek.
En daar is uiteraard niets op tegen.
Vorig jaar hadden ze voor hun optreden net de koffieshops in Amsterdam ontdekt en dat was duidelijk te merken.
Ze waren in feite gewoon sloom, tijdens dit concert waren ze verre van sloom.
Even een filmpje tussendoor om een indruk te geven van het concert.
Ze waren dan niet sloom bij dit concert maar volgens mij wel weer knetterstoned dat was aan alles te merken.
Vooral de violist zat in een totaal andere wereld.
En ik was niet de enige die er zo over dacht.
Gisteravond vertelde ik op een gegeven moment tegen degene naast mij, " ik weet niet precies waar, maar volgens mij staan ze voor hun gevoel niet in de Q-Bus te spelen maar wanen ze zich ergens op bijvoorbeeld Park Pop of het Wembleystadion.
Vandaag kreeg ik een mailtje van Fons die schreef dat de violist na afloop echt niet meer wist waar hij was.
Zat ik nog niet zo slecht met mijn Wembley of Park Pop.
Maar ook Glibber (die volledig nuchter was) waande zich zo nu en dan op een boerenbruiloft als hij zijn ogen dicht deed.
Op dit korte filmpje heb je het idee dat de plaatselijke dorps Rowen Heze in de voetbalkantine zijn best doet het bruidspaar en het hele dorp een onvergetelijke avond te bezorgen.
Het laatste nummer, alhoewel ik het een geweldig mooi nummer vind, vond ik persoonlijk een beetje raar gekozen als afsluiting van een concert.
Hava Nagila oftewel "Laat ons gelukkig zijn" is natuurlijk een wereldnummer, maar als afsluiting gaf het denk ik meer aan hoe de jongens zich voelden.
Ze waren duidelijk intens gelukkig of stoned en dronken of alledrie.
Hoorde naast mij een gedurfde maar eerlijk gezegd wel hele leuke opmerking, "kijk dat bedoel ik nou, als de Palestijnen één zo'n soort nummer hadden gemaakt, hadden we allemaal achter Greta Duisenberg gestaan.
Maar hoe je het ook bekijkt Glibber heeft gewoon een heel gezellige avond gehad en als Hans van Polanen ze volgend jaar weer naar Leiden haalt, gaat Glibber er zeker weten weer naartoe.
In de maand Oktober heeft Hans van Polanen weer een aantal mooie concerten gepland staan.
Klik daarom regelmatig even op de "Wat speelt er in Leiden" button om te zien wie er komen, al zijn concerten worden daar aangekondigd.
Reacties