Ik had laatst beloofd nog een stukje over Chateau Beaufort te schrijven.
Het is op zich te belachelijk voor woorden, we komen al drie jaar in Beaufort maar het kasteel was ik nog niet in geweest.
We rijden de hele streek door en stoppen bij de meest belachelijke bouwvalletjes en andere zogenaamde bezienswaardigheden, maar het kasteel op nog geen vijf minuten afstand lieten we links liggen.
Dit jaar daar maar eens verandering in gebracht en een bezoek gebracht aan het kasteel.
Een groot gedeelte is destijds verwoest maar er staat nog genoeg om te zien.
De trappen in het midden zijn nieuw, aan de zijkant zie je nog de oude trappen.
Voor iedereen die eerdaags een nieuwe keuken aan wil schaffen, misschien is dit een leuk ontwerp.
Rechts op de foto zie je de plek waar vroeger gekookt werd.
En heel handig het gat op de voorgrond werd gebruikt om al het keukenafval in te gooien.
Hierbij moet je onder andere denken aan ingewanden, koppen etc, deze kwamen via dit gat keurig buiten het kasteel terecht.
Wat je niet ziet, heb je niet meer en vooral ruik je niet meer.
Als gevangene in het kasteel had je het slechter dan tegenwoordig.
Om te beginnen uiteraard geen lift, misschien was je daarom als gevangene wel blij als je levenslang kreeg hoefde je in elk geval die rottrappen niet meer op.
Nou was je kamertje wel erg klein, en echt veel luxe zat er niet in.
Overal in het kasteel waren diverse "wacht"kamertjes waarschijnlijk voor het personeel of de manschappen.
Geen idee meer wat dit was, maar smal was het wel.
Van bovenaf had je in elk geval een heel mooi uitzicht.
Tegenover het kasteel zie je een groot gat.
Tot in de tweede wereldoorlog stond hier een hotel wat helemaal uit glas was opgetrokken.
In het hotel waren tijdelijk legeronderdelen gehuisvest.
Ik hoef denk ik niet uit te leggen hoe het eruit zag na een bombardement van de Duitsers, en zeker niet te vertellen hoe de inwoners er aan toe waren.
Uit respect is het hotel nooit meer opgebouwd.
Jarenlang is er weinig tot geen onderhoud gepleegd aan het kasteel, en dat is duidelijk te zien.
Tot een aantal jaar geleden was het kasteel particulier eigendom.
Nu is het geschonken aan een stichting (dacht ik).
Achter het kasteel staat nog een kasteel, hier woonde de eigenaar en zijn vrouw.
De eigenaar is ondertussen overleden maar zijn vrouw leeft nog, tot haar dood mag zij gebruik blijven maken van het "nieuwe" kasteel.
Hierna zal dat opgeknapt worden en ook opengesteld worden voor bezichtiging.
We waren vroeger al behoorlijk wreed, vandaar dat ook dit kasteel een folterkamer had
Ook hiervoor moest je natuurlijk weer een trappetje af en daarna weer op, voor Glibber al een foltering op zich.
Ach zo nu en dan is het natuurlijk wel eens nodig iemand de duimschroeven aan te draaien.
Als je dat doorstaan had, kon je lekker uitrusten op een folterbedje met grote spijkers.
Maar al met al ben ik toch blij nu eindelijk eens Chateau Beaufort bezocht te hebben.
Het waren veel trappetjes maar het was het wel waard.
In de slideshow nog een aantal foto's van Chateau Beaufort.
Reacties