Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Pageviews
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Statistieken
|
|
Klein leed, groot leed.
Afgelopen donderdagavond zag ik op de 112 pagina de melding dat er een plezierjachtje dreigde te zinken in de haven.
Los van het feit hoe triest het is, kan het wel heel mooie foto's opleveren van het werk van de hulpdiensten.
Vandaar dat Glibber er toch maar even naartoe ging om wat foto's te maken.
Een uurtje later zat ik weer thuis, had een paar foto's maar was wel een ervaring rijker.
Glibber is duidelijk een evenementenfotograaf en zal nooit menselijk drama kunnen fotograferen.
Natuurlijk vind ik het mooi om bij rampen of calamiteiten de inzet van bijvoorbeeld de brandweer te fotograferen.
Daarom was ik ook een paar weken geleden bij de melding dat er een grote brand was in een botenloods.
Je hoopt dan spectaculaire foto's te maken en staat niet stil bij het menselijk leed wat er achter schuilt.
Sterker nog, je vindt het jammer dat de vlammen niet uit het dak slaan.
Maar ja, staande aan de overkant van het water word je dan ook niet geconfronteerd met de mensen die de dupe worden van de brand.
Dat lag gisteravond bij de melding van het zinkende plezierjacht even iets anders.
Het eerste wat Glibber zag en hoorde was een hartverscheurende huilende eigenaar van de boot.
De man had een hernia dus kon zelf niet uit de voeten en meehelpen en zat volledig overstuur in een tuinstoeltje te kijken hoe men zijn boot trachtte te redden.
Vrijwel iedereen zou hieronder dus een foto verwachten van een huilende eigenaar, maar wat blijkt: Glibber kan die foto niet maken.
Mensen die een beetje fotografisch inzicht hebben kunnen zich het plaatje wel voor de geest halen.
Terwijl omstanders en brandweer bezig zijn de boot te redden, zit de eigenaar hulpeloos hartverscheurend huilend toe te kijken.
De man had ook nog een karakterestieke kop en ik kon met gemak een foto maken van de man met voor zich zijn boot en de hulpdiensten.
Ik zag het plaatje voor me en wist als hij goed lukt dan is het zeker weten een foto die een prijs zou kunnen winnen bij een wedstrijd in bijvoorbeeld de categorie "klein menselijk drama".
Ik durfde en wilde de foto niet maken en dacht je zal er maar zitten, je wereld stort in en dan komt zo'n fotograaf even close-up je ellende vastleggen.
Er zijn zat fotografen die dit uiteraard wel doen en logisch ook, het zijn beelden uit het leven en die horen erbij.
Alleen Glibber is daar schijnbaar niet voor in de wieg gelegd, vandaar dat ik maar een paar foto's van de boot en de reddingsactie heb genomen.
Wat opviel was dat eigenaren van andere boten in de haven gelijk klaar stonden om te helpen nog voor de brandweer gearriveerd was, en ook daarna nog hand en spandiensten verleenden.
Het bleek dat het water via de uitlaat naar binnen was gestroomd en zo terecht was gekomen onder de vloer.
De brandweer heeft een plug in de uitlaat gestopt en daarna kon de boot verder leeggepompt worden.
Gelukkig is de boot gered, alleen zal de vakantie van de eigenaar waarschijnlijk toch iets anders worden dan hij gehoopt had.
Op weg terug naar huis bedacht ik mij dat dit voor zover ik weet de derde keer in mijn leven is dat ik bepaalde beelden bewust niet heb opgenomen.
Ooit stond ik een keer foto's te maken van een auto die 's nachts uit het water getakeld werd.
Eenmaal op de kant bleek het dat er twee doden in de auto zaten, ik draaide mij om en liep weg.
Nog jaren heb ik dat beeld voor mij gezien, je verwacht zoiets niet.
Ooit bij een carnavalsoptocht in Noordwijkerhout stond ik te filmen toen een groep als bananen verklede mensen langskwam.
Eentje gleed uit en kwam met zijn been onder een trekker terecht, close up in beeld alleen Glibber stopte direct met filmen en je ziet hem dan ook alleen maar voorover vallen.
Het ongeluk haalde alle kranten, "banaan glijdt uit over zijn eigen schil" en de man heeft ook zijn verhaal nog gedaan op televisie.
Het was natuurlijk ook te belachelijk voor woorden en het slachtoffer kon er naderhand ook hard om lachen.
Ik nam mij toen voor om in de toekomst wel door te filmen of te fotograferen.
Donderdag bleek toch weer dat ik het niet over mijn hart kon verkrijgen om het leed van een ander in beeld te brengen.
En eigenlijk ben ik daar wel blij om, laat mij maar lekker leuke dingen fotograferen.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl
Reacties