Braderie, ikke nie.
Ik heb het zondag weer gezien, een braderie is niet een van mijn favorietste plekken om overheen te lopen.
Allereerst kan je zowat over de hoofden lopen, en van al dat zinloos geschuifel wordt Glibber doodmoe.
En wat was het nou helemaal, een en al afgeprijsde shirtjes, stinkende parfums, oude troep en leggings, met zo nu en dan een verdwaalde oude ambacht er tussendoor.
Ik zie dat ook al voor me op zondagmorgen, "Piet trek je je verkleedkleren aan dan haal ik ondertussen de schuur leeg, we moeten naar Leiden vandaag.
Alle winkels hadden hun afgeprijsde spullen buiten staan, tot en met de Chinees aan toe.
Nou weet ik toevallig dat hun eten echt goed is, maar als ik om twee uur 's middags in de hitte over straat loop dan draait mijn maag zowat om bij de gedachte aan een bord bami.
Het enige aantrekkelijke was het terras halverwege, maar ja meer mensen vonden dat aantrekkelijk en het was zodoende stervensdruk, vandaar dat ik maar doorliep.
Zelfs de verdwaalde straatartiest kon mijn aandacht niet echt trekken.
Even later kwam ik hem nogmaals tegen of misschien zijn tweelingbroer, maar ook met zijn harp kon hij nog steeds mijn aandacht niet trekken.
Soms sta je toch raar te kijken, een tandpastamerk had een uitgebreide stand waar je hun tandpasta kon uitproberen.
Nou dat dacht ik toch echt niet he, dat ik een beetje in de rij ga staan om een tandpasta uit te proberen.
Daar sta je dan midden op straat met je mond vol tandpasta, nou echt niet hoor.
Geef maar een tube mee dan probeer ik het thuis wel.
Glibber had het wel gezien en wilde zo snel mogelijk de drukte en de warmte uit, desnoods te paard of pony.
Maar ja deze liepen maar een honderd meter en dan weer terug dat schoot ook niet op.
Ik schoot een steeg in en kwam in een oase van rust op nog geen honderd meter van de braderie.
Dat ziet er toch even prettiger uit op een warme zondagmiddag.
Ik zag net een oude reclame die ik volgens mij nog nooit bij het Leids Detail van Tagrijn gezien had, toen mijn mobieltje ging.
Miniglibber vroeg waar ik zat en of ik nog een biertje kwam drinken bij het Praethuys.
Soms komen uitnodigingen precies op het goede moment.
Ik voelde mij op de braderie als een kat in een vreemd pakhuis.
En over katten gesproken, die zijn gewoon veel slimmer en gaan gelijk al lekker op het terras in een bakkie onder een olijfboomje liggen.
Het mag duidelijk zijn, voor Glibber geldt, Braderie Ikke Nie.
Reacties
De eerste week van aug. hoort ze het hoe of wat. Ik maak nog wel een loggie.
maar idd als ik hier op de braderie strand dan is het ook altijd hetzelfde shit .. kleren ,fressen , en troep waar je niks aan hebt maaarrrrr ik ben ook wel eens op een braderie buiten de stad en dan vind ik die oude ambachtswerken toch wel leuk hoor en zelfs de verdwaalde straat muzikant hihi