Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Pageviews
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Statistieken
|
|
Leiden Marathon deel 2
Gisteren was ik geeïndigd bij de fnish van de hele marathon.
Op weg terug naar mijn auto om weer lopers te vervoeren, moest ik eerst even een traditioneel bakkie koffie drinken.
Want een Leiden Marathon zonder een bakkie koffie van Els is geen echte marathon voor Glibber en honderden andere medewerkers.
Elk jaar weer staat ze vanaf zes uur 's morgens met koffie, koeken en broodjes voor de medewerkers klaar.
En zeker de mensen van het opbouwen waren ook dit jaar weer heel blij met haar.
De opbouwers stonden zowel zaterdagavond als zondagmorgen in de stromende regen op te bouwen en bij het afbreken begon het alweer te regenen, hulde voor deze kanjers.
(ik was opeens na plaatsing het hele vervolg van deel 2 kwijt, vandaar dat het er zo laat opstaat)
En niet alleen de vrijwilligers van de Leiden Marathon genieten van haar koffie, ook deze bikers van de Leidse politie lieten het zich goed smaken.
En verdiend ook want de inzet van het korps is met de marathon echt grandioos.
Achter sommige foto's zit gewoon een mooi verhaal.
Thom Holswilder eigenaar van restaurant Koetshuis de Burcht is niet alleen een veel gezien sponsor van diverse Leidse evenementen, maar ook een sportief en vooral gezellige loper.
Ik vroeg hem hoe hij aan de sjerp gekomen was.
Dat zal ik je vertellen Glibber, ik liep over de Jacob Catslaan en straatspeaker Claas Griffioen interviewde mij.
Ik vertelde dat ik het de leukste laan vond om doorheen te lopen, Claas zei de volgende keer dat je hier komt gaan we je huldigen.
Nou toen ben ik maar even omgelopen en heb de Jacob Catslaan nog een keer gepakt, en ja hoor ik werd gehuldigd.
Dit zijn toch die kleine marathon verhalen die de Leiden Marathon zo groot maken.
's Avonds verzorgde Thom met zijn medewerkers ook nog eens even het uitgebreide marathonbuffet voor de vrijwilligers, hoezo onuitputtelijk.
Terug van weggeweest op verzoek van vele lopers, de biertent in het finishgebied met een heerlijk lightbiertje.
Glibber heeft helaas de kinderloop moeten missen, gelukkig kreeg ik van Leo de Vogel deze geweldige foto's.
(foto Leo de Vogel)
Ach je kan niet vroeg genoeg beginnen en met hulp van je vader lukt het best om de kinderloop uit te lopen.
Glibber kreeg omdat er nu verschillende afstanden over het parcours liepen steeds meer moeite om met zijn bus dichtbij de plek te komen waar hij zijn lopers moest afzetten en ophalen.
Vandaar dat ik mijn bus iets verderop had geparkeerd om zeker te zijn dat ik weg kon komen.
Ik wilde de start van de vijf kilometer zien en stond in de buurt van Ons Cafeetje, natuurlijk even binnengestapt om te vragen hoe het ging.
Aan de bar zat een man die net de halve marathon had gelopen, daar stond zelfs ik even van te kijken.
Ik vroeg hem, heb je dan geen last van de rook na een halve marathon gelopen te hebben.
Meneer je kan beter in een café zitten met een goede afzuiginstallatie dan een café met een rookruimte, want als daar de deur even opengaat ben je zes jaar eerder dood.
Binnen enkele minuten kwamen de eerste lopers van de 5 km langs.
De tap ging even dicht, want ook Marina en Sis wilden natuurlijk de lopers waaronder ook een aantal klanten van hun even toejuichen.
En toch is het wel leuk tussen alle werkzaamheden door overal een paar minuten te zijn.
Dankzij het programma en een tijdschema wist ik precies hoelaat ik overal moest zijn als ik tijd had.
Omstreeks drie uur moest ik de vrouw van Rachid ophalen bij het hotel en volgens mijn planning redde ik het dan precies om van te voren de eerste loper op de 10 km over de Jacob Catslaan te zien komen.
De sfeer was zoals vanouds grandioos en ook de jeugd vermaakte zich met de sponsen en vond het geweldig om ze de lopers aan te bieden.
Een heerlijk en nog nuttig spelletje ook, sponsen oprapen, uitspoelen en opnieuw aanbieden aan de lopers.
Natuurlijk zijn de winnaars geweldige lopers, maar Glibber heeft eerlijk gezegd nog meer respect voor deze bikkels die na bijna vier uur nog ruim twee km te gaan hebben.
Dat zijn de echte winnaars en daarom ook bij de Leiden Marathon al jaren de slogan, de marathon waar elke loper een winnaar is.
Op het moment dat ze de Jacob Catslaan indraaien hebben ze een behoorlijk lang en stil stuk achter de rug.
Vrijwel elke loper krijgt in de laan opeens weer vleugels door het enthousiaste publiek en de muziek.
Dit vind ik nu ook zo'n typische marathonfoto, iedereen maakt er zijn eigen feestje van tot en met de kat aan toe.
Rob en Miniglibber reden dit jaar ook een race tegen of met de klok, het is maar net hoe je het bekijkt.
Langs het parcours staan op diverse punten klokken zoad de lopers kunnen kijken hoelang ze onderweg zijn.
Probleem is allean dat de klokken bij de start allemaal tegelijk worden aangezet en dan in een noodvaart moeten worden rondgebracht naar de punten waar ze moeten komen te hangen
Bij de hele marathon is het nog wel te doen, maar gezien het grote tempo op de 10 km is het echt een race tegen en met de klokken.
Ik vroeg op de Jacob Catslaan of het lukte en of ze het naar hun zin hadden, de gezichten spraken boekdelen denk ik.
Ik had het weer goed getimed want inderdaad na een paar minuten kwam de eerste loper op de 10 km in zicht.
En gelukkig weer een aantal lopers die door Rachid naar Leiden gehaald zijn, hij heeft echt mooi werk gedaan.
Snel de vrouw van Rachid opgehaald bij het hotel en een aantal winnaars opgehaald bij het verzamelpunt.
Het werd wel haasten voor Glibber want hij wil altijd de laatste loper begeleiden op de laatste paar honderd meter.
Dat is een feest op zich met alle volgwagens en motoren.
Met een beetje zigzaggen kon ik gelukkig weer dicht in de buurt komen.
Terwijl de lopers van de 10 km nog massaal binnenkwamen werd het startgebied alweer opgeruimd, zo snel en vlekkeloos gaat dat.
Wat is er leuker dan een bus vol winnaars te hebben.
Vrijwel alle lopers die ik dit weekend begeleid had waren in de prijzen gevallen.
In zo'n weekend worden het een beetje je eigen lopers, dus Glibber zat vol trots in zijn bus.
Nog even weer zo'n typisch Leids marathonverhaaltje tussendoor.
Ongeveer 17 jaar heb ik samen met een grote groep medewerkers de Russische en Poolse lopers opgevangen en gingen wij na afloop een weekje met ze toeren door Nederland.
In die 17 jaar heb ik zowat alle attracties in het westen wel binnen gehaald voor gratis toegang.
In die tijd vond ik het op sommige avonden, zoals b.v. na het marathonfeest en op de afscheidsavond onverantwoordelijk mijn eigen mensen te laten rijden, wat betreft vermoeidheid en drankgebruik.
David Wielkens van Taxi Wielkens die zelf een fanatiek loper is, bood mij destijds aan ons op die avonden gratis naar huis te brengen.
Die tijd is voorbij en zodoende hoeft David niets meer te doen voor ons, wel belde hij zowel vorig jaar als dit jaar op om te vragen of hij echt niets kon doen voor ons.
Zaterdagmiddag bedacht ik mij opeens dat de toplopers zelf moesten zorgen dat ze zondagavond en maandagmorgen weer op Schiphol terecht kwamen.
Ik dacht een leuk idee als David kan regelen dat ze gratis naar het station in Leiden gebracht worden, is toch weer een stukje extra service van de Leiden Marathon.
Dat zag David dus totaal niet zitten.
Sorry Glibber ik ga ze niet voor je naar het station brengen.
Ze moeten naar Schiphol, dus breng ik ze naar Schiphol.
Waar zouden we zijn zonder dit soort geweldige ondernemers met hart voor de stad.
Glibber staat bekend om zijn strakke planning en eerlijk gezegd vaak grote dosis geluk, daarom was ik nog op tijd voor de laatste loper.
Ik had geen 2 minuten later moeten zijn anders had ik de laatste in dit geval loopster gemist.
De begeleiding van de laatste loper is echt kicken.
Toeterende volgauto's en de sirenes van de politiemotoren zorgen voor een oorverdovend spektakel.
Dat ook Glibber het naar zijn zin had bewiist wel de foto die Marjo Heemskerk van mij maakte.
(foto Marjo Heemskerk, Sleutelstad)
Als eenmaal de laatste loper binnen is worden er bij de diverse organisatoren hel wat traantjes weggepinkt.
Ook Glibber heeft altijd op dat moment heel even tranen in zijn ogen van emotie dat we het weer geflikt hebben.
Mar het mooist vind ik altijd dat Tjeerd en Mok elkaar elke jaar weer huilend in de armen vallen.
Op de een of andere manier lukt het me, terwijl het een kwestie van hooguit een minuutje is, elk jaar ze weer op de foto te zetten.
Het was weer slopend, het was nat, maar het was weer ohhh zo mooi de Leiden Marathon.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl
Reacties
Sfeertje hoor die fotoos en wat een hippe jas heb je aan.