Helaas lag Punt NL er vanavond weer enkele uren uit, vandaar dat deze log er zo laat opstaat.
Uiteraard was Glibber vanavond weer aanwezig bij de Dodenherdenking.
Sinds begin zeventiger jaren ben ik er elk jaar bij aanwezig en herdenk niet alleen de slachtoffers uit de jaren 1940 - 1945 maar alle slachtoffers waar dan ook ter wereld die omgekomen zijn door oorlogsgeweld.
Als kind is mij gelukkig bijgebracht op 4 mei stil te staan bij de slachtoffers van 40-45, later heb ik daar mijn eigen invulling in aangebracht zoals hierboven beschreven.
Glibber is geen kerkganger en daarom vind ik het ook een beetje schijnheilig om dan naar de herdenkingsdienst te gaan.
Vandaar dat ik al jaren buiten de kerk wacht om vervolgens aan te sluiten bij de stille tocht.
Zoals gebruikelijk liep burgemeester Henry Lenferink aan de kop van de stille tocht, dit jaar onder andere vergezeld van de burgemeester van Oxford onze Engelse zusterstad.
Het lijkt wel of de lengte van de stille tocht elk jaar langer wordt, een jaar of vijftien geleden was het echt maar een korte stoet.
Ook valt het op dat er steeds meer jongeren meelopen in de stille tocht, dat geeft aan dat de herdenking gelukkig nog steeds groeiende is en toekomst heeft.
Veel mensen slaan de stille tocht over en gaan rechtstreeks naar het monument bij molen de Valk, vandaar dat het bij aankomst daar ook behoorlijk druk was.
Op de foto is te zien dat ook veel ouders hun kleine kinderen meenemen.
Dat vind ik geweldig als mensen hun kinderen van jongs af aan kennis laten maken met de dodenherdenking.
Na de twee minuten stilte nam burgemeester Henry Lenferink met onder andere de leden van het 4 & 5 mei comité het defilé langs het monument af.
Een lange rij mensen liep langs het monument, er waren uiteraard veel kransen maar ook veel gewone bossen bloemen en het meest indrukwekkende vind ik eigenlijk altijd die ene simpele bloem die wordt neergelegd.
Dat zijn volgens mij mensen die speciaal voor hun vrienden of familieleden komen.
Eerder vandaag was de herdenking in Leiden Noord, voor de gevallenen in de Kooi.
Ook dit is altijd een heel indrukwekkende gebeurtenis, met veel oudere Kooi bewoners die de gevallenen nog persoonlijk gekend hebben uit hun jeugd.
In de slideshow onder deze log ook nog enkele foto's van de herdenking in de Kooi.
In eerdere logs over 4 mei heb ik al geschreven dat ik ben opgevoed met veel verhalen over de tweede wereldoorlog.
Dat kwam ten dele omdat mijn ouders een (volgens hen) bescheiden rol hebben gespeeld in het verzet en mijn opa met zijn manschappen ervoor gezorgd heeft dat de Haagsche Schouw niet in handen kwam van de Duitsers en zodoende onder andere vliegveld Valkenburg bereikbaar bleef.
Reacties
We hebben zo'n goed leven vol VRIJHEID...