Glibber is zo sterk als een nat vloeitje.
Wat een weekend was het weer, het begon gelijk vrijdagmiddag al goed.
Kreeg een telefoontje, zullen we even een terrasje pakken.
Zodoende zat Glibber in zijn nette pak (nee geen foto van) om half zes op het terras om een half uurtje een biertje te pakken.
Om acht uur (dus geen half uurtje later) naar huis en lekker het joggurtpakkie aan met het idee ik doe echt niets meer.
Half twaalf telefoon, vriendin van Miniglibber, ga je mee straks even naar Ons Cafeetje.
Nee joh, ik zit in mijn joggurtpakkie en heb het wel gehad voor vandaag.
Oké, dan komt de taxi je over een uurtje ophalen, tot straks doeiiii en ze hing op.
Ik liep naar boven en trok mijn kleren weer aan, als het op gezelligheid aankomt ben ik zo sterk als een nat vloeitje.
Dat het gezellig was hoef ik niet uit te leggen, dat is gewoon standaard.
Onder het motto elke vrijdag en zaterdag een feestje, zit de tent stampvol.
(foto by Siss)
Tegen het eind van de avond heeft bijna iedereen wel een petje van de "Kroegenpartij" op.
(foto by Siss)
Aanstaande woensdag is het café ook open vanwege het Leids Glibberbal in Leiden en is het de nacht van Bart.
Wat het inhoudt weet ik niet, maar het zal best wel gezellig worden.
Doe een goede zet en koop een pet.
De weersverwachting voor zaterdag was een beetje vaag, zon en met later in de middag bewolking en misschien wel regen.
Uiteraard laat opgestaan na die vrijdagavond.
In de tuin stonden nog steeds de plantjes die ik donderdag al gehaald had op de plantjesdag bij een grote bouwmarkt.
Onder het motto veel plantjes voor weinig geld, alleen moet je ze er wel in zetten anders is het nog te duur.
We hadden afgesproken als het mooi weer is gaan we varen.
Glibber zag de eerste wolken komen en dacht ik ga maar HendrikJan de Tuinmannen want varen zit er niet meer in.
Telefoon, ga je mee varen.
Nou nee joh, het begint bewolkt te worden.
Welnee het breekt zo weer open, we zijn over tien minuten bij de boot tot zo.
Glibber is zo sterk als een nat vloeitje en ging naar boven om zich om te kleden en alle aarde onder zijn nagels weg te halen.
Het was niet bewolkt, nee het werd zwaar bewolkt, maar ik zat wel in de boot.
Dat iedereen stad uit voer zei uiteraard al genoeg, maar je hebt een boot en je zal varen.
En ook met bewolkt weer kan je nog steeds leuke foto's maken.
Gelijk maar eens afrekenen met al die vooroordelen over boten met een touwtje waarvan men zegt dat je ruitjesbroeken aan hebt en sherry drinkt.
Ik schreef er al eens eerder over, maar hier het bewijs bij ons in de boot geen sherry en ruitjesbroeken.
De boten van de Leidse Rederij hadden net weer een feestje achter de rug en schipper Daaf salueerde even netjes voor de foto.
Soms lijken foto's veel meer dan ze zijn.
Je zou met deze foto iedereen wijs kunnen maken dat je een of andere wereldster aan boord hebt, hij zit er in elk geval wel zo bij.
Het was markt dus een mooie doorkijk naar de Koornbeursbrug zat er niet in.
Zouden alle lege dozen van de markt nou terecht komen in de antiquariaat boekhandel, er staat per slot van rekening tekst op en het is na de markt oud papier.
Ik liet al eerder raar gestalde fietsen zien, maar deze past ook wel in het rijtje raar gestalde fietsen thuis.
De bloemen op de markt zijn mooi, maar de bloesem langs de kant mag er ook best wezen hoor.
We voeren richting Utrechts Jaagpad wat ik nog steeds een mooi stuk blijf vinden, ik laat het nog wel een keer met zon zien, dan is het nog veel mooier.
En toch ging de zon een heel klein beetje schijnen op het Utrechts Jaagpad want daar pikten we Kelly op.
Zeeverkenners kom je zelfs in de Leidse grachten tegen.
Ik zal het maar even eerlijk bekennen, ook Glibber is vroeger zeeverkenner geweest bij de meest beruchte vereniging die Leiden toen kende.
Ik heb er leren, zeilen, roeien, teamgeest opbouwen maar vooral ook leren roken, vloeken en drinken en nog iets.
Soms sturen ouders je naar verenigingen waar ze van tevoren niet van weten hoeveel plezier hun kind er aan heeft.
Varen maakt hongerig en zeker op een lege maag.
Wat kan het leven toch zwaar zijn he op een zaterdagmiddag in april.
De catering werd goed bijgehouden door Corine.
Wat mij betreft komt ze haar proeftijd wel door.
Jas aan, shawl om het is echt afzien hoor op een zaterdagmiddag op het water in Leiden.
Het werd echt kouder en zelfs de terrassen liepen leeg, maar de kop is er af, eindelijk weer eens een middagje gevaren.
Nu nog even een graad of tien hoger met een zonnetje erbij en de zaterdag kan helemaal niet meer kapot.
Reacties
tsja wat hebben we het toch zwaar he met zijn allen? hahahhaha
ik ken Leiden alleen omdat ik in het ziekenhuis gelegen heb voor bijna 10 weken..... mocht ook niet naar buiten... dus het word toch eens tijd om nog eens naar Leiden te gaan.... als ik jouw foto's zie.