Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Pageviews
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Statistieken
|
|
Troef, nostalgische foto's.
Vorig jaar heb ik al eens een eerste aanzet gegeven te schrijven over Troef, het eerste jongerencentrum in Leiden.
De laatste tijd word ik steeds vaker aangesproken door mensen die zeggen, waar blijven die Troef logs dan waar je het over had vorig jaar.
Het verhaal Troef is eigenlijk zo groot dat je met een boek van 5000 pagina's nog maar het topje van de ijsberg beschreven hebt.
Ik ga in deze log met heel grote stappen toch even door het verhaal Troef heen omdat je vandaag de dag nog steeds in diverse organisaties en bij evenementen oud Troevers tegenkomt.
Zij zien nog steeds Troef als de basis voor wat zij nu zijn en doen.
Veel vijftigplus Leidenaren zullen ondanks dat de kleur anders is, dit barretje nog wel herkennen.
Voor niet Leidenaren is deze log ook (behalve leerzaam) heel leuk om te zien hoe de jongeren in de zeventiger jaren eruit zagen en wat ze deden.
Vandaar dan ook dat alle verdere foto's in zwart/wit zijn.
Troef was een VJV centrum wat stond voor "Vormingswerk jong volwassenen".
Het kwam voort uit het Mater Amabilliswerk van de katholieke kerk voor meisjes.
Eind zestiger jaren veranderde het Mater Amamibilliswerk in maatschappij kritische jongerencentra en werden eigenlijk de eerste basis van over het algemeen linkse jongerenbolwerken in Nederland.
In Leiden was Elly Kerckhoffs directrice van V.J.V. Troef. (Elly in het midden van de foto)
Elly had de gigantische gave totaal ongeïnteresseerde jongeren te motiveren en ze van alles te laten ondernemen binnen en buiten Troef.
(alle zwart/wit foto's afkomstig uit het archief van Tejo Ringers)
In die tijd (eind zestig) boeide Glibber ook helemaal niets, hij rookte wat, wilde zijn biertje en vond overdag de tuin van Troef wel erg lekker om rond te hangen.
Alleen zo werkte het niet bij Elly.
Binnen twee weken wist zij mij ervan te overtuigen, dat je werkloosheid niet moet aanvaarden maar er tegen moet strijden, gebrek aan jongerenhuisvesting dat is jullie eigen probleem.
Ga naar de gemeente, ga naar de raadsvergaderingen en laat je horen, dat niet alleen studenten maar ook Leidse jongeren recht op betaalbare woonruimte hebben.
Glibber was vrij snel om en sloot zich onder andere aan bij de werkgroep politiek van Troef.
We bezochten raadsvergaderingen, richtten een jongerenhuisvestinggroep op en waren aanwezig bij tal van demonstraties.
Hohohoho, het was natuurlijk niet allemaal alleen maar serieus hoor, we konden op de vrijdagavonden ook goed feest vieren.
De vrijdagavond was soosavond, de rest van de week waren er 's avonds diverse cursussen en werkgroepen.
Bijvoorbeeld de kreagroep van Dineke van der Ven die van alles met stofjes, kraaltjes en dergelijke deden.
Ook erg leuk was de foto- en filmgroep die door Tejo Ringers werd geleid.
Even tussendoor, leuk om te vertellen zoveel jaar later. (mag van Tejo)
Tejo was volgens mij de eerste Nederlandse persfotograaf die met een camera van de staat fotografeerde.
Hij had wat probleempjes met de belasting, zodoende werd beslag gelegd op een aantal spullen van hem waaronder zijn camera.
Maar ja, zonder camera kon hij niets verdienen dus kreeg hij zijn camera terug, alleen was de camera wel eigendom van de staat en had Tejo hem in bruikleen.
Dat hij die avond stomdronken werd van geluk, of ik denk eigenlijk lol, is logisch.
De foto- en filmgroep heeft verschillende films gemaakt en was constant in de weer.
De film Hotel Killton had toch eigenlijk een Oscar verdiend vind ik.
Spanning en sensatie met een vleugje sex, wat wil je nog meer.
En dan die geweldige special effects.
Wat ik nooit meer vergeet, is dat op een gegeven moment vanwege de subsidie alle werkgroepen een maatschappelijk karakter moesten hebben.
We hadden een groep jonge huisvrouwen die het alleen maar leuk vonden om een keer per week gezellig bij elkaar te komen en al kletsend asbakjes en bloemenvaasjes te kleien.
Volgens de nieuwe subsidie-richtlijnen was voor deze groep geen plaats meer binnnen Troef.
Heb je wel eens een stuk of tien huilende huisvrouwen gezien omdat hun avondje uit werd afgenomen.
Geloof me, dat is echt niet leuk.
Hoe we het precies hebben opgelost weet ik niet meer, maar ik weet wel dat onder andere Glibber vanuit de werkgroep politiek opeens elke dinsdag asbakjes zat te kleien om de groep te laten doordraaien.
Aan de etentjes van de staf kon je merken dat Elly uit het bourgondische zuiden kwam.
Volgens mij wist men begin zeventiger jaren hier in het westen nog niet veel van fondue, kaasjes, wijn en stokbrood.
Het was ook de tijd dat de popfestivals als paddestoelen uit de grond vlogen en ook Leiden moest zijn eigen popfestival hebben.
De Pink-In werd vanuit Troef georganiseerd en had toen nog de pretentie om ooit Pink Pop voorbij te gaan streven.
We hadden met Elly tenslotte toch ook een Limburger in ons midden dus wat Jan Smeets in Geleen kon, konden wij in Leiden ook. (ach je moet idealen hebben he)
Het is nooit zo groot geworden als we hoopten, maar gezellig was het wel.
De Pink-In heeft een paar jaar bestaan en ik zou echt niet meer weten wie er allemaal hebben opgetreden.
Enige wat ik nog zeker weet dat is Kayak en Mud en natuurlijk plaatselijke grootheden zoals Emile & Natasja.
Maar natuurlijk mag ik de Hobo String Band niet vergeten.
Bij elk optreden lag die hond op het podium en gelukkig bij de Pink-In ook, ik vind dit echt een van de mooiste foto's ooit gemaakt.
Glibber was verantwoordelijk voor het culturele gedeelte met een budget waar nu geen eens de buurman een mop voor komt vertellen.
Toch kreeg ik het voor elkaar om Hans Otjes (later nog een tijdje bij André van Duyn gewerkt) en Sjef van Oekel te krijgen.
Sjef van Oekel was echt lachen het was aan het begin van zijn carriëre en hij vond het helemaal geweldig.
Bleef na afloop nog wat drinken en vroeg of hij nog een paar flesjes bier mee naar huis mocht nemen.
We waren niet moeilijk, en hebben een paar kratten bier in zijn auto gezet.
Ik zie hem nog via het fietspad rchting Den Haag rijden, waarschijnlijk hadden we toch iets te lang na-geborreld met hem.
Nadat hij weg was gingen we zelf feest vieren en dat ziet er anno 1973 echt niet uit.
Na haar Troeftijd is Elly Kerckhoffs nog actief geweest is in de ANBO en heeft ze voor de PVDA in de Leidse gemeenteraad gezeten, maar HAAR jongeren heeft ze tot haar dood aan toe nooit vergeten of in de steek gelaten en was trots op HAAR jongeren die het zover geschopt hadden in Leiden en de maatschappij.
Die jongeren kwamen dan ook nog regelmatig bij haar langs toen ze vanwege haar gezondheid bijna de deur niet meer uit kon.
Sterker nog bijvoorbeeld Annemarie Hoorn kwam vrijwel dagelijks langs om Elly te helpen met allerlei zakelijke en huishoudelijke klussen, mede onder het motto, ik ben zo blij iets terug te kunnen doen voor dit geweldige mens.
Ik ben echt met gigantische stappen door de Troef historie heengestapt, maar het is ook gewoon niet te beschrijven, of je moet er een paar jaar voor gaan zitten om al het materiaal te verzamelen.
Maar dat Elly Kerckhoffs en Troef van onschatbare waarde zijn geweest voor Leiden bewijst wel het feit dat Elly niet alleen destijds ereburger van Leiden is geworden, maar ook dat er vorig jaar een kade naar haar vernoemd is.
Op 1 mei 2008 hield de PVDA er een korte 1 mei herdenking, gelukkig wisten ook enkele oud Troevers er vanaf en waren uiteraard aanwezig.
Hoeveel oud Troevers er vanaf wisten en aanwezig waren is makkelijk te tellen.
Ik krijg opeens een spontaan idee, stel dat oud Troevers dit lezen, is het geen leuk idee om ook dit jaar op 1 mei Elly een bloemetje te gaan brengen.
Niet vanwege de 1 mei gedachte want dat station zijn we allang gepasseerd, maar vanwege de Elly gedachte.
En om te eindigen bij het begin, als deze bar kon spreken dan was zwijgen goud waard geweest.
Eerdaags nog een artikel over de stichting Vierkant in Vierkant, die nog steeds bezig is de fontijn van van Doesburg te realiseren in Leiden, omdat Elly hem zo graag bij het station had willen hebben.
Hieronder nog een fotofilmpje met een heleboel zwart/wit foto's uit het archief van Tejo Ringers.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl
Reacties
Earth and Fire trad op tijdens de Pink-In, Neerlands Hoop kan ik me ook herinneren. Ik was 10 jaar oud in 1974 en het maakte allemaal een onvergetelijke indruk op me. Echt relaxte hippiesfeer in geweldig weer. Nu die voetbalclub er weggaat kan er misschien ooit weer zoiets georganiseerd worden!